Imam Ahmad : 15237

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي مَعْبَدُ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكِ بْنِ أَبِي كَعْبِ بْنِ الْقَيْنِ أَخُو بَنِي سَلِمَةَ أَنَّ أَخَاهُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ وَكَانَ مِنْ أَعْلَمِ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ وَكَانَ كَعْبٌ مِمَّنْ شَهِدَ الْعَقَبَةَ وَبَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا قَالَ خَرَجْنَا فِي حُجَّاجِ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَقَدْ صَلَّيْنَا وَفَقِهْنَا وَمَعَنَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ كَبِيرُنَا وَسَيِّدُنَا فَلَمَّا تَوَجَّهْنَا لِسَفَرِنَا وَخَرَجْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ الْبَرَاءُ لَنَا يَا هَؤُلَاءِ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ وَاللَّهِ رَأْيًا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَدْرِي تُوَافِقُونِي عَلَيْهِ أَمْ لَا قَالَ قُلْنَا لَهُ وَمَا ذَاكَ قَالَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ لَا أَدَعَ هَذِهِ الْبَنِيَّةِ مِنِّي بِظَهْرٍ يَعْنِي الْكَعْبَةَ وَأَنْ أُصَلِّيَ إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا وَاللَّهِ مَا بَلَغَنَا أَنَّ نَبِيَّنَا يُصَلِّي إِلَّا إِلَى الشَّامِ وَمَا نُرِيدُ أَنْ نُخَالِفَهُ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي إِلَيْهَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ لَكِنَّا لَا نَفْعَلُ فَكُنَّا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ صَلَّيْنَا إِلَى الشَّامِ وَصَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ أَخِي وَقَدْ كُنَّا عِبْنَا عَلَيْهِ مَا صَنَعَ وَأَبَى إِلَّا الْإِقَامَةَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلْهُ عَمَّا صَنَعْتُ فِي سَفَرِي هَذَا فَإِنَّهُ وَاللَّهِ قَدْ وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْهُ شَيْءٌ لَمَّا رَأَيْتُ مِنْ خِلَافِكُمْ إِيَّايَ فِيهِ قَالَ فَخَرَجْنَا نَسْأَلُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنَّا لَا نَعْرِفُهُ لَمْ نَرَهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَلَقِيَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفَانِهِ قَالَ قُلْنَا لَا قَالَ فَهَلْ تَعْرِفَانِ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَمَّهُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ وَكُنَّا نَعْرِفُ الْعَبَّاسَ كَانَ لَا يَزَالُ يَقْدَمُ عَلَيْنَا تَاجِرًا قَالَ فَإِذَا دَخَلْتُمَا الْمَسْجِدَ فَهُوَ الرَّجُلُ الْجَالِسُ مَعَ الْعَبَّاسِ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَسْجِدَ فَإِذَا الْعَبَّاسُ جَالِسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ جَالِسٌ فَسَلَّمْنَا ثُمَّ جَلَسْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ هَلْ تَعْرِفُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ يَا أَبَا الْفَضْلِ قَالَ نَعَمْ هَذَا الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ سَيِّدُ قَوْمِهِ وَهَذَا كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَنْسَى قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّاعِرُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَقَالَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي خَرَجْتُ فِي سَفَرِي هَذَا وَهَدَانِي اللَّهُ لِلْإِسْلَامِ فَرَأَيْتُ أَنْ لَا أَجْعَلَ هَذِهِ الْبَنِيَّةَ مِنِّي بِظَهْرٍ فَصَلَّيْتُ إِلَيْهَا وَقَدْ خَالَفَنِي أَصْحَابِي فِي ذَلِكَ حَتَّى وَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ فَمَاذَا تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَقَدْ كُنْتَ عَلَى قِبْلَةٍ لَوْ صَبَرْتَ عَلَيْهَا قَالَ فَرَجَعَ الْبَرَاءُ إِلَى قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى مَعَنَا إِلَى الشَّامِ قَالَ وَأَهْلُهُ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ صَلَّى إِلَى الْكَعْبَةِ حَتَّى مَاتَ وَلَيْسَ ذَلِكَ كَمَا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِهِ مِنْهُمْ قَالَ وَخَرَجْنَا إِلَى الْحَجِّ فَوَاعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَقَبَةَ مِنْ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنْ الْحَجِّ وَكَانَتْ اللَّيْلَةُ الَّتِي وَعَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ أَبُو جَابِرٍ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَكُنَّا نَكْتُمُ مَنْ مَعَنَا مِنْ قَوْمِنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمْرَنَا فَكَلَّمْنَاهُ وَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا جَابِرٍ إِنَّكَ سَيِّدٌ مِنْ سَادَتِنَا وَشَرِيفٌ مِنْ أَشْرَافِنَا وَإِنَّا نَرْغَبُ بِكَ عَمَّا أَنْتَ فِيهِ أَنْ تَكُونَ حَطَبًا لِلنَّارِ غَدًا ثُمَّ دَعَوْتُهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَخْبَرْتُهُ بِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمَ وَشَهِدَ مَعَنَا الْعَقَبَةَ وَكَانَ نَقِيبًا قَالَ فَنِمْنَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَعَ قَوْمِنَا فِي رِحَالِنَا حَتَّى إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ خَرَجْنَا مِنْ رِحَالِنَا لِمِيعَادِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَسَلَّلُ مُسْتَخْفِينَ تَسَلُّلَ الْقَطَا حَتَّى اجْتَمَعْنَا فِي الشِّعْبِ عِنْدَ الْعَقَبَةِ وَنَحْنُ سَبْعُونَ رَجُلًا وَمَعَنَا امْرَأَتَانِ مِنْ نِسَائِهِمْ نَسِيبَةُ بِنْتُ كَعْبٍ أُمُّ عُمَارَةَ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي مَازِنِ بْنِ النَّجَّارِ وَأَسْمَاءُ بِنْتُ عَمْرِو بْنِ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ إِحْدَى نِسَاءِ بَنِي سَلِمَةَ وَهِيَ أُمُّ مَنِيعٍ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا بِالشِّعْبِ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَنَا وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ عَمُّهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى دِينِ قَوْمِهِ إِلَّا أَنَّهُ أَحَبَّ أَنْ يَحْضُرَ أَمْرَ ابْنِ أَخِيهِ وَيَتَوَثَّقُ لَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا كَانَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَوَّلَ مُتَكَلِّمٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ قَالَ وَكَانَتْ الْعَرَبُ مِمَّا يُسَمُّونَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ الْأَنْصَارِ الْخَزْرَجَ أَوْسَهَا وَخَزْرَجَهَا إِنَّ مُحَمَّدًا مِنَّا حَيْثُ قَدْ عَلِمْتُمْ وَقَدْ مَنَعْنَاهُ مِنْ قَوْمِنَا مِمَّنْ هُوَ عَلَى مِثْلِ رَأْيِنَا فِيهِ وَهُوَ فِي عِزٍّ مِنْ قَوْمِهِ وَمَنَعَةٍ فِي بَلَدِهِ قَالَ فَقُلْنَا قَدْ سَمِعْنَا مَا قُلْتَ فَتَكَلَّمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخُذْ لِنَفْسِكَ وَلِرَبِّكَ مَا أَحْبَبْتَ قَالَ فَتَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَا وَدَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَغَّبَ فِي الْإِسْلَامِ قَالَ أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ قَالَ فَأَخَذَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ نَعَمْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَنَمْنَعَنَّكَ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أُزُرَنَا فَبَايِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَحْنُ أَهْلُ الْحُرُوبِ وَأَهْلُ الْحَلْقَةِ وَرِثْنَاهَا كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ قَالَ فَاعْتَرَضَ الْقَوْلَ وَالْبَرَاءُ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْهَيْثَمِ بْنُ التَّيِّهَانِ حَلِيفُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الرِّجَالِ حِبَالًا وَإِنَّا قَاطِعُوهَا يَعْنِي الْعُهُودَ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ نَحْنُ فَعَلْنَا ذَلِكَ ثُمَّ أَظْهَرَكَ اللَّهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى قَوْمِكَ وَتَدَعَنَا قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَلْ الدَّمَ الدَّمَ وَالْهَدْمَ الْهَدْمَ أَنَا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مِنِّي أُحَارِبُ مَنْ حَارَبْتُمْ وَأُسَالِمُ مَنْ سَالَمْتُمْ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْرِجُوا إِلَيَّ مِنْكُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا يَكُونُونَ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَخْرَجُوا مِنْهُمْ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا مِنْهُمْ تِسْعَةٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَثَلَاثَةٌ مِنْ الْأَوْسِ وَأَمَّا مَعْبَدُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنِي فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِيهِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ ضَرَبَ عَلَى يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ ثُمَّ تَتَابَعَ الْقَوْمُ فَلَمَّا بَايَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرَخَ الشَّيْطَانُ مِنْ رَأْسِ الْعَقَبَةِ بِأَبْعَدِ صَوْتٍ سَمِعْتُهُ قَطُّ يَا أَهْلَ الْجُبَاجِبِ وَالْجُبَاجِبُ الْمَنَازِلُ هَلْ لَكُمْ فِي مُذَمَّمٍ وَالصُّبَاةُ مَعَهُ قَدْ أَجْمَعُوا عَلَى حَرْبِكُمْ قَالَ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ مَا يَقُولُهُ عَدُوُّ اللَّهِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَزَبُّ الْعَقَبَةِ هَذَا ابْنُ أَزْيَبَ اسْمَعْ أَيْ عَدُوَّ اللَّهِ أَمَا وَاللَّهِ لَأَفْرُغَنَّ لَكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا إِلَى رِحَالِكُمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ بْنُ عُبَادَةَ بْنِ نَضْلَةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَئِنْ شِئْتَ لَنَمِيلَنَّ عَلَى أَهْلِ مِنًى غَدًا بِأَسْيَافِنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أُومَرْ بِذَلِكَ قَالَ فَرَجَعْنَا فَنِمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا غَدَتْ عَلَيْنَا جُلَّةُ قُرَيْشٍ حَتَّى جَاءُونَا فِي مَنَازِلِنَا فَقَالُوا يَا مَعْشَرَ الْخَزْرَجِ إِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّكُمْ قَدْ جِئْتُمْ إِلَى صَاحِبِنَا هَذَا تَسْتَخْرِجُونَهُ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا وَتُبَايِعُونَهُ عَلَى حَرْبِنَا وَاللَّهِ إِنَّهُ مَا مِنْ الْعَرَبِ أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَيْنَا أَنْ تَنْشَبَ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ مِنْكُمْ قَالَ فَانْبَعَثَ مَنْ هُنَالِكَ مِنْ مُشْرِكِي قَوْمِنَا يَحْلِفُونَ لَهُمْ بِاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ هَذَا شَيْءٌ وَمَا عَلِمْنَاهُ وَقَدْ صَدَقُوا لَمْ يَعْلَمُوا مَا كَانَ مِنَّا قَالَ فَبَعْضُنَا يَنْظُرُ إِلَى بَعْضٍ قَالَ وَقَامَ الْقَوْمُ وَفِيهِمْ الْحَارِثُ بْنُ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ وَعَلَيْهِ نَعْلَانِ جَدِيدَانِ قَالَ فَقُلْتُ كَلِمَةً كَأَنِّي أُرِيد

