Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

Imam Ahmad : 23168

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي مَرَضِهِ وَهُوَ جَالِسٌ فَصَلَّى وَخَلْفَهُ قَوْمٌ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ إِنَّمَا الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا

Беҙгә [Ибн Нөмәир] [Хисәмде] [атаһынан] [Ғәйсәнән] һөйләне: ул ауырығанда намаҙ уҡыны, артында бер төркөм кеше тора ине, шуға күрә ул уларға ултырырға ишара итте. Һәм, намаҙын уҡып бөткәс, ул: «Ысынлап та, имам булыу - эйәрергә кәрәк, әгәр ҙә рәҡүн ҡылһа, эйелһә, -бертәкбир- күтәрһә, -бертәкбир- күтәрһә, ултырғанда намаҙ уҡыһа, ултырғанда намаҙ уҡы», — тигән.