Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Ahmad : 3019

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا خَرَجَتْ الْحَرُورِيَّةُ اعْتَزَلُوا فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ صَالَحَ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لِعَلِيٍّ اكْتُبْ يَا عَلِيُّ هَذَا مَا صَالَحَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا قَاتَلْنَاكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْحُ يَا عَلِيُّ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُكَ امْحُ يَا عَلِيُّ وَاكْتُبْ هَذَا مَا صَالَحَ عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَرَسُولُ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ عَلِيٍّ وَقَدْ مَحَا نَفْسَهُ وَلَمْ يَكُنْ مَحْوُهُ ذَلِكَ يُمْحَاهُ مِنْ النُّبُوَّةِ أَخَرَجْتُ مِنْ هَذِهِ قَالُوا نَعَمْ

Һөйләне беҙгә [Ғабдуррахман бин Мәхди] беҙгә һөйләне [Икримә бин Ғәммәр] ул әйтте; миңә әйтте [Әбү Зөмәйил] әйтте; миңә [Ғабдулла бин Ғәббәс] әйтте, ул әйтте; Һарурия халҡы сыҡҡас, улар үҙҙәрен изоляцияланы, шунан мин уларға әйттем; Ысынлап та, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм мөшрикиндар менән Хөдәйбиә көнөндә солох төҙөгән. Шунан Ғәлигә: «Эй, Ғәли, яҙ: «Был Мөхәммәт Рәсүлуллаһтың тыныслыҡ килешелеүе», — тине. Улар әйтте; Әгәр һинең Аллаһ илсеһе икәнеңде белһәк, әлбиттә, һинең менән һуғышмаҫ инек. Шулай итеп, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Эй, Ғәли, юйып ташла, йә Аллаһ, һин беләһең, мин һинең Рәсүлең икәнемде». Эй, Ғәли, юйып яҙ, был Мөхәммәт бин Абдулланың тыныслыҡ килешелеүе». Валлаһи, ысынлап та, Рәсүлуллаһ Ғәлиҙән яҡшыраҡ, әммә ул үҙенең дәрәжәһен юйҙы, әммә Рәсүлуллаһтың яҙмаларын юйыу уның пәйғәмбәрлек дәрәжәһен юймай, мин бынан сыҡтыммы? Улар яуап бирҙе; Эйе.