Imam Ahmad : 15237

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي مَعْبَدُ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكِ بْنِ أَبِي كَعْبِ بْنِ الْقَيْنِ أَخُو بَنِي سَلِمَةَ أَنَّ أَخَاهُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ وَكَانَ مِنْ أَعْلَمِ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ وَكَانَ كَعْبٌ مِمَّنْ شَهِدَ الْعَقَبَةَ وَبَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا قَالَ خَرَجْنَا فِي حُجَّاجِ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَقَدْ صَلَّيْنَا وَفَقِهْنَا وَمَعَنَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ كَبِيرُنَا وَسَيِّدُنَا فَلَمَّا تَوَجَّهْنَا لِسَفَرِنَا وَخَرَجْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ الْبَرَاءُ لَنَا يَا هَؤُلَاءِ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ وَاللَّهِ رَأْيًا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدْرِي تُوَافِقُونِي عَلَيْهِ أَمْ لَا قَالَ قُلْنَا لَهُ وَمَا ذَاكَ قَالَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ لَا أَدَعَ هَذِهِ الْبَنِيَّةِ مِنِّي بِظَهْرٍ يَعْنِي الْكَعْبَةَ وَأَنْ أُصَلِّيَ إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا وَاللَّهِ مَا بَلَغَنَا أَنَّ نَبِيَّنَا يُصَلِّي إِلَّا إِلَى الشَّامِ وَمَا نُرِيدُ أَنْ نُخَالِفَهُ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ لَكِنَّا لَا نَفْعَلُ فَكُنَّا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ صَلَّيْنَا إِلَى الشَّامِ وَصَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ أَخِي وَقَدْ كُنَّا عِبْنَا عَلَيْهِ مَا صَنَعَ وَأَبَى إِلَّا الْإِقَامَةَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلْهُ عَمَّا صَنَعْتُ فِي سَفَرِي هَذَا فَإِنَّهُ وَاللَّهِ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْهُ شَيْءٌ لَمَّا رَأَيْتُ مِنْ خِلَافِكُمْ إِيَّايَ فِيهِ قَالَ فَخَرَجْنَا نَسْأَلُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا لَا نَعْرِفُهُ لَمْ نَرَهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَلَقِيَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفَانِهِ قَالَ قُلْنَا لَا قَالَ فَهَلْ تَعْرِفَانِ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَمَّهُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ وَكُنَّا نَعْرِفُ الْعَبَّاسَ كَانَ لَا يَزَالُ يَقْدَمُ عَلَيْنَا تَاجِرًا قَالَ فَإِذَا دَخَلْتُمَا الْمَسْجِدَ فَهُوَ الرَّجُلُ الْجَالِسُ مَعَ الْعَبَّاسِ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَسْجِدَ فَإِذَا الْعَبَّاسُ جَالِسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ جَالِسٌ فَسَلَّمْنَا ثُمَّ جَلَسْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ هَلْ تَعْرِفُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ يَا أَبَا الْفَضْلِ قَالَ نَعَمْ هَذَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ سَيِّدُ قَوْمِهِ وَهَذَا كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَنْسَى قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّاعِرُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَقَالَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي خَرَجْتُ فِي سَفَرِي هَذَا وَهَدَانِي اللَّهُ لِلْإِسْلَامِ فَرَأَيْتُ أَنْ لَا أَجْعَلَ هَذِهِ الْبَنِيَّةَ مِنِّي بِظَهْرٍ فَصَلَّيْتُ إِلَيْهَا وَقَدْ خَالَفَنِي أَصْحَابِي فِي ذَلِكَ حَتَّى وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ فَمَاذَا تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَقَدْ كُنْتَ عَلَى قِبْلَةٍ لَوْ صَبَرْتَ عَلَيْهَا قَالَ فَرَجَعَ الْبَرَاءُ إِلَى قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى مَعَنَا إِلَى الشَّامِ قَالَ وَأَهْلُهُ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ صَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى مَاتَ وَلَيْسَ ذَلِكَ كَمَا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ قَالَ وَخَرَجْنَا إِلَى الْحَجِّ فَوَاعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَقَبَةَ مِنْ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنْ الْحَجِّ وَكَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي وَعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ أَبُو جَابِرٍ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَكُنَّا