Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Ahmad : 15408

حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ سِيَاهٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ قَالَ أَتَيْتُ أَبَا وَائِلٍ فِي مَسْجِدِ أَهْلِهِ أَسْأَلُهُ عَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ قَتَلَهُمْ عَلِيٌّ بِالنَّهْرَوَانِ فَفِيمَا اسْتَجَابُوا لَهُ وَفِيمَا فَارَقُوهُ وَفِيمَا اسْتَحَلَّ قِتَالَهُمْ قَالَ كُنَّا بِصِفِّينَ فَلَمَّا اسْتَحَرَّ الْقَتْلُ بِأَهْلِ الشَّامِ اعْتَصَمُوا بِتَلٍّ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِمُعَاوِيَةَ أَرْسِلْ إِلَى عَلِيٍّ بِمُصْحَفٍ وَادْعُهُ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ لَنْ يَأْبَى عَلَيْكَ فَجَاءَ بِهِ رَجُلٌ فَقَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ { أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنْ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ } فَقَالَ عَلِيٌّ نَعَمْ أَنَا أَوْلَى بِذَلِكَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ قَالَ فَجَاءَتْهُ الْخَوَارِجُ وَنَحْنُ نَدْعُوهُمْ يَوْمَئِذٍ الْقُرَّاءَ وَسُيُوفُهُمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا نَنْتَظِرُ بِهَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ عَلَى التَّلِّ أَلَا نَمْشِي إِلَيْهِمْ بِسُيُوفِنَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَتَكَلَّمَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ فَلَقَدْ رَأَيْتُنَا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ يَعْنِي الصُّلْحَ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ وَلَوْ نَرَى قِتَالًا لَقَاتَلْنَا فَجَاءَ عُمَرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى الْحَقِّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي أَبَدًا قَالَ فَرَجَعَ وَهُوَ مُتَغَيِّظٌ فَلَمْ يَصْبِرْ حَتَّى أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا قَالَ فَنَزَلَتْ سُورَةُ الْفَتْحِ قَالَ فَأَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهَا إِيَّاهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَفَتْحٌ هُوَ قَالَ نَعَمْ

Беҙгә [Ғәбдел Әзиз бин Сийәхтән] [Хәбиб бин Әбү Сәбиттән] әйтелгән; Мин [Әбү Вәйилгә] уның ғаиләһе мәсетенә барҙым, унан Ғәли Наһрауанда һуғышҡан кешеләр тураһында һораштым, улар ниндәй нәмәләрҙе ҡабул иткән, ниндәй нәмәләр менән риза булмағандар, ниндәй нәмәләр Ғәлиҙе улар өсөн һуғышыуҙы хәләл тип һанаған. -Әбү Ваил радлиаллаһу'анһу- тигән; Беҙ ул ваҡытта Шиффинда инек, Сүриә халҡы менән һуғыш барғанда, улар бейек урында ҡалырға тәүәккәл ине. Шунан Әмр бин Әл Әш Мөғәүиәгә: «Ғәлигә мөшәф менән берәй кеше ебәр ҙә, уны Аллаһ китабына саҡыр, ул унан баш тартмаҫ», — тигән. Рәсүл Ғәли янына килеп: «Беҙҙең менән һеҙҙең арала Аллаһы Тәғәләнең китабы бар!» — Һеҙ иғтибар итмәнегеҙме, уларға өлөш бирелгәндәр, атап әйткәндә, Китап — Тәүрат —, улар, Китап улар араһында ҡанун урынлаштырһын өсөн, Аллаһ Китабына саҡырылған; Шунан ҡайһы берҙәре йөҙ сөйөрҙө, улар һәр ваҡыт -хәҡиҡәткә арҡа борҙо-' Ғәли әйтте; Эйе, мин быға лайыҡлыраҡ, беҙҙең менән һеҙҙең арала Аллаһы Тәғәләнең китабы бар. Артабан Әл-Хәүаридж килде, ул ваҡытта беҙ уларҙы Әл-Ҡоррағ тип йөрөттөк, ҡылыстары иңдәренә һалынды. Улар әйтте; Эй, Әмирул Мөкминин, ниңә беҙ уларҙы, ҡалҡыулыҡта ултырған халыҡты, ҡылыстарыбыҙҙы тотоп, улар янына атлап йөрөргә тейеш түгелме, беҙҙең менән улар араһында Аллаһ Тәғәлә хәл иткәнсе? Шунан [Сәһл бин Хөнәйф] әйтте; Әй кешеләр, үҙегеҙҙе төҙәтегеҙ, беҙ Хөдәйбиә ваҡытында Пәйғәмбәребеҙ саллаллааһүғәләйһиссәләм менән мусрикиндар араһында солох булдырҙыҡ. Һуғышҡа барырға теләһәк, мотлаҡ буласаҡ. Шунан Ғүмәр Рәсүлуллаһу саллаллаһуғәләйһиүәссәләмгә килеп, былай тине; «Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙ хәҡиҡәттән, улар ялғандан өҫтөн түгелме, беҙҙең арала кемдер үлтерелһә, ул ожмахта, кемдер үлтерелһә, тамуҡта буласаҡ түгелме?». Ул, эйе, тип яуап бирҙе. -'Ғүмәр радлиаллаһу'анһу- тигән; ниңә динебеҙгә ошо хурлыҡты биреп ҡайтабыҙ, беҙҙең менән улар араһында Аллаһ Тәғәлә хәл итмәнеме? тип әйтте: «Эй, Ибн Хаттаб, мин Аллаһтың Рәсүле, саллаллаһуғәләйһиссәләм һәм -Аллаһ Әззәүәжәллә мине мәңгелеккә ташламаясаҡ». -Әбү Ваил радлиаллаһу'анһу- тигән; Шунан Ғүмәр асыулы һәм түҙемһеҙләнеп өйөнә ҡайтып китә, ​​шуға күрә Әбү Бәкер янына килә, аптырап: «Эй Әбү Бәкер, беҙ хәҡиҡәттән, улар ялғандан юғары түгелме, беҙҙең ҡорбандар ожмахта, улар ҡорбандары тамуҡта түгелме?» -Әбү Бәкер- яуап бирҙе, эйе. -'Ғүмәр радлиаллаһу'анһу- тигән; нишләп динебеҙгә етешһеҙлектәр биреп ҡайтабыҙ, беҙҙең менән улар араһын Аллаһ Тәғәлә хәл итмәнеме? Әбү Бәкер артабан: «Эй, Ибн Әл-Хаттаб, ул Аллаһтың Рәсүле, саллаллаһуғәләйһиссәләм, һәм Аллаһ Әззәүәжәлла уны мәңгелеккә ташламаясаҡ», — тип дауам итте. -Әбү Ваил радлиаллаһу'анһу- тигән; һуңынан Әл-Фәтх сүрәһе төштө. Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһиүәссәләм мине Ғүмәргә ебәрҙе, мин уға уҡыным. Ул әйтә; Йә, Аллаһ Рәсүле, был еңеү тигәнде аңлатамы? Ул: «Эйе», – тип яуап бирҙе.