Menghormati tamu dalam keadaan kekurangan

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْمِقْدَادِ قَالَ أَقْبَلْتُ أَنَا وَصَاحِبَانِ لِي وَقَدْ ذَهَبَتْ أَسْمَاعُنَا وَأَبْصَارُنَا مِنْ الْجَهْدِ فَجَعَلْنَا نَعْرِضُ أَنْفُسَنَا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْهُمْ يَقْبَلُنَا فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ بِنَا إِلَى أَهْلِهِ فَإِذَا ثَلَاثَةُ أَعْنُزٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَلِبُوا هَذَا اللَّبَنَ بَيْنَنَا قَالَ فَكُنَّا نَحْتَلِبُ فَيَشْرَبُ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنَّا نَصِيبَهُ وَنَرْفَعُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَصِيبَهُ قَالَ فَيَجِيءُ مِنْ اللَّيْلِ فَيُسَلِّمُ تَسْلِيمًا لَا يُوقِظُ نَائِمًا وَيُسْمِعُ الْيَقْظَانَ قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ فَيُصَلِّي ثُمَّ يَأْتِي شَرَابَهُ فَيَشْرَبُ فَأَتَانِي الشَّيْطَانُ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَقَدْ شَرِبْتُ نَصِيبِي فَقَالَ مُحَمَّدٌ يَأْتِي الْأَنْصَارَ فَيُتْحِفُونَهُ وَيُصِيبُ عِنْدَهُمْ مَا بِهِ حَاجَةٌ إِلَى هَذِهِ الْجُرْعَةِ فَأَتَيْتُهَا فَشَرِبْتُهَا فَلَمَّا أَنْ وَغَلَتْ فِي بَطْنِي وَعَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ إِلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ نَدَّمَنِي الشَّيْطَانُ فَقَالَ وَيْحَكَ مَا صَنَعْتَ أَشَرِبْتَ شَرَابَ مُحَمَّدٍ فَيَجِيءُ فَلَا يَجِدُهُ فَيَدْعُو عَلَيْكَ فَتَهْلِكُ فَتَذْهَبُ دُنْيَاكَ وَآخِرَتُكَ وَعَلَيَّ شَمْلَةٌ إِذَا وَضَعْتُهَا عَلَى قَدَمَيَّ خَرَجَ رَأْسِي وَإِذَا وَضَعْتُهَا عَلَى رَأْسِي خَرَجَ قَدَمَايَ وَجَعَلَ لَا يَجِيئُنِي النَّوْمُ وَأَمَّا صَاحِبَايَ فَنَامَا وَلَمْ يَصْنَعَا مَا صَنَعْتُ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ كَمَا كَانَ يُسَلِّمُ ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثُمَّ أَتَى شَرَابَهُ فَكَشَفَ عَنْهُ فَلَمْ يَجِدْ فِيهِ شَيْئًا فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقُلْتُ الْآنَ يَدْعُو عَلَيَّ فَأَهْلِكُ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَطْعِمْ مَنْ أَطْعَمَنِي وَأَسْقِ مَنْ أَسْقَانِي قَالَ فَعَمَدْتُ إِلَى الشَّمْلَةِ فَشَدَدْتُهَا عَلَيَّ وَأَخَذْتُ الشَّفْرَةَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْأَعْنُزِ أَيُّهَا أَسْمَنُ فَأَذْبَحُهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هِيَ حَافِلَةٌ وَإِذَا هُنَّ حُفَّلٌ كُلُّهُنَّ فَعَمَدْتُ إِلَى إِنَاءٍ لِآلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانُوا يَطْمَعُونَ أَنْ يَحْتَلِبُوا فِيهِ قَالَ فَحَلَبْتُ فِيهِ حَتَّى عَلَتْهُ رَغْوَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشَرِبْتُمْ شَرَابَكُمْ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَلَمَّا عَرَفْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَوِيَ وَأَصَبْتُ دَعْوَتَهُ ضَحِكْتُ حَتَّى أُلْقِيتُ إِلَى الْأَرْضِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى سَوْآتِكَ يَا مِقْدَادُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِي كَذَا وَكَذَا وَفَعَلْتُ كَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ إِلَّا رَحْمَةٌ مِنْ اللَّهِ أَفَلَا كُنْتَ آذَنْتَنِي فَنُوقِظَ صَاحِبَيْنَا فَيُصِيبَانِ مِنْهَا قَالَ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُبَالِي إِذَا أَصَبْتَهَا وَأَصَبْتُهَا مَعَكَ مَنْ أَصَابَهَا مِنْ النَّاسِ و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; Esan digu [Syababah bin Sawwar]; Esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah] [Tsabitetik] ['Abdurrahman bin Abu Lailatik] [Al Miqdadetik] esan zuen: 'Nire bi lagunak eta biok etorri ginen - garai hartan nire entzumena eta ikusmena ez ziren funtzionatzen izan nuen gaixotasunagatik'. Al Miqdadek esan zuen: 'Geure burua amore ematen hasi ginen -laguntza eske- Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam lagunei, baina inork ez gintuen onartu nahi izan. Azkenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan ginen eta bere familiarengana joateko eskatu zigun. Bere etxean hiru ahuntz zeudela gertatu zen. Orduan esan zuen: 'Jetzi ahuntzaren esnea, elkarrekin edan ahal izateko!'