Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

Imam Abu Dawud : 513

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنَا زَيْدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحُبَابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي حُصَيْنٌ مِنْ وَلَدِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍأَنَّهُ كَانَ يَؤُمُّهُمْ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ إِمَامَنَا مَرِيضٌ فَقَالَ إِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًاقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمُتَّصِلٍ

Һөйләне беҙгә [Ғабда бин Абдулла] беҙгә [Заид, атап әйткәндә, Ибн Әл-Хөбәб] [Мөхәммәт бин Сәлих] миңә [Хөшәйен] улы Сәғәд бин Мөғәҙҙән [Ғөсәйет бин Хөзһәйр], ул уларҙың имамы -уның ҡәүеме Мәхиһиллә-, Аллаһу Тәғәләнең Мөхәммәт ғәләйһис-сәләмгә. уны, улар -уның халҡы- тигән; Йә, Рәсүләллаһ, ысынлап та, имамыбыҙ - Өсәйд бин Хөзһәйер - ауырый! Шуға күрә ул: «Әгәр имамығыҙ ултырып намаҙ уҡыһа, ултырып намаҙ уҡығыҙ», — тигән. Әбү Дауыт әйтте; Был хәҙис мутташил түгел -сәнәдте дауам итә-.