Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Ahmad : 17892

حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدْعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا لَا نُقِرُّ بِهَذَا لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ شَيْئًا وَلَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لِعَلِيٍّ امْحُ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَمْحُوكَ أَبَدًا فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِتَابَ وَلَيْسَ يُحْسِنُ أَنْ يَكْتُبَ فَكَتَبَ مَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ إِلَّا السَّيْفَ فِي الْقِرَابِ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا أَحَدٌ إِلَّا مَنْ أَرَادَ أَنْ يَتَّبِعَهُ وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَنْ يُقِيمَ بِهَا فَلَمَّا دَخَلَهَا وَمَضَى الْأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ فَلْيَخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الْأَجَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَاه أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَقَالَ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا

Беҙгә [Хөжәйен] [Исраил] [Әбү Исхаҡтан] [Әл-Бараа]-нан һөйләне, ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Зүл ҡағда айында ғөмрә ҡылырға теләй, ләкин Ҡәғбәтулла халҡы уға Мәккәгә инергә ҡамасаулай, шуға күрә Мәккәлә өс көн ҡалырға мөмкин, тип ҡарар итәләр. Ә мосолмандар килешеү хатын яҙғанда: «Был Мөхәммәт Рәсүлуллаһ риза булған килешеү», — тип яҙғандар. Улар - ҡурайштар: «Һеҙ уны былай ҡуйырға тейеш түгелһегеҙ», — тинеләр. Әгәр һинең Аллаһ илсеһе икәнеңде белһәк, һиңә бер аҙ ҡамасауламаҫ инек. Шулай ҙа һин Мөхәммәт бин Абдуллаһ. Ул: «Мин Аллаһ илсеһе, шулай уҡ Мөхәммәт бин Ғабдулла», — тигән. Ә ул Ғәлигә: «Рәсүлуллаһ» һүҙен юйып ташла», — тине. Ғәли: «Аллаһ менән ант итәм, мин һине мәңге юймайым», — тигән. Шунан пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм килешелгән китабын ала - сөнки ул яҙырға оҫта түгел - һәм ул Рәсүлуллаһтың яҙмаһын һыҙып ташлай һәм: «Был Мөхәммәт бин Ғабдулланың килешелгән килешелеүе, ул Мәккәгә ҡылыстан башҡа ҡорал тотоп инмәйәсәк», - тип яҙа. Мәккә халҡынан бер кемгә лә сығып китергә рөхсәт ителмәй, уға эйәрергә теләүселәрҙән башҡа саллаллаһүғәләйһиүәсәлләм. Шул саҡта Мәккә халҡы үҙҙәренең бер сәхәбәһен дә Мәккәгә урынлашыуҙан тыймаҫҡа тейеш». Ә ул унда ингәс, ә һуңынан билдәләнгән ваҡыт үткәс, Ғәли янына килеп: «Дуҫыңа әйт, беҙҙең яҡтан китһен, билдәләнгән ваҡыт үтте», — тиҙәр. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм килеп сыҡты. Һәм беҙгә [Әсүәд бин Әмир] беҙгә [Исраил] [Әбү Исхаҡтан] [Әл-Баранан] һөйләгәнен әйткәс, ул әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам Зүл ҡағда айында ғөмрә ҡылырға теләгән. Шунан мәғәнәһен әйтте. – тине ул. «Мәккәгә ҡорал тотоп инмәһен, Мәккә халҡы ла улар менән сыҡмаһын өсөн».