نَكْتُمُ مَنْ مَعَنَا مِنْ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمْرَنَا فَكَلَّمْنَاهُ وَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا جَابِرٍ إِنَّكَ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَشَرِيفٌ مِنْ أَشْرَافِنَا وَإِنَّا نَرْغَبُ بِكَ عَمَّا أَنْتَ فِيهِ أَنْ تَكُونَ حَطَبًا لِلنَّارِ غَدًا ثُمَّ دَعَوْتُهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَخْبَرْتُهُ بِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمَ وَشَهِدَ مَعَنَا الْعَقَبَةَ وَكَانَ نَقِيبًا قَالَ فَنِمْنَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَعَ قَوْمِنَا فِي رِحَالِنَا حَتَّى إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ خَرَجْنَا مِنْ رِحَالِنَا لِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَسَلَّلُ مُسْتَخْفِينَ تَسَلُّلَ الْقَطَا حَتَّى اجْتَمَعْنَا فِي الشِّعْبِ عِنْدَ الْعَقَبَةِ وَنَحْنُ سَبْعُونَ رَجُلًا وَمَعَنَا امْرَأَتَانِ مِنْ نِسَائِهِمْ نَسِيبَةُ بِنْتُ كَعْبٍ أُمُّ عُمَارَةَ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي مَازِنِ بْنِ النَّجَّارِ وَأَسْمَاءُ بِنْتُ عَمْرِو بْنِ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي سَلِمَةَ وَهِيَ أُمُّ مَنِيعٍ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا بِالشِّعْبِ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَنَا وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ عَمُّهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى دِينِ قَوْمِهِ إِلَّا أَنَّهُ أَحَبَّ أَنْ يَحْضُرَ أَمْرَ ابْنِ أَخِيهِ وَيَتَوَثَّقُ لَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا كَانَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَوَّلَ مُتَكَلِّمٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ قَالَ وَكَانَتْ الْعَرَبُ مِمَّا يُسَمُّونَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ الْأَنْصَارِ الْخَزْرَجَ أَوْسَهَا وَخَزْرَجَهَا إِنَّ مُحَمَّدًا مِنَّا حَيْثُ قَدْ عَلِمْتُمْ وَقَدْ مَنَعْنَاهُ مِنْ قَوْمِنَا مِمَّنْ هُوَ عَلَى مِثْلِ رَأْيِنَا فِيهِ وَهُوَ فِي عِزٍّ مِنْ قَوْمِهِ وَمَنَعَةٍ فِي بَلَدِهِ قَالَ فَقُلْنَا قَدْ سَمِعْنَا مَا قُلْتَ فَتَكَلَّمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخُذْ لِنَفْسِكَ وَلِرَبِّكَ مَا أَحْبَبْتَ قَالَ فَتَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَا وَدَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَغَّبَ فِي الْإِسْلَامِ قَالَ أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ قَالَ فَأَخَذَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَعَمْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَعَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا فَبَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْنَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ قَالَ فَاعْتَرَضَ الْقَوْلَ وَالْبَرَاءُ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْهَيْثَمِ بْنُ التَّيِّهَانِ حَلِيفُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الرِّجَالِ حِبَالًا وَإِنَّا قَاطِعُوهَا يَعْنِي الْعُهُودَ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ نَحْنُ فَعَلْنَا ذَلِكَ ثُمَّ أَظْهَرَكَ اللَّهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى قَوْمِكَ وَتَدَعَنَا قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَلْ الدَّمَ الدَّمَ وَالْهَدْمَ الْهَدْمَ أَنَا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مِنِّي أُحَارِبُ مَنْ حَارَبْتُمْ وَأُسَالِمُ مَنْ سَالَمْتُمْ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْرِجُوا إِلَيَّ مِنْكُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا يَكُونُونَ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَخْرَجُوا مِنْهُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا مِنْهُمْ تِسْعَةٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَثَلَاثَةٌ مِنْ الْأَوْسِ وَأَمَّا مَعْبَدُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنِي فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِيهِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ ضَرَبَ عَلَى يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ ثُمَّ تَتَابَعَ الْقَوْمُ فَلَمَّا بَايَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرَخَ الشَّيْطَانُ مِنْ رَأْسِ الْعَقَبَةِ بِأَبْعَدِ صَوْتٍ سَمِعْتُهُ قَطُّ يَا أَهْلَ الْجُبَاجِبِ وَالْجُبَاجِبُ الْمَنَازِلُ هَلْ لَكُمْ فِي مُذَمَّمٍ وَالصُّبَاةُ مَعَهُ قَدْ أَجْمَعُوا عَلَى حَرْبِكُمْ قَالَ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ مَا يَقُولُهُ عَدُوُّ اللَّهِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَزَبُّ الْعَقَبَةِ هَذَا ابْنُ أَزْيَبَ اسْمَعْ أَيْ عَدُوَّ اللَّهِ أَمَا وَاللَّهِ لَأَفْرُغَنَّ لَكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا إِلَى رِحَالِكُمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عُبَادَةَ بْنِ نَضْلَةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَئِنْ شِئْتَ لَنَمِيلَنَّ عَلَى أَهْلِ مِنًى غَدًا بِأَسْيَافِنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أُومَرْ بِذَلِكَ قَالَ فَرَجَعْنَا فَنِمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا غَدَتْ عَلَيْنَا جُلَّةُ قُرَيْشٍ حَتَّى جَاءُونَا فِي مَنَازِلِنَا فَقَالُوا يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ إِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّكُمْ قَدْ جِئْتُمْ إِلَى صَاحِبِنَا هَذَا تَسْتَخْرِجُونَهُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا وَتُبَايِعُونَهُ عَلَى حَرْبِنَا وَاللَّهِ إِنَّهُ مَا مِنْ الْعَرَبِ أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَيْنَا أَنْ تَنْشَبَ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ مِنْكُمْ قَالَ فَانْبَعَثَ مَنْ هُنَالِكَ مِنْ مُشْرِكِي قَوْمِنَا يَحْلِفُونَ لَهُمْ بِاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ هَذَا شَيْءٌ وَمَا عَلِمْنَاهُ وَقَدْ صَدَقُوا لَمْ يَعْلَمُوا مَا كَانَ مِنَّا قَالَ فَبَعْضُنَا يَنْظُرُ إِلَى بَعْضٍ قَالَ وَقَامَ الْقَوْمُ وَفِيهِمْ الْحَارِثُ بْنُ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ وَعَلَيْهِ نَعْلَانِ جَدِيدَانِ قَالَ فَقُلْتُ كَلِمَةً كَأَنِّي أُرِيد

Súvisí to s nami [Ya'qub] povedal; povedal nám [môj otec] od [Ibn Ishaq] povedal; mi povedal [Ma'bad bin Ka'ab bin Malik bin Abu Kaab bin Al Yaqin, brat Bani Salamah], že jeho brat, ['Ubaidullah bin Kaab], on je najinformovanejšou osobou medzi Ansarmi, mu povedal, že jeho otec [Ka'ab bin Malik] a Ka'ab boli medzi ľuďmi, ktorí sa zúčastnili na Progresii Incidenta s Aqabpheegiou sallallaahu'alaihiwasallam, hovoriac; Išli sme s našimi ľuďmi vykonávať hadždž spomedzi polyteistov, modlili sme sa a rozumeli sme, boli sme s Al Bara' bin Ma'rurom, našou postavou a naším vodcom. Keď sme sa vydali na cestu a opustili Medinu, Al Bara nám povedal: 'Ó ľudia, pri Alahovi som mal sen, pri Alahovi, neviem, či so mnou budete súhlasiť alebo nie. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; povedali sme mu, aký je tvoj sen? Odpovedal: Snívalo sa mi, že neopustím Kaabu autom a že sa budem modliť tvárou k nemu. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sme povedali; Pri Alahovi, správa, ktorá sa k nám dostala je, že náš prorok sa nemodlil inak ako v smere k Shamovi a my mu nechceme odporovať. Potom povedal: „Budem sa k nemu modliť“. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sme mu povedali: 'Neurobíme to'. Preto, keď prišiel čas modlitby, stáli sme tvárou v tvár Shamovi, zatiaľ čo on sa modlil tvárou ku Kaabe, až kým sme neboli v Mekke. Môj brat povedal; odsúdili sme to, čo urobil, ale zostal neochotný, okrem toho, že pevne držal to, čo urobil. Keď sme prišli do Makahu, povedal; "Ó, syn môjho brata, choď za Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam a opýtaj sa ho, čo som robil na svojej predchádzajúcej ceste." Pri Alahovi, v mojom srdci je niečo, čo ma trápi v tom, čo som urobil, pretože nesúhlasím s tým, čo ste urobili vy. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sme vyšli a pýtali sa na Rasulullaha sallallaahu'alaihiwasallam, pretože sme ho nepoznali a nikdy predtým sme ho nevideli. Potom sa spýtal: „Vy dvaja o tom viete? -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; povedali sme: 'Nie'. Spýtal sa, či poznáte Al 'Abas bin Abdul Muttaliba, jeho strýka. Tak sme povedali, že áno. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Al 'Abbasa poznáme, pretože k nám raz prišiel ako obchodník. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Ak vy dvaja vstúpite do mešity, bude to on, kto bude sedieť s Al 'Abbásom. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sme vošli do mešity, ukázalo sa, že sedel Al 'Abbas a s ním sedel aj Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam, pozdravili sme sa a sadli si blízko nich. Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam povedal Al 'Abbásovi, poznáte týchto dvoch mužov, ó Abu Al Fadl? Odpovedal, áno, toto je Al Barra' bin Ma'rur, vodca jeho ľudu a toto je Ka'ab bin Malik. Hovorí; Pri Alahovi, nezabudnem na slová Rasulullaha Shallallahu'alaihiwasallam, ktoré som cítil. Odpovedal, áno. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Al Barra' bin Ma'rur povedal; Ó, Nabiyullah, bol som na ceste a Alah mi ukázal islam, potom sa mi snívalo, že som sa neotočil chrbtom ku Kaabe a potom som sa modlil tvárou k nemu, ale moji spoločníci to v tejto veci popreli. Takže sa cítim nesvoj, čo myslíš, ó posol Alahov? Povedal: už ste v Qible, ak s tým máte trpezlivosť. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom Al Barra' išiel do Qibla Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam a modlil sa s nami otočenými smerom k Shamovi. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Jeho rodina si myslela, že sa stále modlí tvárou ku Kaabe, až kým nezomrel. Ale skutočnosť je taká nie je to tak, vieme to lepšie ako oni. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; vyšli sme na hadždž, sľúbili sme Rasulullahovi Shallallahu'alaihiwasallam v Aqabah uprostred dňa Tasriq, potom, čo sme vykonali hadždž, v tú noc sme dali sľub Rasulullahovi Shallallahu'alaihiwasallam. Boli sme s Abdullahom bin 'Amr bin Haramom, Abu Jabir, jednou z našich postáv. Pred polyteistami sme ukryli človeka, ktorý bol s nami, bola to naša vec, hovorili sme s ním, ó, Abu Jabir, si jedna z našich postáv, medzi nami šľachetný človek, máme ťa naozaj radi, bola by škoda, keby si sa zajtra musel stať palivom pre peklo. Potom som ho pozval k islamu a povedal som mu s prísľubom Rasulullaha Shallallahu'alaihiwasallama, že tiež konvertoval na islam a zúčastnil sa incidentu v Akabe a bol zástupcom ľudu. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sme v tú noc spali spolu s našimi ľuďmi v našom vozidle, až kým sme po tretine noci neopustili našu skupinu plniac sľub proroka sallallaahu'alaihiwasallam, prechádzali sme cez medzery v stave úzkosti, keď kráčali vtáky, až sme sa mohli zhromaždiť na ceste medzi dvoma kopcami neďaleko Aqaby. Bolo nás sedemdesiat a dve ženy, a to Nasibah bint Ka'ab, Umu 'Umarah, jedna zo žien Bani Mazin bin Al Najar a Asma' bint 'Amr bin 'Adi bin Thabit, jedna zo žien Bani Salamah, menovite Umu Mani'. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; zhromaždili sme sa na tej ceste a čakali na Rasulullaha sallallaahu'alaihiwasallam. Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam prišiel so svojím strýkom Al 'Abbas bin Abdul Muttalib, aj keď v tom čase bol ešte náboženský ako jeho ľudia. Ale veľmi rád nahliadal do bratových záležitostí a posilňoval to. Keď sme sedeli, Al 'Abbas bin Abdul Muttalib bol prvý, kto prehovoril, povedal: 'Ó ľudia z Al Khajraj, --- Povedal-, A boli to Arabi, ktorí dali tejto dedine Ansar Khazraj mená Khazraj a Aus- skutočne si myslím, že Mohamed je jeden z nás, ktorého pôvod pozná, my ho bránime pred jeho ľuďmi, ktorí sú v jeho vlastnej krajine, a chránime ho pred jeho vlastným ľudom, -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Počuli sme, čo si povedal, hovor, ó posol Alahov, k sebe a svojmu Rabbovi, čo chceš. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam hovoril, čítal a modlil sa k Alahovi Azzawajallovi, radil islam. Povedal: ‚Prisahám vám, že ma musíte brániť, ako bránite svoje ženy a svoje deti. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom ho Al Barra' bin Ma'rur vzal za ruku a potom povedal; „Áno, od Toho, ktorý ťa poslal s Al Haqom, skutočne ti zabránime vo všetkých nepokojoch, ako aj pred všetkými nepokojmi, ktoré ohrozujú našu rodinu. Chváľte nás, posol Alahov, sme ľudia, ktorí sú dobrí v boji a dobrí v hre so zbraňami, ovládame ich po generácie. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom niekto prerušil jeho slová, keď Al Barra' požiadal Rasulullaha Sallallahu'alaihiwasallama, aby prehovoril, konkrétne Abu Al Haitsam bin At-Taihan, predstaviteľ Bani Abdul Asyhal, povedal; „Ó, posol Alahov, medzi nami a ľuďmi existuje zmluva, musíme zmluvu porušiť, súhlasíš, ak to urobíme, potom ťa Alah získa, aby si sa vrátil k svojmu ľudu a ty nás opustíš? -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sa prorok sallallaahu'alaihiwasallam usmial a povedal: ‚Ale staraj sa o krv, staraj sa o krv. Postarajte sa o zničenie , postarajte sa o zničenie. Som tvojou súčasťou a ty si mojou súčasťou, budem bojovať proti tým, s ktorými bojuješ, a uzavriem mier s tými, s ktorými sa zmieriš. Potom Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam povedal: ‚Povstaň z teba dvanásť zástupcov, ktorí budú z ich ľudu‘. Vydali aj dvanásť zástupcov. Deväť z Khazraj a traja z Aus. Ma'bad bin Kaab mi povedal vo svojom hadíse od svojho brata Ka'aba bin Malika: Osoba, ktorá ako prvá odovzdala svoju ruku prorokovi sallallaahu'alaihiwasallam, bol Al Barra' bin Ma'rur, nasledovaný jeho ľuďmi. Potom, čo sme sľúbili vernosť Rasulullahovi sallallaahu'alaihiwasallam, Satan zakričal z vrcholu kopca 'Aqabah veľmi hlasným hlasom, ktorý som nikdy nepočul: 'Ó ľudia, ktorí obývate kopce a domy, neviete, že tí ponížení ľudia, ktorí sú obklopení odpadlíkmi, súhlasili s tým, že budú s vami bojovať. „Ali, menovite Ibn Ishaq, sa spýtal: „Ó Mohamed, čo povedal nepriateľ Alaha? Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam povedal: 'To je diabol Azaba, ktorý žije v tomto 'Aqabah, a toto je dieťa diabla Azaba, počúvaj, ó nepriateľ Alaha, sústredím sa na boj s tebou!'. Potom prorok sallallaahu'alaihiwasallam povedal: 'Nastúpte do svojich vozidiel'. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Al Abbas bin Ubadah bin Nadlah povedal; k nemu, Od Toho, ktorý ťa poslal s Al Haqom, ak si to želáš, zajtra prídeme k ľuďom z Miny s našimi mečmi. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam povedal: „Nedostal som rozkaz, aby som to urobil“. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; potom sme isli domov, spali sme do rana. Potom sa s nami stretli úradníci z Kurajšov, prišli na naše miesto a povedali; Ó ľudia z Khazraju, dostali sa k nám správy, že ste prišli k nášmu priateľovi - Rasulullahovi sallallaahu'alaihiwasallamovi -, pozvali ste ho, aby odišiel z nášho stredu, a sľúbili ste mu vernosť v boji proti nám. Pri Alahovi neexistuje Arab, ktorého by sme nenávideli viac, keby medzi nami a ním vypukla vojna, ako vy. -Ka'ab bin Malik Radliyallahu'anhu- povedal; potom od nás prišli polyteisti, prisahali im v mene Alaha, že sa nič nestalo, boli úprimní, lebo nevedeli, čo sa s nami stalo. -Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- povedal; niektorí z nás sa na seba pozreli na jeho priateľa. Potom ľudia vstali a medzi nimi bol Al Harith bin Hisyam bin Al Mughiroh Al Makhzumi, ktorý niesol dve nové sandále. Potom som jednou vetou povedal, akoby som sa k nim chcel pridať, podľa ich slov: čo môžeš robiť, ó Abu Jabir, si jedna z našich postáv, vzal si si len dvoje sandále ako sandále mladého muža z Kurajša. Potom to počul Al Harith, oboch ich pustil, hodil ich na mňa a povedal; Pri Alahovi to budeš nosiť. Potom Abu Jabir povedal; nech ťa Alah chráni. Pre dobro Alaha, mladý muž, vráťte mu obe sandále. Potom som povedal; Pri Alahovi to nevrátim. Hovorí; pri Alahovi je to mierová zmluva. Pri Alahovi, ak sú dobré slová pravdivé, potom ich vezmem preč. Toto je hadís Ka'aba bin Malika o udalostiach z Akaby a o tom, čo v nich nasledoval.