حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي مَعْبَدُ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكِ بْنِ أَبِي كَعْبِ بْنِ الْقَيْنِ أَخُو بَنِي سَلِمَةَ أَنَّ أَخَاهُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ وَكَانَ مِنْ أَعْلَمِ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ وَكَانَ كَعْبٌ مِمَّنْ شَهِدَ الْعَقَبَةَ وَبَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا قَالَ خَرَجْنَا فِي حُجَّاجِ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَقَدْ صَلَّيْنَا وَفَقِهْنَا وَمَعَنَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ كَبِيرُنَا وَسَيِّدُنَا فَلَمَّا تَوَجَّهْنَا لِسَفَرِنَا وَخَرَجْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ الْبَرَاءُ لَنَا يَا هَؤُلَاءِ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ وَاللَّهِ رَأْيًا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدْرِي تُوَافِقُونِي عَلَيْهِ أَمْ لَا قَالَ قُلْنَا لَهُ وَمَا ذَاكَ قَالَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ لَا أَدَعَ هَذِهِ الْبَنِيَّةِ مِنِّي بِظَهْرٍ يَعْنِي الْكَعْبَةَ وَأَنْ أُصَلِّيَ إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا وَاللَّهِ مَا بَلَغَنَا أَنَّ نَبِيَّنَا يُصَلِّي إِلَّا إِلَى الشَّامِ وَمَا نُرِيدُ أَنْ نُخَالِفَهُ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ لَكِنَّا لَا نَفْعَلُ فَكُنَّا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ صَلَّيْنَا إِلَى الشَّامِ وَصَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ أَخِي وَقَدْ كُنَّا عِبْنَا عَلَيْهِ مَا صَنَعَ وَأَبَى إِلَّا الْإِقَامَةَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلْهُ عَمَّا صَنَعْتُ فِي سَفَرِي هَذَا فَإِنَّهُ وَاللَّهِ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْهُ شَيْءٌ لَمَّا رَأَيْتُ مِنْ خِلَافِكُمْ إِيَّايَ فِيهِ قَالَ فَخَرَجْنَا نَسْأَلُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا لَا نَعْرِفُهُ لَمْ نَرَهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَلَقِيَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفَانِهِ قَالَ قُلْنَا لَا قَالَ فَهَلْ تَعْرِفَانِ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَمَّهُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ وَكُنَّا نَعْرِفُ الْعَبَّاسَ كَانَ لَا يَزَالُ يَقْدَمُ عَلَيْنَا تَاجِرًا قَالَ فَإِذَا دَخَلْتُمَا الْمَسْجِدَ فَهُوَ الرَّجُلُ الْجَالِسُ مَعَ الْعَبَّاسِ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَسْجِدَ فَإِذَا الْعَبَّاسُ جَالِسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ جَالِسٌ فَسَلَّمْنَا ثُمَّ جَلَسْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ هَلْ تَعْرِفُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ يَا أَبَا الْفَضْلِ قَالَ نَعَمْ هَذَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ سَيِّدُ قَوْمِهِ وَهَذَا كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَنْسَى قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّاعِرُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَقَالَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي خَرَجْتُ فِي سَفَرِي هَذَا وَهَدَانِي اللَّهُ لِلْإِسْلَامِ فَرَأَيْتُ أَنْ لَا أَجْعَلَ هَذِهِ الْبَنِيَّةَ مِنِّي بِظَهْرٍ فَصَلَّيْتُ إِلَيْهَا وَقَدْ خَالَفَنِي أَصْحَابِي فِي ذَلِكَ حَتَّى وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ فَمَاذَا تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَقَدْ كُنْتَ عَلَى قِبْلَةٍ لَوْ صَبَرْتَ عَلَيْهَا قَالَ فَرَجَعَ الْبَرَاءُ إِلَى قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى مَعَنَا إِلَى الشَّامِ قَالَ وَأَهْلُهُ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ صَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى مَاتَ وَلَيْسَ ذَلِكَ كَمَا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ قَالَ وَخَرَجْنَا إِلَى الْحَجِّ فَوَاعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَقَبَةَ مِنْ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنْ الْحَجِّ وَكَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي وَعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ أَبُو جَابِرٍ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَكُنَّا نَكْتُمُ مَنْ مَعَنَا مِنْ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمْرَنَا فَكَلَّمْنَاهُ وَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا