Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Abu Dawud : 4036

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ ثَوْرٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَتَاهُ يَعْنِي عُرْوَةَ بْنَ مَسْعُودٍ فَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُلَّمَا كَلَّمَهُ أَخَذَ بِلِحْيَتِهِ وَالْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ السَّيْفُ وَعَلَيْهِ الْمِغْفَرُ فَضَرَبَ يَدَهُ بِنَعْلِ السَّيْفِ وَقَالَ أَخِّرْ يَدَكَ عَنْ لِحْيَتِهِ فَرَفَعَ عُرْوَةُ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالُوا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Үбәйдкә] әйтелгәнсә, [Мөхәммәт бин Цаур] уларға, [Мәғмәрҙән] [Әз Зөһриҙән] [Урвах бин Әз Зөбәйерҙән] [Әл Мисүәр бин Мәхрәмәхтән] ул әйтте: «Хөдәйбиә килешелеүе ваҡытында Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм ғәләйһиссәләм. хәҙис-. Әл Мисвар әйтте; һуңынан Уруа бин Сөғбә пәйғәмбәребеҙгә килеп, уның менән һөйләшә, пәйғәмбәребеҙ менән һөйләшкән һайын һәр ваҡыт һаҡалына тейә. Шулай итеп, Әл Мөғирә бин Сөғбә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм янында ҡылыс һәм йөҙөн ҡаплаған ҡалҡан тотоп тора. Әл-Мөғирә шунан Уруаның ҡулына һуғып: «Ҡулыңды уның һаҡалынан йыраҡ тот!» Уруа башын күтәреп, шунан: «Был кеше кем!» халыҡ: «Әл Мөғирә бин Сөйбә», — тип яуап биргән.