O l'é stæto relaçionou à niatri [Ya'qub] o l'à dito; o n’à dito [o mæ poæ] da [Ibn Ishaq] o l’à dito; o m'à dito [o Ma'bad bin Ka'ab bin Malik bin Abu Ka'ab bin Al Yaqin, fræ do Bani Salamah] che seu fræ, ['Ubaidullah bin Kaab], o l'é a persoña ciù conoscente tra i Ansar, o gh'à dito che seu poæ [Ka'ab bin Malik] e o Ka'ab ch'o l'inçidente ean parte do pòpolo à o Profeta, co-o dî; Noi gh'emmo anæto co-o nòstro pòpolo pe portâ avanti o Hajj da tra i politeisti, gh'emmo pregou e capio, gh'emmo stæto co-o Al Bara' bin Ma'rur, a nòstra figua e o nòstro cappo. Quande emmo comensou o nòstro viægio e emmo lasciou a Medina, o Al Bara’ o ne l’à dito ‘O pòpolo, mi, pe Allah, ò avuo un sonno, pe Allah, no sai se ti saiæ d’accòrdio con mi ò no. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; ghe dixemmo, quæ o l'é o to sonno? O l'à respòsto, ò sonnou che no lasciæ a Kaaba co-o veicolo e che pregheiva de fronte à lê. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa emmo dito; Pe Allah, a neuva ch’a n’é arrivâ a l’é che o nòstro Profeta o no l’à pregou feua che inta direçion de Sham, e no voemmo contradîlo. Dapeu o l'à dito «pregherò verso de lê». -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa gh'emmo dito: «No ô femmo». Pe quello, quande o tempo de preghea o l'é arrivou, emmo affrontou o Sham tanto ch'o pregava de fronte a-a Kaaba fin à quande semmo stæti a-a Mecca. Me fræ o l'à dito; denonçiemmo quello ch'o l'aiva fæto ma o l'ea arrestou reluttante a-o de là de tegnîse fermo à quello ch'o l'aiva fæto. Quande semmo arrivæ à Makah, o l'à dito; «O figgio de mæ fræ, va da-o Rasulullah, e domandâghe cöse ò fæto into mæ viægio primma». Pe Allah, into mæ cheu gh'é quarcösa ch'o m'interessa pe quello ch'ò fæto, perché no son d'accòrdio con quello che ti l'æ fæto. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa semmo anæti feua e emmo domandou in sciô Rasulullah, perché no ô conosceivan e no ô aivan mai visto avanti. Dapeu o l'à domandou 'Ne saiæ doî? -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; noi gh'emmo dito: «No». O l'à domandou, conosce o Al 'Abas bin Abdul Muttalib, o seu tio. Coscì emmo dito, sì. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; conoscemmo o Al 'Abbas perché unna vòtta o l'ea vegnuo da niatri comme un mercante. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; Se i doî de voscià son intræ inta moschea aloa o saiâ quello ch'o l'é assettou co-o Al 'Abbas. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa semmo intræ inta moschea, s'é descoverto che o Al 'Abbas o l'ea assettou e o Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam o l'ea assettou ascì con lê, emmo dito di saluti e s'emmo assettæ vexin à loiatri. O Rasulullah o l’à dito a-o Al ‘Abbas, ti conosci sti doî òmmi, ò Abu Al Fadl? O l'à respòsto, sì sto chì o l'é Al Barra' bin Ma'rur, o cappo do seu pòpolo e sto chì o l'é Ka'ab bin Malik. O dixe; Pe Allah, no me desmenteghiò e poule do Rasulullah che ò sentio. O l’à respòsto, sì. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; O Al Barra' bin Ma'rur o l'à dito; O Nabiyullah, l'ea feua into mæ viægio e Allah o m'à mostrou l'Islam, dapeu ò sonnou che no ò vortou e spalle a-a Kaaba e dapeu ò pregou de fronte à lê ma i mæ compagni ô negavan inte quella costion. Coscì me sento incomodo, che ne pensi, o Messaggê de Allah? O l’à dito: ti l’æ za a-a Qibla, se ti gh’æ paçiensa. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa o Al Barra' o l'é anæto a-a Qibla do Rasulullah e o l'à pregou con niatri de fronte verso o Sham. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; A seu famiggia a pensava ch'o pregava ancon de fronte a-a Kaaba, fin à quande o l'é mòrto. Ma o fæto o l'é . no l'é o caxo, semmo megio che loiatri. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; sciortemmo feua pe l'Hajj, emmo fæto unna promissa a-o Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam à Aqabah a-a meitæ do Giorno do Tasriq, dòppo avei fæto o Hajj, quella neutte a l'ea a neutte che emmo fæto unna promissa a-o Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam. Ean con o Abdullah bin 'Amr bin Haram, o Abu Jabir, uña de nòstre figue. Ascondemmo a persoña ch’a l’ea con niatri da-i politeisti, a l’ea nòstra cösa, gh’emmo parlou, o Abu Jabir ti l’é unna de nòstre figue, unna persoña nòbile tra de nòsci, ti ne piaxe pe in davei, o saieiva unna vergogna se ti dovesse vegnî carburante pe l’inferno doman. Dapeu l'ò invitou à l'Islam e gh'ò dito co-a promissa do Rasulullah, ch'o s'é convertio ascì à l'Islam e o l'à piggiou parte à l'inçidente de Aqabah e o l'ea un rappresentante do pòpolo. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa quella neutte emmo dormio insemme co-o nòstro pòpolo into nòstro veicolo, fin à quande dòppo un terso da neutte emmo lasciou o nòstro gruppo compiendo a promissa do Profeta sallallaahu'alaihiwasallam, emmo passou pe-e crenatue inte unna condiçion d'anxietæ comme i öxelli camminan, fin à quande emmo posciuo arrecheuggese in sce unna stradda tra doe colliñe ne. Gh'emmo settanta de nòi, e doe dònne, saieiva à dî a Nasibah bin Ka'ab, l'Umu 'Umarah, uña de dònne do Bani Mazin bin Al Najar e l'Asma bin 'Amr bin 'Adi bin Thabit, uña de dònne do Bani Salamah, saieiva à dî Umu Mani'. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; s'emmo riunii in sce quella stradda, in atteisa do Rasulullah. O Rasulullah o l'é vegnuo con seu tio Al 'Abbas bin Abdul Muttalib, sciben che à quelli tempi o l'ea ancon religioso comme o seu pòpolo. Ma o ghe piaxeiva pe in davei ammiâ i affari de seu fræ e o l'à rinforsou. Quande s'emmo missi à sedde, o Al 'Abbas bin Abdul Muttalib o l'é stæto o primmo à parlâ, o l'à dito 'O pòpolo de Al Khajraj, ---O l'à dito-, E l'é stæto i arabi che an dæto à sto villaggio de Ansar Khazraj i nommi Khazraj e Aus-de fæto, o Muhammad o l'é un de nòsci che e seu origine pensæ da-o nòstro pòpolo, o ô defendemmo da-o nòstro pòpolo, o ô defendemmo da-o nòstro pòpolo, e proteçion into seu mæximo paise. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; Noi l’emmo sentio quello che ti l’æ dito, parla, o Messaggê de Allah, à ti mæximo e a-o to Rabb quello che ti piaxe. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; O Rasulullah o l'à parlou, o l'à lezzuo e o l'à pregou Allah Azzawajalla, o l'à conseggiou l'Islam. O l’à dito: «Ti giuro che ti devi defendeme comme ti defende e to dònne e i to figgi. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa o Al Barra' bin Ma'rur o l'à piggiou pe-a man, alloa o l'à dito; — Sì, da Quello ch’o t’à mandou con Al Haq, t’impediemmo pe in davei de tutti i desturbi comme prevegnemmo tutti i desturbi che menassan a nòstra famiggia. Lodeâne o Messaggê de Allah, semmo de persoñe che son boñe à scombatte e boñe à zugâ co-e arme, ê emmo dominæ pe de generaçioin. