Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Bukhari : 2947

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَعْتَمِرَ أَرْسَلَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ يَسْتَأْذِنُهُمْ لِيَدْخُلَ مَكَّةَ فَاشْتَرَطُوا عَلَيْهِ أَنْ لَا يُقِيمَ بِهَا إِلَّا ثَلَاثَ لَيَالٍ وَلَا يَدْخُلَهَا إِلَّا بِجُلُبَّانِ السِّلَاحِ وَلَا يَدْعُوَ مِنْهُمْ أَحَدًا قَالَ فَأَخَذَ يَكْتُبُ الشَّرْطَ بَيْنهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَكَتَبَ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالُوا لَوْ عَلِمْنَا أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَمْ نَمْنَعْكَ وَلَبَايَعْنَاكَ وَلكِنِ اكْتُبْ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَنَا وَاللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَنَا وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَكَانَ لَا يَكْتُبُ قَالَ فَقَالَ لِعَلِيٍّ امْحَ رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ عَلِيٌّ وَاللَّهِ لَا أَمْحَاهُ أَبَدًا قَالَ فَأَرِنِيهِ قَالَ فَأَرَاهُ إِيَّاهُ فَمَحَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ فَلَمَّا دَخَلَ وَمَضَتْ الْأَيَّامُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا مُرْ صَاحِبَكَ فَلْيَرْتَحِلْ فَذَكَرَ ذَلِكَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نَعَمْ ثُمَّ ارْتَحَلَ

Һөйләне беҙгә [Әхмәт бин Ғосман бин Хәким] беҙгә һөйләне [Сүрәйх бин Малсмах] беҙгә һөйләне [Ибраһим бин Йософ бин Әбү Исхаҡ] әйтте, ул миңә әйтте [минең атайым] дан [Әбү Исхаҡ] әйтте, ул миңә әйтте [Әл Бәрә' радлиалаллаһу ғәнһүә тураһында булды Ғөмрә ул Мәккә халҡына илсе ебәргән, уларҙан Мәккәгә инеүгә рөхсәт итеүҙәрен һораған. Тимәк, улар уға шарттар ҡуя, йәғни Мәккәлә өс төндән башҡа тормаҫҡа, ҡоралдары ҡынына һалынмаһа һәм бер кемгә лә вәғәз һөйләргә рөхсәт ителмәһә, Мәккә ҡалаһына инмәҫкә тейеш. Артабан Ғәли бин Әбү Талиб улар тәҡдим иткән шарттарҙы яҙып ала. Ул яҙған; — Был Мөхәммәт Рәсүлуллаһтың фарманы. Шулай итеп, улар үҙ-үҙенән; — Әгәр һинең Аллаһ илсеһе икәнеңде белһәк, әлбиттә, һине туҡтатмаҫ инек һәм һиңә бәйғәт бирер инек. Тик яҙ; — Был Мөхәммәт бин Ғабдулланың фарманы. Шуға күрә ул: «Аллаһ менән ант итәм, мин Мөхәммәт бин Ғабдулла һәм Аллаһ менән ант итәм, мин ысынлап та Аллаһ Илсеһе», — тигән. Һөйләүсе -Әл Бәрәъ- тигән; — Ул ваҡытта «Ғәли уны яҙырға теләмәне». Һөйләүсе әйтте; — Шулай итеп, ул Ғәлигә: «Аллаһ илсеһенең һүҙҙәрен юй», — тигән. Ғәли: «Аллаһ менән ант итәм, мин уны бер ҡасан да юймам», — тигән. Ул: «Шул һөйләмдең яҙылыуын күрһәт», — тигән. Һөйләүсе әйтте; Шулай итеп, Ғәли уны күрһәтте һәм пәйғәмбәребеҙ, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, ҡулы менән һөртөп ташланы. Ниһайәт, Ул Мәккәгә ингәс, талап ителгән ваҡыт үткәс, улар Ғәли янына килеп, былай тинеләр; — Дуҫыңа тиҙ арала -Мәккә-нән сығып китергә ҡуш. Шунан Ғәли быны Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләмгә һөйләй һәм ул: «Эйе», — ти. Шунан -Мәккә-' ҡалдырҙы.