Imam Ahmad : 15237

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي مَعْبَدُ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكِ بْنِ أَبِي كَعْبِ بْنِ الْقَيْنِ أَخُو بَنِي سَلِمَةَ أَنَّ أَخَاهُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ وَكَانَ مِنْ أَعْلَمِ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ وَكَانَ كَعْبٌ مِمَّنْ شَهِدَ الْعَقَبَةَ وَبَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا قَالَ خَرَجْنَا فِي حُجَّاجِ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَقَدْ صَلَّيْنَا وَفَقِهْنَا وَمَعَنَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ كَبِيرُنَا وَسَيِّدُنَا فَلَمَّا تَوَجَّهْنَا لِسَفَرِنَا وَخَرَجْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ الْبَرَاءُ لَنَا يَا هَؤُلَاءِ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ وَاللَّهِ رَأْيًا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدْرِي تُوَافِقُونِي عَلَيْهِ أَمْ لَا قَالَ قُلْنَا لَهُ وَمَا ذَاكَ قَالَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ لَا أَدَعَ هَذِهِ الْبَنِيَّةِ مِنِّي بِظَهْرٍ يَعْنِي الْكَعْبَةَ وَأَنْ أُصَلِّيَ إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا وَاللَّهِ مَا بَلَغَنَا أَنَّ نَبِيَّنَا يُصَلِّي إِلَّا إِلَى الشَّامِ وَمَا نُرِيدُ أَنْ نُخَالِفَهُ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ لَكِنَّا لَا نَفْعَلُ فَكُنَّا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ صَلَّيْنَا إِلَى الشَّامِ وَصَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ أَخِي وَقَدْ كُنَّا عِبْنَا عَلَيْهِ مَا صَنَعَ وَأَبَى إِلَّا الْإِقَامَةَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلْهُ عَمَّا صَنَعْتُ فِي سَفَرِي هَذَا فَإِنَّهُ وَاللَّهِ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْهُ شَيْءٌ لَمَّا رَأَيْتُ مِنْ خِلَافِكُمْ إِيَّايَ فِيهِ قَالَ فَخَرَجْنَا نَسْأَلُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا لَا نَعْرِفُهُ لَمْ نَرَهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَلَقِيَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفَانِهِ قَالَ قُلْنَا لَا قَالَ فَهَلْ تَعْرِفَانِ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَمَّهُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ وَكُنَّا نَعْرِفُ الْعَبَّاسَ كَانَ لَا يَزَالُ يَقْدَمُ عَلَيْنَا تَاجِرًا قَالَ فَإِذَا دَخَلْتُمَا الْمَسْجِدَ فَهُوَ الرَّجُلُ الْجَالِسُ مَعَ الْعَبَّاسِ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَسْجِدَ فَإِذَا الْعَبَّاسُ جَالِسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ جَالِسٌ فَسَلَّمْنَا ثُمَّ جَلَسْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ هَلْ تَعْرِفُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ يَا أَبَا الْفَضْلِ قَالَ نَعَمْ هَذَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ سَيِّدُ قَوْمِهِ وَهَذَا كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَنْسَى قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّاعِرُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَقَالَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي خَرَجْتُ فِي سَفَرِي هَذَا وَهَدَانِي اللَّهُ لِلْإِسْلَامِ فَرَأَيْتُ أَنْ لَا أَجْعَلَ هَذِهِ الْبَنِيَّةَ مِنِّي بِظَهْرٍ فَصَلَّيْتُ إِلَيْهَا وَقَدْ خَالَفَنِي أَصْحَابِي فِي ذَلِكَ حَتَّى وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ فَمَاذَا تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَقَدْ كُنْتَ عَلَى قِبْلَةٍ لَوْ صَبَرْتَ عَلَيْهَا قَالَ فَرَجَعَ الْبَرَاءُ إِلَى قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى مَعَنَا إِلَى الشَّامِ قَالَ وَأَهْلُهُ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ صَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى مَاتَ وَلَيْسَ ذَلِكَ كَمَا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ قَالَ وَخَرَجْنَا إِلَى الْحَجِّ فَوَاعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَقَبَةَ مِنْ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنْ الْحَجِّ وَكَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي وَعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ أَبُو جَابِرٍ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَكُنَّا نَكْتُمُ مَنْ مَعَنَا مِنْ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمْرَنَا فَكَلَّمْنَاهُ وَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا جَابِرٍ إِنَّكَ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَشَرِيفٌ مِنْ أَشْرَافِنَا وَإِنَّا نَرْغَبُ بِكَ عَمَّا أَنْتَ فِيهِ أَنْ تَكُونَ حَطَبًا لِلنَّارِ غَدًا ثُمَّ دَعَوْتُهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَخْبَرْتُهُ بِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمَ وَشَهِدَ مَعَنَا الْعَقَبَةَ وَكَانَ نَقِيبًا قَالَ فَنِمْنَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَعَ قَوْمِنَا فِي رِحَالِنَا حَتَّى إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ خَرَجْنَا مِنْ رِحَالِنَا لِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَسَلَّلُ مُسْتَخْفِينَ تَسَلُّلَ الْقَطَا حَتَّى اجْتَمَعْنَا فِي الشِّعْبِ عِنْدَ الْعَقَبَةِ وَنَحْنُ سَبْعُونَ رَجُلًا وَمَعَنَا امْرَأَتَانِ مِنْ نِسَائِهِمْ نَسِيبَةُ بِنْتُ كَعْبٍ أُمُّ عُمَارَةَ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي مَازِنِ بْنِ النَّجَّارِ وَأَسْمَاءُ بِنْتُ عَمْرِو بْنِ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي سَلِمَةَ وَهِيَ أُمُّ مَنِيعٍ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا بِالشِّعْبِ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَنَا وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ عَمُّهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى دِينِ قَوْمِهِ إِلَّا أَنَّهُ أَحَبَّ أَنْ يَحْضُرَ أَمْرَ ابْنِ أَخِيهِ وَيَتَوَثَّقُ لَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا كَانَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَوَّلَ مُتَكَلِّمٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ قَالَ وَكَانَتْ الْعَرَبُ مِمَّا يُسَمُّونَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ الْأَنْصَارِ الْخَزْرَجَ أَوْسَهَا وَخَزْرَجَهَا إِنَّ مُحَمَّدًا مِنَّا حَيْثُ قَدْ عَلِمْتُمْ وَقَدْ مَنَعْنَاهُ مِنْ قَوْمِنَا مِمَّنْ هُوَ عَلَى مِثْلِ رَأْيِنَا فِيهِ وَهُوَ فِي عِزٍّ مِنْ قَوْمِهِ وَمَنَعَةٍ فِي بَلَدِهِ قَالَ فَقُلْنَا قَدْ سَمِعْنَا مَا قُلْتَ فَتَكَلَّمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخُذْ لِنَفْسِكَ وَلِرَبِّكَ مَا أَحْبَبْتَ قَالَ فَتَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَا وَدَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَغَّبَ فِي الْإِسْلَامِ قَالَ أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ قَالَ فَأَخَذَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَعَمْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَعَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا فَبَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْنَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ قَالَ فَاعْتَرَضَ الْقَوْلَ وَالْبَرَاءُ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْهَيْثَمِ بْنُ التَّيِّهَانِ حَلِيفُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الرِّجَالِ حِبَالًا وَإِنَّا قَاطِعُوهَا يَعْنِي الْعُهُودَ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ نَحْنُ فَعَلْنَا ذَلِكَ ثُمَّ أَظْهَرَكَ اللَّهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى قَوْمِكَ وَتَدَعَنَا قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَلْ الدَّمَ الدَّمَ وَالْهَدْمَ الْهَدْمَ أَنَا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مِنِّي أُحَارِبُ مَنْ حَارَبْتُمْ وَأُسَالِمُ مَنْ سَالَمْتُمْ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْرِجُوا إِلَيَّ مِنْكُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا يَكُونُونَ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَخْرَجُوا مِنْهُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا مِنْهُمْ تِسْعَةٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَثَلَاثَةٌ مِنْ الْأَوْسِ وَأَمَّا مَعْبَدُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنِي فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِيهِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ ضَرَبَ عَلَى يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ ثُمَّ تَتَابَعَ الْقَوْمُ فَلَمَّا بَايَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرَخَ الشَّيْطَانُ مِنْ رَأْسِ الْعَقَبَةِ بِأَبْعَدِ صَوْتٍ سَمِعْتُهُ قَطُّ يَا أَهْلَ الْجُبَاجِبِ وَالْجُبَاجِبُ الْمَنَازِلُ هَلْ لَكُمْ فِي مُذَمَّمٍ وَالصُّبَاةُ مَعَهُ قَدْ أَجْمَعُوا عَلَى حَرْبِكُمْ قَالَ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ مَا يَقُولُهُ عَدُوُّ اللَّهِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَزَبُّ الْعَقَبَةِ هَذَا ابْنُ أَزْيَبَ اسْمَعْ أَيْ عَدُوَّ اللَّهِ أَمَا وَاللَّهِ لَأَفْرُغَنَّ لَكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا إِلَى رِحَالِكُمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عُبَادَةَ بْنِ نَضْلَةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَئِنْ شِئْتَ لَنَمِيلَنَّ عَلَى أَهْلِ مِنًى غَدًا بِأَسْيَافِنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أُومَرْ بِذَلِكَ قَالَ فَرَجَعْنَا فَنِمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا غَدَتْ عَلَيْنَا جُلَّةُ قُرَيْشٍ حَتَّى