. Al Miqdadek esan zuen: 'Ondoren, ahuntza jetzi genuen eta bakoitzak bere zatia edan genuen. Ondoren, Profetaren zatia zen esnea gorde genuen'. Al Miqdadek esan zuen: «Gauaren zati bat igaro zen, orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak agur bat egin zuen, lo zegoen pertsona esnatu ez zuena, baina esna zegoenak entzun zuena». Al Miqdadek esan zuen: «Sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta meskitara joan zen eta otoitza egin zuen. Ondoren, bere edaria hurbildu zen edatera». Gau hartan, edariaren zatia edan nuenean, bat-batean Satanasen xuxurla batek tentatu ninduen beti nire belarrietan jotzen zuena: «Mahoma Ansarrengana etorri zen eta entretenitu egin zuten. Ondoren, bera -Mahoma- haien artean entretenitu zen, harik eta -Mahoma- bere edariaren gainerakoa behar izan ez zuen arte». Orduan, bere gainerako edaria hurbildu eta berehala edan nuen. Allahren Mezulariaren edaria nire urdailera sartu ondoren, eta noski, ezinezkoa egin zitzaidan berriro ateratzea, Satanasek damua xuxurlatu zidan bihotzean; «Hara, zein hondamendia zaren», oihu egin zuen Satanasek. Zer egin duzu? Zergatik edan duzu Mahomaren edari guztia?» Zer gertatuko da, Mahoma etorri eta edari gehiago hartzen ez badu, azkenean istripu bat izan dezazun otoitz egin arte eta mundu honetan eta ondorengo bizitzan kalteak jasan ditzazun? Kasualitatez, garai hartan tunika bat jantzita nuen, eta oinen zolak estaltzen banituen, burua erakutsiko zidaten. Bestalde, burua estaltzen banuen, oinen zolak ikusgai egongo ziren. Beraz, ezin nuen lasai lo egin. Bitartean, nire bi lagunek, badirudi biek lasai lo egin dezaketela, nik egin nuena egin ez zutelako. Al Miqdadek esan zuen: «Laster, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta etorri zen eta ohi bezala agurtu zuen. Ondoren, meskitara joan zen otoitz egitera. Otoitz egin ondoren, berehala joan zen bere edarira edatera. Hala ere, edalontziko edaria agortu zela ikusi zuen. Azkenean, aurpegia zerura altxatu zuen. Nire bihotzak esan zuen: «Agian, Alaren Mezulariak orain istripu bat izan dezan otoitz egingo dit, edaria amaitu duenarentzat bezala». Baina horren ordez, hau otoitz egin zuen: «Ene Ala, eman janaria elikatu nauena eta eman edaten edan didanari». Al Miqdadek esan zuen: «Azkenik, nire jantzia bildu nuen, gero labana bat hartu eta nire ahuntz-kortara joan nintzen. Ahuntz gizenena aukeratu nuen hiltzeko, Ala-ren Mezulariaren janari gisa. Ahuntzak hil nituenean, esne asko zutela ikusi nuen, beraz, berehala ontzi bat maileguan hartu nion Ala-ren Mezulariaren familiari, lehen gutxitan erabiltzen baitzuten ontzirik ahuntzak jezteko. Azkenean, ahuntzak jetzi nituen ontziak bete arte. Ondoren, Ala-ren Mezulariarengana joan nintzen, sallallaahu 'alaihi wasallam. Orduan esan zidan: «Edan al zenuen zure edaria atzo gauean?». Nik esan nion: «Ene Ala-ren Mezularia, mesedez, dastatu ahuntz honen esnea!». Orduan pozik edan zuen. Ondoren, beste edari bat eskatu zuen. Gero, esnea edatera gonbidatu nuen. Beraz, edan zuen eta ondoren gehiago eskatu zuen». Alaren Mezulariak arinduta sentitu zela eta bere eskaera bete ahal izan nuela jakin ondoren, pozik sentitu nintzen lurrera erori arte. Rasulullah-k galdetu zidan: "Aupa Miqdad, zure ekintza txarren bat al dago?". Nik erantzun nion: "Bai, egia esan, bart hau eta hura egin nuen, azkenean hau eta hura egin nuen arte". Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: "Izan ere, hau Alaren bedeinkapena da. Zoritxarrez, zergatik ez zenidan esan gure bi lagunak esnatu eta gurekin edatera etorri arte?". Al Miqdadek esan zuen: "Bidali zaituenaren izenean, ez zait axola esne hau nirekin dastatu baduzu, gero berriro beste lagunekin egon nahi baduzu". Eta esan digu [Ishaq bin Ibrahim], esan digu [An Nadhr bin Syumail], esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah] antzeko sanad batekin.