Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Abu Dawud : 1561

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ يَقُولُلَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ صَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ لَا يَدْخُلُوهَا إِلَّا بِجُلْبَانِ السِّلَاحِ فَسَأَلْتُهُ مَا جُلْبَانُ السِّلَاحِ قَالَ الْقِرَابُ بِمَا فِيهِ

Беҙгә [Әхмәт бин Хәнбәлгә] һөйләне, Беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәргә] һөйләне, [Әбү Исхаҡтан] Беҙгә [Сөғбәне] һөйләне, тине; Мин [Әл Бара`] әйткәнен ишеттем; Рәсүлуллаһ шаллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм Хөдәйбиә халҡы менән солох төҙөгәс, улар Хөдәйбиәгә йәлбәне силәх итеп кенә инмәһендәр өсөн солох төҙөгән, шунан һуң мин унан йәлбәне силәх итеп ҡуйыу тураһында һораным, ул: «Ҡылыс ҡапҡасы эсендәге әйберҙәре менән», — тине.