Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’
Imam Muslim : 3335
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ الصُّلْحَ بَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ فَكَتَبَ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالُوا لَا تَكْتُبْ رَسُولُ اللَّهِ فَلَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَمْ نُقَاتِلْكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ امْحُهُ فَقَالَ مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ فَمَحَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ قَالَ وَكَانَ فِيمَا اشْتَرَطُوا أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ فَيُقِيمُوا بِهَا ثَلَاثًا وَلَا يَدْخُلُهَا بِسِلَاحٍ إِلَّا جُلُبَّانَ السِّلَاحِ قُلْتُ لِأَبِي إِسْحَقَ وَمَا جُلُبَّانُ السِّلَاحِ قَالَ الْقِرَابُ وَمَا فِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ كَتَبَ عَلِيٌّ كِتَابًا بَيْنَهُمْ قَالَ فَكَتَبَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ ذَكَرَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مُعَاذٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ
Миңә әйтте [Ғөбәйҙуллаһ бин Муәғд Әл-Әнбәри] беҙгә [атайым] беҙгә [Сөйбә] [Әбү Исхаҡтан] әйтте, ул әйтте; Мин [Әл-Бәррә бин Әззибтең] әйткәнен ишеттем: «Бер ваҡыт Ғәли бин Әбү Талиб Хөдәйбиә килешелеүе ваҡытында Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән мөшрик халҡы -Мәккә- араһындағы тыныслыҡ килешүен яҙып алған. Ғәли яҙған: «Был Мөхәммәт Рәсүлуллаһ тарафынан яҙылған килешәү». Шунан һуң улар: «Әгәр ҙә һинең Аллаһ илсеһе икәнлегеңде белһәк, һинең менән һуғышмаҫ инек», — тинеләр. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ Ғәлигә: «Шул һүҙҙәрҙе юйып ташла - «Рәсүлуллаһ» һүҙҙәрен -», — тигән. Али яуап бирҙе: “Мин уны юйырға теләмәйем”. Шулай итеп, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны үҙ ҡулдары менән алып ташланы». Әл-Барра` әйтте: «Килешеүҙең йөкмәткеһендә, башҡа нәмәләр менән бер рәттән, мосолмандар Мәккә ҡалаһына өс көн инә һәм ҡала ала. Ҡоралды кобураға һалмаһаң, йөрөтөргә ярамай». Мин Әбү Исхаҡтан: «Ҡылыс ҡыны нимәне аңлата?» тип яуап бирҙе ул: «Атап әйткәндә, ҡылыс ҡапҡасы һәм уның эсендәге нәмә». Беҙгә әйтелгәнсә, [Мөхәммәт бин Әл Мусанна] һәм [Ибн Басяр] икеһе лә; беҙгә һөйләне [Мөхәммәт бин Джәғфәр] беҙгә [Сөғбә] [Әбү Исхаҡтан] һөйләне, ул әйтте; Мин [Әл-Бәррә бин Ғәзибтең] былай тигәнен ишеттем: «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Хөдәйбиә килешүе төҙөгән, шунан Ғәли улар араһында яҙма яҙған». Әл Барра` әйтте: «Шунан ул яҙҙы; Мөхәммәт Рәсүлуллаһ...шунан Мөғәҙ хәҙисенә оҡшаған нәмәне телгә алды, әммә хәҙисендә “Был уның яҙған килешелеүе” тип әйтмәгән.