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa quarchedun o l'à interrotto e seu poule quande o Al Barra' o l'à domandou a-o Rasulullah de parlâ, saieiva à dî Abu Al Haitsam bin At-Taihan, un rappresentante do Bani Abdul Asyhal, o l'à dito; ‘O Messaggê de Allah, tra de nòsci e o pòpolo gh’é unn’alleansa, gh’emmo da rompî l’alleansa, ti l’é d’accòrdio se fâmo quello, aloa Allah o ti guägna pe tornâ a-o to pòpolo e ti ne lasci? -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa o Profeta sallallaahu’alaihiwasallam o l’à sorriso e o l’à dito: «Ma tegnîse cura do sangue, tegnîse cura do sangue. Prendete cura da destruçion . , piggiâse cura da destruçion. Fasso parte de ti e ti fai parte de mi, mi combattiò contra quelli che ti combatti, e faccio a paxe con quelli co-i quæ ti fai a paxe’. Dapeu, o Rasulullah o l'à dito: «Levâ da voscià dozze rappresentanti, che saian da-o seu pòpolo». An pubricou ascì dozze rappresentanti. Nòuve da Khazraj e trei da Aus. O Ma’bad bin Kaab o m’à dito into seu hadith da-o seu fræ, o Ka’ab bin Malik, co-o dî; A persoña ch'a l'à arreiso a seu man pe-a primma vòtta a-o Profeta a l'é stæta o Al Barra' bin Ma'rur, e apreuvo o seu pòpolo. Dòppo ch’emmo promesso fedeltæ a-o Rasulullah sallallaahu’alaihiwasallam, o Satana o l’à urlou da-a çimma da colliña de ‘Aqabah con unna voxe ben ben erta ch’o no l’ò mai sentio: ‘O gente ch’abita e colliñe e e case, no sai che o pòpolo basso ch’o l’é stæto çircondou o l’à un apòsta d’in gio à ti. L’Ali, saieiva à dî Ibn Ishaq, o l’à domandou: «O Mahomed, cöse l’à dito o nemigo de Allah? O Rasulullah o l'à dito: «Quello o l'é o diao de Azab ch'o vive inte sta 'Aqabah, e sto chì o l'é o figgeu do diao de Azab, stæ à sentî, o nemigo de Allah, me conçentro pe scombatte con ti!'. Allora o Profeta o l’à dito: ‘Mettete inti vòstri veicoli’. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; O Al Abbas bin Ubadah bin Nadlah o l'à dito; à lê, Da Quello ch’o t’à mandou con Al Haq, se ti veu, vegniemmo a-o pòpolo de Mina doman co-e nòstre spade. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; O Rasulullah o l'à dito: 'No m'é stæto ordenou de fâlo'. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; alloa semmo anæti à cà, dormiemmo fin a-a mattin. Dapeu, i fonçionäi Quraish n’an incontrou, son vegnui a-o nòstro pòsto de fermâse e an dito; O pòpolo de Khazraj, a novitæ a n’é arrivâ che ti l’æ vegnuo da-o nòstro amigo -Rasulullah sallallaahu’alaihiwasallam-, l’æ invitou à anâsene da-o nòstro mezo e ti gh’æ promesso fedeltæ pe scombatte con niatri. Pe Allah, no gh'é un arabo che odieivan de ciù se scoppiesse a guæra tra de nòsci e de lê che ti. -O Ka'ab bin Malik Radliyallahu- o l'à dito; alloa i politeisti vegnivan da niatri, ghe giuravan into nomme de Allah, che no l’ea successo ninte, ean onesti, perché no saveivan cöse gh’ea successo con niatri. -O Ka'ab bin Malik Radliyallhu'anhu- o l'à dito; quarchedun de nòi o se guardava un con l’atro o seu amigo. Dapeu o pòpolo o s'é levou sciù e tra de loiatri gh'ea o Al Harith bin Hisyam bin Al Mughiroh Al Makhzumi ch'o portava doe neuve sandale. Dapeu ò dito con unna frase comme se voeiva azzontase à loiatri, inte seu poule: cöse ti peu fâ, o Abu Jabir, ti l’æ unna de nòstre figue, ti l’æ piggiou solo doe sandale comme e sandale do zoveno de Quraish. Allora Al Harith o l'à sentio, o l'à lasciou anâ tutti doî dapeu o m'à cacciou e o l'à dito; Pe Allah, ti l'aviæ portou. Allora o Abu Jabir o l'à dito; che Allah o ve protegge. Pe-o ben de Allah, zoveno, tornaghe tutte doe e sandale. Allora ò dito; Pe Allah, no ghe torniò. O dixe; da Allah o l'é un trattato de paxe. Pe Allah, se e boñe poule son vee, aloa ê portiò via. Sto chì o l'é un hadith do Ka'ab bin Malik in scî avvegnimenti de Aqabah e quello ch'o l'à seguio inte quelli.