جَابِرٍ إِنَّكَ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَشَرِيفٌ مِنْ أَشْرَافِنَا وَإِنَّا نَرْغَبُ بِكَ عَمَّا أَنْتَ فِيهِ أَنْ تَكُونَ حَطَبًا لِلنَّارِ غَدًا ثُمَّ دَعَوْتُهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَخْبَرْتُهُ بِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمَ وَشَهِدَ مَعَنَا الْعَقَبَةَ وَكَانَ نَقِيبًا قَالَ فَنِمْنَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَعَ قَوْمِنَا فِي رِحَالِنَا حَتَّى إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ خَرَجْنَا مِنْ رِحَالِنَا لِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَسَلَّلُ مُسْتَخْفِينَ تَسَلُّلَ الْقَطَا حَتَّى اجْتَمَعْنَا فِي الشِّعْبِ عِنْدَ الْعَقَبَةِ وَنَحْنُ سَبْعُونَ رَجُلًا وَمَعَنَا امْرَأَتَانِ مِنْ نِسَائِهِمْ نَسِيبَةُ بِنْتُ كَعْبٍ أُمُّ عُمَارَةَ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي مَازِنِ بْنِ النَّجَّارِ وَأَسْمَاءُ بِنْتُ عَمْرِو بْنِ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي سَلِمَةَ وَهِيَ أُمُّ مَنِيعٍ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا بِالشِّعْبِ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَنَا وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ عَمُّهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى دِينِ قَوْمِهِ إِلَّا أَنَّهُ أَحَبَّ أَنْ يَحْضُرَ أَمْرَ ابْنِ أَخِيهِ وَيَتَوَثَّقُ لَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا كَانَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَوَّلَ مُتَكَلِّمٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ قَالَ وَكَانَتْ الْعَرَبُ مِمَّا يُسَمُّونَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ الْأَنْصَارِ الْخَزْرَجَ أَوْسَهَا وَخَزْرَجَهَا إِنَّ مُحَمَّدًا مِنَّا حَيْثُ قَدْ عَلِمْتُمْ وَقَدْ مَنَعْنَاهُ مِنْ قَوْمِنَا مِمَّنْ هُوَ عَلَى مِثْلِ رَأْيِنَا فِيهِ وَهُوَ فِي عِزٍّ مِنْ قَوْمِهِ وَمَنَعَةٍ فِي بَلَدِهِ قَالَ فَقُلْنَا قَدْ سَمِعْنَا مَا قُلْتَ فَتَكَلَّمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخُذْ لِنَفْسِكَ وَلِرَبِّكَ مَا أَحْبَبْتَ قَالَ فَتَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَا وَدَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَغَّبَ فِي الْإِسْلَامِ قَالَ أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ قَالَ فَأَخَذَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَعَمْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَعَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا فَبَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْنَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ قَالَ فَاعْتَرَضَ الْقَوْلَ وَالْبَرَاءُ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْهَيْثَمِ بْنُ التَّيِّهَانِ حَلِيفُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الرِّجَالِ حِبَالًا وَإِنَّا قَاطِعُوهَا يَعْنِي الْعُهُودَ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ نَحْنُ فَعَلْنَا ذَلِكَ ثُمَّ أَظْهَرَكَ اللَّهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى قَوْمِكَ وَتَدَعَنَا قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَلْ الدَّمَ الدَّمَ وَالْهَدْمَ الْهَدْمَ أَنَا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مِنِّي أُحَارِبُ مَنْ حَارَبْتُمْ وَأُسَالِمُ مَنْ سَالَمْتُمْ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْرِجُوا إِلَيَّ مِنْكُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا يَكُونُونَ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَخْرَجُوا مِنْهُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا مِنْهُمْ تِسْعَةٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَثَلَاثَةٌ مِنْ الْأَوْسِ وَأَمَّا مَعْبَدُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنِي فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِيهِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ ضَرَبَ عَلَى يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ ثُمَّ تَتَابَعَ الْقَوْمُ فَلَمَّا بَايَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرَخَ الشَّيْطَانُ مِنْ رَأْسِ الْعَقَبَةِ بِأَبْعَدِ صَوْتٍ سَمِعْتُهُ قَطُّ يَا أَهْلَ الْجُبَاجِبِ وَالْجُبَاجِبُ الْمَنَازِلُ هَلْ لَكُمْ فِي مُذَمَّمٍ وَالصُّبَاةُ مَعَهُ قَدْ أَجْمَعُوا عَلَى حَرْبِكُمْ قَالَ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ مَا يَقُولُهُ عَدُوُّ اللَّهِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَزَبُّ الْعَقَبَةِ هَذَا ابْنُ أَزْيَبَ اسْمَعْ أَيْ عَدُوَّ اللَّهِ أَمَا وَاللَّهِ لَأَفْرُغَنَّ لَكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا إِلَى رِحَالِكُمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عُبَادَةَ بْنِ نَضْلَةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَئِنْ شِئْتَ لَنَمِيلَنَّ عَلَى أَهْلِ مِنًى غَدًا بِأَسْيَافِنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أُومَرْ بِذَلِكَ قَالَ فَرَجَعْنَا فَنِمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا غَدَتْ عَلَيْنَا جُلَّةُ قُرَيْشٍ حَتَّى جَاءُونَا فِي مَنَازِلِنَا فَقَالُوا يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ إِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّكُمْ قَدْ جِئْتُمْ إِلَى صَاحِبِنَا هَذَا تَسْتَخْرِجُونَهُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا وَتُبَايِعُونَهُ عَلَى حَرْبِنَا وَاللَّهِ إِنَّهُ مَا مِنْ الْعَرَبِ أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَيْنَا أَنْ تَنْشَبَ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ مِنْكُمْ قَالَ فَانْبَعَثَ مَنْ هُنَالِكَ مِنْ مُشْرِكِي قَوْمِنَا يَحْلِفُونَ لَهُمْ بِاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ هَذَا شَيْءٌ وَمَا عَلِمْنَاهُ وَقَدْ صَدَقُوا لَمْ يَعْلَمُوا مَا كَانَ مِنَّا قَالَ فَبَعْضُنَا يَنْظُرُ إِلَى بَعْضٍ قَالَ وَقَامَ الْقَوْمُ وَفِيهِمْ الْحَارِثُ بْنُ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ وَعَلَيْهِ نَعْلَانِ جَدِيدَانِ قَالَ فَقُلْتُ كَلِمَةً كَأَنِّي أُرِيد

Gurekin erlazionatu izan da [Ya'qub] esan; esan digu [nire aitak] [Ibn Ishaq] esan zuen; esan dit [Ma'bad bin Ka'ab bin Malik bin Abu Kaab bin Al Yaqin, Bani Salamah-ren anaia] bere anaia, ['Ubaidullah bin Kaab], Ansar-en artean pertsonarik jakintsuena dela, esan ziola bere aita [Ka'ab bin Malik] eta Ka'ab Aqabah Gertaeran parte hartu zuten eta Prophellallalahillamekin leialtasuna hartu zutenen artean zeudela. esaten; Politeisten artean Hajj-a egitera joan ginen gure jendearekin, otoitz egin eta ulertu genuen, Al Bara' bin Ma'rurrekin egon ginen, gure figura eta gure buruzagiarekin. Gure bidaiari ekin genionean eta Medinatik irten ginenean, Al Bara'k esan zigun: 'O herria, nik, Alaren arabera, amets bat izan nuen, Ala, ez dakit nirekin ados egongo zaren ala ez. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; esan genion, zein da zure ametsa? Hark erantzun zuen: Kaaba ibilgailuz ez nuela utziko amets egin nuen eta hari begira otoitz egingo nuela. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; orduan esan genuen; Ala-ren arabera, gure profetak ez zuela otoitz egin Sham-en norabidean izan ezik, eta ez diogu kontraesan nahi. Orduan esan zuen: "Harengana otoitz egingo dut". -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; orduan esan genion: «Ez dugu egingo». Horregatik, otoitz garaia iritsi zenean, Sham-i aurre egin genion Kaabari begira otoitz egiten zuen bitartean Mekan egon ginen arte. Nire anaiak esan zuen; egin zuena salatu genuen baina egin zuenari tinko eusteaz gain uzkur jarraitu zuen. Makara heldu ginenean, esan zuen; "Ene anaiaren semea, zoaz Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-era, eta galdetu zer egin nuen lehenago bidaian". Ala, nire bihotzean bada zerbait gogaitzen nauena egin dudanarekin, zuk egin duzunarekin ados ez nagoelako. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; gero irten ginen eta Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-i buruz galdetu genuen, ez genekien eta inoiz ikusi ez genuelako. Orduan galdetu zuen: "Ba al dakizue biok? -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; esan genuen, 'Ez'. Galdetu zuen, ezagutzen al duzu Al 'Abas bin Abdul Muttalib, bere osaba. Beraz, baietz esan genuen. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Al 'Abbas ezagutzen dugu behin merkatari gisa guregana etorri zelako. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Zu biak meskitara sartu bazarete, bera izango da Al 'Abbasekin eserita dagoena. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; gero meskitara sartu ginen, Al 'Abbas eserita zegoela eta Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam ere berarekin eserita zegoen, agurrak esan genituen eta haien ondoan eseri ginen. Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallamek esan zion Al 'Abbasi, ezagutzen al dituzu bi gizon hauek, o Abu Al Fadl? Hark erantzun zuen: Bai hau Al Barra' bin Ma'rur da, bere herriaren buruzagia eta hau Ka'ab bin Malik da. dio; Ala esanez, ez ditut ahaztuko sentitu ditudan Rasulullah Shallallahu'alaihiwasalam-en hitzak. Baietz erantzun zion. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Al Barra' bin Ma'rurrek esan zuen; O Nabiyullah, nire bidaian nengoen eta Allahk Islamari erakutsi zidan, orduan Kaabari bizkarra ez niola eman amets egin nuen eta orduan aurrean otoitz egin nuen, baina nire lagunek ukatu egin zuten gai horretan. Beraz, ezinegona sentitzen naiz, zer uste duzu, o Allahren Mezularia? Esan zuen: dagoeneko Qiblan zaude, pazientzia baduzu. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; ondoren, Al Barra' Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en Qiblara joan zen eta otoitz egin zuen gurekin Sham aldera begira. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Bere familiak uste zuen oraindik Kaabari begira otoitz egiten ari zela, hil zen arte. Baina kontua da ez da horrela, haiek baino hobeto dakigu. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Hajj-era irten ginen, Aqabah-en Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-i promesa bat egin genion Tasriq Egunaren erdian, Hajj-a egin ondoren, gau hura Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-i promesa egin genion gaua izan zen. Abdullah bin 'Amr bin Haram, Abu Jabir, gure pertsonaietako batekin egon ginen. Gurekin zegoen pertsona politeistei ezkutatu genion, gure kontua zen, berarekin hitz egin genuen, O Abu Jabir zu zara gure figuraetariko bat, gure artean pertsona noblea, asko gustatzen zaitugu, pena izango zen bihar infernurako erregai bihurtu behar bazenu. Orduan Islamera gonbidatu nion eta Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en promesarekin esan nion, Islamera ere bihurtu zen eta Akabako gertaeran parte hartu zuen eta herriaren ordezkaria zela. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; ondoren, gau hartan gure jendearekin batera lo egin genuen gure ibilgailuan, gauaren herena igaro ondoren sallallaahu'alaihiwasallam Profetaren promesa betez gure taldea utzi genuen arte, hutsuneetatik igaro ginen antsietate egoeran txoriak ibiltzen ziren bitartean, bi muinoen arteko errepide batean bildu ginen arte, Akabatik gertu. Hirurogeita hamar ginen, eta bi emakume, hots, Nasibah bint Ka'ab, Umu 'Umarah, Bani Mazin bin Al Najar-eko emakumeetako bat eta Asma' bint 'Amr bin 'Adi bin Thabit, Bani Salamah-ko emakumeetako bat, hots, Umu Mani'. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; bide horretan bildu ginen, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam zain. Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam bere osabarekin etorri zen Al 'Abbas bin Abdul Muttalib, nahiz eta garai hartan oraindik bere herria bezala erlijiosoa zen. Baina asko gustatzen zitzaion anaiaren kontuak aztertzea eta indartu egin zuen. Eserita geundela, Al 'Abbas bin Abdul Muttalib izan zen hitz egiten lehena, esan zuen: 'O Al Khajraj-eko jendea, ---Esan zuen-, eta arabiarrek izan ziren Ansar Khazraj herri honi Khazraj eta Aus izenak eman zizkiotenak, hain zuzen ere, Muhammad gutako bat da, ezagutzen duzuen jatorria, gure herriarengandik eta gure herritik babesten duen bitartean defendatzen dugu bere herritik, gugandik babesten duen bitartean. bere herrialdea. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Esan duzuna entzun dugu, hitz egin, o Allahren Mezularia, zeure buruari eta zure Rabbri nahi duzuna. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam hitz egin zuen, irakurri eta otoitz egin zion Allah Azzawajallari, Islamari aholkatu zion. Esan zuen: «Zintzen dizut defendatu behar nauzula zure emakumeak eta zure seme-alabak defendatzen dituzun bezala. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; gero Al Barra' bin Ma'rurrek eskutik heldu zion, gero esan zuen; «Bai, Al Haq-ekin bidali zaituenak, benetan saihestuko zaitugu nahasmendu guztiak gure familia mehatxatzen duten asaldura guztiak saihesten baititugu. Gores gaitzazu, o Allahren Mezularia, borrokan eta armekin jolasean trebeak diren pertsonak gara, belaunaldiz belaunaldi menderatu ditugu. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; orduan norbaitek bere hitzak eten zituen Al Barra'k Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam hitz egiteko eskatu zionean, hots, Abu Al Haitsam bin At-Taihan, Bani Abdul Asyhal-eko ordezkariak, esan zuen; 'O Allahren mezularia, gure eta jendearen artean itun bat dago, ituna hautsi behar al dugu, ados al zaude hori egiten badugu, orduan Allahk irabaziko zaitu zure herrira itzultzeko eta uzten gaituzu? -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; orduan sallallaahu'alaihiwasallam profetak irribarre egin zuen eta esan zuen: 'Baina zaindu odola, zaindu odola. Zaindu suntsipena , zaindu suntsipena. Ni zure parte naiz eta zu nire parte zara, borrokatzen dituzunen aurka borrokatuko naiz, eta bakeak egingo ditut bakeak egiten dituzunekin'. Orduan, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Altxa zaitezte zuengandik hamabi ordezkari, beren herritik izango direnak". Hamabi ordezkari ere igorri zituzten. Khazrajeko bederatzi eta Auseko hiru. Ma'bad bin Kaab-ek bere hadith-ean esan zidan bere anaia, Ka'ab bin Malik, esanez; Sallallaahu'alaihiwasallam profetari eskua lehen aldiz eman zion pertsona Al Barra' bin Ma'rur izan zen, bere jendea jarraituz. Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-i leialtasuna eman genion ondoren, Satanek 'Aqabah-ko muinoaren gailurretik oihukatu zuen inoiz entzun ez dudan ahots oso ozenez: "Oi, muino eta etxeetan bizi zareten jendea, ez al dakizu apostateez inguratzen ari diren jende xumeak ados zaudela borrokatzea. 'Alik, hots, Ibn Ishaqek, galdetu zuen: 'O Mahoma, zer esan zuen Allahren etsaiak? Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Hori da 'Aqabah' honetan bizi den Azab deabrua, eta hau Azab deabruaren umea da, entzun, Allahren etsaia, zure borrokan kontzentratu egingo naiz!'. Orduan, sallallaahu'alaihiwasallam profetak esan zuen: "Sar zaitez zure ibilgailuetan". -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Al Abbas bin Ubadah bin Nadllah esan zuen; hari, Al Haq-ekin bidali zaituenaren arabera, nahi baduzu, gure ezpatekin etorriko gara bihar Minako herrira. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; Rasulullah Sallallahu'alaihiwasalam-ek esan zuen: "Ez didate hori egiteko agindurik". -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; gero etxera joan ginen, goizera arte lo egin genuen. Jarraian, Quraish funtzionarioek gurekin bildu ziren, gure geldialdira etorri eta esan zuten; O Khazrajeko jendea, gure lagunarengana -Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam- etorri zarela albistea iritsi zaigu, gure artetik uztera gonbidatu duzu eta gurekin borrokatzeko leialtasuna agindu diozu. Ala esanez, ez dago gure eta beraren artean gerra piztuko balitz zu baino gehiago gorrotatuko genukeen arabiarrik. -Ka'ab bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan politeistak guregandik etorri ziren, Allahren izenean zin egin zieten, ez zela ezer gertatu, zintzoak ziren, ez zekitelako zer gertatu zitzaigun. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- esan zuen; batzuk elkarri begiratu genion bere lagunari. Orduan jendea altxatu zen eta haien artean zegoen Al Harith bin Hisyam bin Al Mughiroh Al Makhzumi bi sandalia berri zeramatzan. Orduan, esaldi batekin esan nuen haiekin elkartu nahi banitu bezala, haien hitzetan: zer egin dezakezu, o Abu Jabir, gure irudietako bat zara, Quraish-eko gaztearen sandaliak bezala bi sandalia baino ez dituzu hartu. Orduan Al Harithek entzun zuen, biak askatu zituen gero bota zizkidan eta esan zuen; Ala, jantziko duzu. Orduan Abu Jabirrek esan zuen; Ala babes zaitzala. Alaren mesedetan, gazte, itzuli bi sandaliak. Orduan esan nuen; Ala, ez dut itzuliko. dio; Alaren arabera bake ituna da. Ala, hitz onak egiazkoak badira, kenduko ditut. Ka'ab bin Maliken hadith bat da, Akabako gertakariei eta haietan jarraitu zuenari buruz.