جَاءُونَا فِي مَنَازِلِنَا فَقَالُوا يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ إِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّكُمْ قَدْ جِئْتُمْ إِلَى صَاحِبِنَا هَذَا تَسْتَخْرِجُونَهُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا وَتُبَايِعُونَهُ عَلَى حَرْبِنَا وَاللَّهِ إِنَّهُ مَا مِنْ الْعَرَبِ أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَيْنَا أَنْ تَنْشَبَ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ مِنْكُمْ قَالَ فَانْبَعَثَ مَنْ هُنَالِكَ مِنْ مُشْرِكِي قَوْمِنَا يَحْلِفُونَ لَهُمْ بِاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ هَذَا شَيْءٌ وَمَا عَلِمْنَاهُ وَقَدْ صَدَقُوا لَمْ يَعْلَمُوا مَا كَانَ مِنَّا قَالَ فَبَعْضُنَا يَنْظُرُ إِلَى بَعْضٍ قَالَ وَقَامَ الْقَوْمُ وَفِيهِمْ الْحَارِثُ بْنُ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ وَعَلَيْهِ نَعْلَانِ جَدِيدَانِ قَالَ فَقُلْتُ كَلِمَةً كَأَنِّي أُرِيد

ჩვენთან იყო დაკავშირებული [იაკუბმა] თქვა; გვითხრა [მამაჩემმა] [იბნ ისაქისგან] თქვა; მითხრა [მაბად ბინ კააბ ბინ მალიკ ბინ აბუ ქააბ ბინ ალ იაკინმა, ბანი სალამას ძმამ], რომ მისი ძმა, ['უბიდულა ბინ ქააბ], ის არის ყველაზე მცოდნე პიროვნება ანსარებს შორის, უთხრა, რომ მისი მამა [ქააბ ბინ მალიქ] და ქააბ იმ ადამიანთა შორის იყვნენ, ვინც მონაწილეობა მიიღო აქაბაჰ ინციდენტში და თქვა ალალამალაჰაჰაჰაჰაჰი; ჩვენ ჩვენს ხალხთან ერთად წავედით ჰაჯის აღსასრულებლად პოლითეისტთა შორის, ვილოცეთ და გავიგეთ, ვიყავით ალ ბარა ბინ მარურთან, ჩვენს მოღვაწესთან და ჩვენს ლიდერთან. როდესაც ჩვენ გავემგზავრეთ და მედინა დავტოვეთ, ალ-ბარამ გვითხრა: ხალხო, მე, ალლაჰს გეტყვით, სიზმარი ვნახე, ალლაჰს, არ ვიცი, დამეთანხმებით თუ არა. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ჩვენ ვუთხარით, რა არის შენი ოცნება? მან უპასუხა, ვოცნებობდი, რომ ქააბას მანქანით არ დავტოვებდი და მის პირისპირ ვლოცულობდი. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; შემდეგ ჩვენ ვთქვით; ალლაჰის მიერ, ჩვენამდე მოღწეული ამბავი არის ის, რომ ჩვენი წინასწარმეტყველი არ ლოცულობდა გარდა შამის მიმართულებით და ჩვენ არ გვინდა მას ვეწინააღმდეგებით. შემდეგ მან თქვა: მე ვილოცებ მის მიმართ. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; შემდეგ ჩვენ ვუთხარით, "ჩვენ ამას არ გავაკეთებთ". ამიტომ, როცა ლოცვის დრო დადგა, ჩვენ შამს შევხედეთ, ხოლო ის ქააბასკენ ლოცულობდა, სანამ მექაში ვიყავით. ჩემმა ძმამ თქვა; ჩვენ ვგმობდით იმას, რაც მან გააკეთა, მაგრამ ის არ სურდა, გარდა იმისა, რომ მტკიცედ ეჭირა ის, რაც გააკეთა. მაქაში რომ მივედით, მან თქვა; "ო, ჩემი ძმის შვილო, წადი რასულლაჰ სალალაჰუ'ალაიჰივასალლამთან და ჰკითხე, რა გავაკეთე ადრე ჩემს მოგზაურობაში." ალლაჰისთვის, ჩემს გულში არის რაღაც, რაც მაწუხებს იმის გამო, რაც გავაკეთე, რადგან არ ვეთანხმები იმას, რაც შენ გააკეთე. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; შემდეგ ჩვენ გამოვედით და ვკითხეთ რასულლაჰ სალალაჰუ'ალაიჰივასალლამზე, რადგან არ ვიცნობდით მას და აქამდე არასდროს გვინახავს. შემდეგ მან ჰკითხა: თქვენ ორმა იცით ამის შესახებ? (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ჩვენ ვუთხარით, "არა". მან ჰკითხა, იცნობთ თუ არა ალ-აბას ბინ აბდულ მუტალიბს, მის ბიძას? ასე რომ, ჩვენ ვთქვით, დიახ. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ჩვენ ვიცნობთ ალ აბასს, რადგან ის ერთხელ მოვიდა ჩვენთან, როგორც მოვაჭრე. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; თუ თქვენ ორნი შედით მეჩეთში, მაშინ ის იქნება ალ-აბასთან ერთად. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; შემდეგ შევედით მეჩეთში, აღმოჩნდა, რომ ალ აბასი იჯდა და რასულულა შალალალაჰალაიჰივასალამიც იჯდა მასთან, მივესალმეთ და დავსხედით მათთან ახლოს. რასულლაჰ სალალაჰუ'ალაიჰივასალლამმა უთხრა ალ აბასს, იცნობ ამ ორ კაცს, აბუ ალ ფადლ? მან უპასუხა, დიახ, ეს არის ალ ბარა ბინ მარური, მისი ხალხის ლიდერი და ეს არის ქააბ ბინ მალიქ. ის ამბობს; ალლაჰს, მე არ დავივიწყებ რასულლაჰ შალალალაჰალაიჰივასალლამის სიტყვებს, რომლებიც ვიგრძენი. მან უპასუხა, დიახ. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ალ ბარა ბინ მარურმა თქვა; ო ნაბიულა, მე გამოვედი ჩემს მოგზაურობაში და ალაჰმა მაჩვენა ისლამი, შემდეგ ვოცნებობდი, რომ ქააბას ზურგი არ მიმიქცევია და შემდეგ მის პირისპირ ვლოცულობდი, მაგრამ ჩემმა თანამგზავრებმა უარყვეს ეს ამ საკითხში. ასე რომ, თავს უხერხულად ვგრძნობ, რას ფიქრობ, ო, ალლაჰის შუამავალო? მან თქვა: შენ უკვე ქიბლაზე ხარ, თუ მოთმინება გაქვს. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; შემდეგ ალ ბარა წავიდა რასულულა შალალალაჰალაიჰივასალლამის ქიბლასთან და ილოცა ჩვენთან ერთად შამისკენ. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; მისი ოჯახი ფიქრობდა, რომ ის ჯერ კიდევ ქააბას პირისპირ ლოცულობდა, სანამ არ გარდაიცვალა. მაგრამ ფაქტია ეს ასე არ არის, ჩვენ მათზე უკეთ ვიცით. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ჩვენ გავედით ჰაჯზე, ჩვენ დავპირდით რასულლაჰ შალალალაჰაჰალაიჰივასალლამს აქაბაში, ტასრიკის დღის შუა რიცხვებში, მას შემდეგ, რაც ჰაჯი ჩავატარეთ, იმ ღამეს ჩვენ მივეცით პირობა რასულლაჰ შალალალალაჰალაიჰივასალლამს. ჩვენ ვიყავით აბდულა ბინ ამრ ბინ ჰარამთან, აბუ ჯაბირთან, ჩვენს ერთ-ერთ ფიგურასთან. ჩვენთან მყოფი პოლითეისტებს დავუმალეთ, ეს ჩვენი საქმე იყო, ვესაუბრეთ, ო, აბუ ჯაბირი შენ ჩვენი ფიგურა ხარ, ჩვენ შორის კეთილშობილი ადამიანი, ძალიან მოგვწონხარ, სირცხვილია ხვალ ჯოჯოხეთის საწვავი გახდეო. მერე ისლამში დავპატიჟე და რასულულა შალალალაჰალაიჰივასალლამის დაპირებით ვუთხარი, მანაც ისლამი მიიღო და აქაბას ინციდენტში მიიღო მონაწილეობა და ხალხის წარმომადგენელი იყო. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; შემდეგ იმ ღამეს ჩვენ ხალხთან ერთად გვეძინა ჩვენს მანქანაში, სანამ ღამის მესამედი არ დავტოვეთ ჩვენი ჯგუფი წინასწარმეტყველ სალალაჰულაჰალაიჰივასალლამის დაპირების შესრულებისას, ჩიტებმა შეშფოთებულებმა გავიარეთ უფსკრული, სანამ არ შევიკრიბებოდით გზაზე ორ ბორცვს შორის, აქაბასთან. სამოცდაათი ვიყავით და ორი ქალი, კერძოდ ნასიბა ბინტ კააბი, უმუ უმარა, ბანი მაზინ ბინ ალ ნაჯარის ერთი ქალი და ასმა ბინტ ამრ ბინ ადი ბინ ტაბიტი, ბანი სალამას ერთი ქალი, სახელდობრ უმუ მანი. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ჩვენ შევიკრიბეთ იმ გზაზე და ველოდით რასულლაჰ სალალაჰუ'ალაიჰივასალლამს. Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam მოვიდა თავის ბიძა ალ 'აბას ბინ აბდულ მუტალიბთან ერთად, მიუხედავად იმისა, რომ იმ დროს ის კვლავ რელიგიური იყო, როგორც მისი ხალხი. მაგრამ ძალიან უყვარდა ძმის საქმეებში ყურება და გააძლიერა. როდესაც ჩვენ ვიჯექით, ალ-აბას ბინ აბდულ მუტალიბმა პირველმა ისაუბრა, მან თქვა: ოჰ, ალ ხაჯრაჯის ხალხო, --(თქვა მან) და სწორედ არაბებმა დაარქვა ამ ანსარ ხაზრაჯის სოფელს სახელები ხაზრაჯი და აუსი - მართლაც მუჰამედი არის ერთ-ერთი ჩვენგანი, რომლის წარმომავლობაც თქვენ იცით, ჩვენ ვიცავთ მას ჩვენი ხალხისგან, მისი ხალხისგან კი, ვინც ჩვენსავით ფიქრობს. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ჩვენ მოვისმინეთ, რაც თქვენ თქვით, ილაპარაკე, ო, ალლაჰის მოციქულო, საკუთარ თავს და შენს რაბას, რაც მოგწონს. (ქააბ ბინ მალიქ რადლიალჰუანჰუმ) თქვა; ილაპარაკა რასულულა შალალალაჰალაიჰივასალამი, წაიკითხა და ლოცულობდა ალაჰ აზავაჯალას, ურჩია ისლამს. მან თქვა: "მე გპირდები ერთგულებას, რომ ისე უნდა დამიცვა, როგორც შენს ქალებსა და შვილებს იცავ. (ქააბ ბინ მალიკ რადლიალჰუ'ანჰუმ) თქვა; შემდეგ ალ ბარა' ბინ მარურმა ხელში აიყვანა, შემდეგ თქვა: "დიახ, ვინც გამოგიგზავნა ალ-ჰაკთან, ჩვენ ნამდვილად შეგიშლით ხელს შეგიშლით ყველა აურზაურს ჩვენი ოჯახისთვის. ო, რასულლაჰ, ჩვენ ვართ ისინი, ვინც კარგად ვიბრძვით და კარგად თამაშობთ იარაღში შენს ხალხს და შენ დაგვიტოვე? იზრუნეთ განადგურებაზე , იზრუნეთ განადგურებაზე. მე შენი ნაწილი ვარ და შენ ჩემი ნაწილი ხარ, მე ვებრძვი მათ, ვისთანაც იბრძვი, და დავდებ მშვიდობას მათთან, ვისთანაც ზავი დადებ." შემდეგ რასულულა სალალალაჰუ'ალაიჰივასალლამმა თქვა: "გამოიყვანე შენგან თორმეტი წარმომადგენელი, რომლებიც იქნება მათი ხალხიდან". მათ ასევე გამოიყვანეს თორმეტი წარმომადგენელი. ცხრა ხაზრაჯიდან და სამმა ყაზრაჯიდან და სამმა მაბადიდან, მაბადში, უთხრა თავის ძმას მაბადს, ქააბს. ის, ვინც პირველად გასცა ხელი რასულლაჰ შალალაჰაიჰივასალმას, იყო ალ ბარა ბინ მარური და გაჰყვა მისმა ხალხმა, მას შემდეგ რაც ჩვენ ერთგულება გამოვთქვით გორაკის ზემოდან „აქაბას“ ძალიან ხმამაღალი ხმით, რომელიც მე არ გსმენიათ სახლში. ადამიანები, რომლებიც გარშემორტყმული არიან განდგომილებით, ისინი დათანხმდნენ შენთან ბრძოლას, კერძოდ, იბნ იშაკმა, ჰკითხეს: „ოჰ, მუჰამედ, რას ამბობს ალლაჰის მტერი, თქვა: „ეს არის აზაბის ეშმაკი, რომელიც ცხოვრობს აქაბაში, და ეს არის აქაზაბის ძე, ოჰ, ოჰ, ეშმაკის მტერი!“ (ქააბ ბინ რადლიალჰუ) თქვა ალ-აბას ბინ უბადჰუჰუმ, ვინც გამოგზავნა ალ-ჰაკთან, ხვალ მივალთ ჩვენი ხმლებით შეგვხვდა, მოვიდა ჩვენს დასასვენებელ ადგილას და თქვა, ო, ხაზრაჯის ხალხო, მოვიდა ჩვენთან ამბავი, რომ თქვენ მოხვედით ჩვენს მეგობართან (რასულალაჰუ'ალლაჰუასალამი), თქვენ მოიწვიეთ ის, რომ დაეტოვებინათ ჩვენთან, ვიდრე თქვენ (ქააბ ბინ მალიქ რადლიაჰუ, მათგან მოვიდა მათგან). ალაჰის, რომ არაფერი მომხდარა, ისინი პატიოსნები იყვნენ, რადგან არ იცოდნენ, რა მოხდა ჩვენთან (Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu) თქვა Lalu saya berkata dengan satu kalimat yang seolah saya hendak bergabung bersama mereka, pada perkataan mereka, apa. seorang tokoh kami, kamu hanya mengambil dua sandal seperti pemuda dari quraisy itu, dia melepaskan keduanya melemparkan demi allah, kamu yang akan memakainja alu. pemuda, kedua sandal padanya.