Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

Imam Muslim : 623

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ يَعُودُونَهُ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فَصَلُّوا بِصَلَاتِهِ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَجَلَسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

Һөйләне беҙгә [Әбү Бәкер бин Әби Сәйибә] беҙгә һөйләне [Ғәбдәх бин Сөләймән] [Хишамдан] [уның атаһы] [Ғәйшәнән] ул әйтте: «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһи зарланды, һуңынан уның сәхәбәләренән бер нисә кеше уны ҡунаҡҡа килде, ә рәсүлуллаһу ғәләйһиссәләм ғәләйһиссәләм. ултырып, һуңынан улар уның намаҙына эйәреп, баҫып намаҙ уҡынылар, һуңынан ул уларға ултырырға ишара яһаны, шуға күрә улар ултырҙылар. Намаҙ уҡып бөткәс, әйләнеп: “Имамды етәкселек итергә яратҡандар, ул эйелһә, һин эйеләһең, күтәрһә, күтәрәһең, ултырып намаҙ уҡыһа, ултырып уҡыйһың”, – тине. Беҙгә [Әбү әр-Рабиғ әз-Зәхрәни] беҙгә [Хәммәд, атап әйткәндә, Ибн Зәйд] -- икенсе риүәйәт юлы аша -- һәм беҙгә [Әбү Бәкер бин Әби Сәйәбә] һәм [Әбү Ҡурайб] икеһе лә әйтте, беҙгә [Ибн Нумайр тураһында] -- беҙгә [Ибн Нүмәр] риүәйәт аша һөйләне. тип әйтте, беҙгә [атайым] бөтә [Хисәм бин Урвахтан] был иснад менән шундай хәҙис һөйләне.