Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Muslim : 3336

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ جَمِيعًا عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَاللَّفْظُ لِإِسْحَقَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ لَمَّا أُحْصِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الْبَيْتِ صَالَحَهُ أَهْلُ مَكَّةَ عَلَى أَنْ يَدْخُلَهَا فَيُقِيمَ بِهَا ثَلَاثًا وَلَا يَدْخُلَهَا إِلَّا بِجُلُبَّانِ السِّلَاحِ السَّيْفِ وَقِرَابِهِ وَلَا يَخْرُجَ بِأَحَدٍ مَعَهُ مِنْ أَهْلِهَا وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا يَمْكُثُ بِهَا مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ قَالَ لِعَلِيٍّ اكْتُبْ الشَّرْطَ بَيْنَنَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ الْمُشْرِكُونَ لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ تَابَعْنَاكَ وَلَكِنْ اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَأَمَرَ عَلِيًّا أَنْ يَمْحَاهَا فَقَالَ عَلِيٌّ لَا وَاللَّهِ لَا أَمْحَاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرِنِي مَكَانَهَا فَأَرَاهُ مَكَانَهَا فَمَحَاهَا وَكَتَبَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَأَقَامَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ قَالُوا لِعَلِيٍّ هَذَا آخِرُ يَوْمٍ مِنْ شَرْطِ صَاحِبِكَ فَأْمُرْهُ فَلْيَخْرُجْ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ فَخَرَجَ و قَالَ ابْنُ جَنَابٍ فِي رِوَايَتِهِ مَكَانَ تَابَعْنَاكَ بَايَعْنَاكَ

Беҙгә [Исаҡ бин Ибраһим Әл-Хәмжәли] һәм [Әхмәт бин Джәнаб Әл-Мишиши] [Ғиса бин Юныстан] барыһын да һөйләне, ә лафаҙ Исхаҡтан, беҙгә [Ғиса бин Юныс] беҙгә [Зәкәриә] [Әбү Исхаҡтан] [Әбү Исхаҡтан] [Әл-Барралаһин] тип әйтте. хаж ҡылыу тыйыла, Мәккә халҡы килешеп тыныслыҡ төҙөй, атап әйткәндә; шулай итеп, ул инә һәм өс көн генә ҡала, инмәй -Мәккә- әммә ҡылысы һаман ҡынында, уның халҡынан һәр кем уның менән сығырға рөхсәт ителмәй, ә киреһенсә, улар уның менән килергә теләгән дуҫтарына рөхсәт итә -Мәккәлә ҡалырға-. Шунан Ғәлигә: «Беҙҙең менән улар араһындағы шарттарҙы Бисмилләһиррахмәниррәхим менән яҙ, был Мөхәммәт Рәсүлуллаһ тарафынан билдәләнгән ҡарар һөҙөмтәһе», — тигән. Шуға күрә мөшриҡтәр уға: «Әгәр ҙә һинең Аллаһ илсеһе икәнлегеңде белһәк, һиңә эйәрер инек, әммә Мөхәммәт бин Ғабдулланы яҙ», — тигән. Шунан Ғәлигә уны юйырға ҡуша, әммә Ғәли: «Аллаһ менән ант итәм, юймайым», — ти. Шунан пәйғәмбәребеҙ: «Һеҙ яҙған урынды әйтегеҙ», — тигән. Шулай итеп, Ғәли уға урынды әйтә, һуңынан үҙе юйып, урынына Ибн Абдулла тип яҙған. Өс көн ҡала, өсөнсө көндө улар – ҡурайштар – Ғәлигә: «Был ағайың ҡуйған шарттар буйынса һуңғы көн, шуға күрә уға китергә ҡуш – Мәккәнән –», — тиҙәр. Шул саҡ Ғәли Беләүгә, ниһайәт, Мәккәнән сығып китеүен әйтә. Ә Ибн Йәнәб тарихында: «Беҙ һис шикһеҙ һиңә эйәрәсәкбеҙ һәм һиңә тоғролоҡ бирәсәкбеҙ», — тип яҙылған.