Menghormati tamu dalam keadaan kekurangan

Imam Muslim : 3831

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْمِقْدَادِ قَالَ أَقْبَلْتُ أَنَا وَصَاحِبَانِ لِي وَقَدْ ذَهَبَتْ أَسْمَاعُنَا وَأَبْصَارُنَا مِنْ الْجَهْدِ فَجَعَلْنَا نَعْرِضُ أَنْفُسَنَا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْهُمْ يَقْبَلُنَا فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ بِنَا إِلَى أَهْلِهِ فَإِذَا ثَلَاثَةُ أَعْنُزٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَلِبُوا هَذَا اللَّبَنَ بَيْنَنَا قَالَ فَكُنَّا نَحْتَلِبُ فَيَشْرَبُ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنَّا نَصِيبَهُ وَنَرْفَعُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَصِيبَهُ قَالَ فَيَجِيءُ مِنْ اللَّيْلِ فَيُسَلِّمُ تَسْلِيمًا لَا يُوقِظُ نَائِمًا وَيُسْمِعُ الْيَقْظَانَ قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ فَيُصَلِّي ثُمَّ يَأْتِي شَرَابَهُ فَيَشْرَبُ فَأَتَانِي الشَّيْطَانُ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَقَدْ شَرِبْتُ نَصِيبِي فَقَالَ مُحَمَّدٌ يَأْتِي الْأَنْصَارَ فَيُتْحِفُونَهُ وَيُصِيبُ عِنْدَهُمْ مَا بِهِ حَاجَةٌ إِلَى هَذِهِ الْجُرْعَةِ فَأَتَيْتُهَا فَشَرِبْتُهَا فَلَمَّا أَنْ وَغَلَتْ فِي بَطْنِي وَعَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ إِلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ نَدَّمَنِي الشَّيْطَانُ فَقَالَ وَيْحَكَ مَا صَنَعْتَ أَشَرِبْتَ شَرَابَ مُحَمَّدٍ فَيَجِيءُ فَلَا يَجِدُهُ فَيَدْعُو عَلَيْكَ فَتَهْلِكُ فَتَذْهَبُ دُنْيَاكَ وَآخِرَتُكَ وَعَلَيَّ شَمْلَةٌ إِذَا وَضَعْتُهَا عَلَى قَدَمَيَّ خَرَجَ رَأْسِي وَإِذَا وَضَعْتُهَا عَلَى رَأْسِي خَرَجَ قَدَمَايَ وَجَعَلَ لَا يَجِيئُنِي النَّوْمُ وَأَمَّا صَاحِبَايَ فَنَامَا وَلَمْ يَصْنَعَا مَا صَنَعْتُ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ كَمَا كَانَ يُسَلِّمُ ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثُمَّ أَتَى شَرَابَهُ فَكَشَفَ عَنْهُ فَلَمْ يَجِدْ فِيهِ شَيْئًا فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقُلْتُ الْآنَ يَدْعُو عَلَيَّ فَأَهْلِكُ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَطْعِمْ مَنْ أَطْعَمَنِي وَأَسْقِ مَنْ أَسْقَانِي قَالَ فَعَمَدْتُ إِلَى الشَّمْلَةِ فَشَدَدْتُهَا عَلَيَّ وَأَخَذْتُ الشَّفْرَةَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْأَعْنُزِ أَيُّهَا أَسْمَنُ فَأَذْبَحُهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هِيَ حَافِلَةٌ وَإِذَا هُنَّ حُفَّلٌ كُلُّهُنَّ فَعَمَدْتُ إِلَى إِنَاءٍ لِآلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانُوا يَطْمَعُونَ أَنْ يَحْتَلِبُوا فِيهِ قَالَ فَحَلَبْتُ فِيهِ حَتَّى عَلَتْهُ رَغْوَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشَرِبْتُمْ شَرَابَكُمْ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَلَمَّا عَرَفْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَوِيَ وَأَصَبْتُ دَعْوَتَهُ ضَحِكْتُ حَتَّى أُلْقِيتُ إِلَى الْأَرْضِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى سَوْآتِكَ يَا مِقْدَادُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِي كَذَا وَكَذَا وَفَعَلْتُ كَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ إِلَّا رَحْمَةٌ مِنْ اللَّهِ أَفَلَا كُنْتَ آذَنْتَنِي فَنُوقِظَ صَاحِبَيْنَا فَيُصِيبَانِ مِنْهَا قَالَ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُبَالِي إِذَا أَصَبْتَهَا وَأَصَبْتُهَا مَعَكَ مَنْ أَصَابَهَا مِنْ النَّاسِ و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

Wedi dweud wrthym [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; Wedi dweud wrthym [Syababah bin Sawwar]; Wedi dweud wrthym [Sulaiman bin Al Mughirah] o [Tsabit] o ['Abdurrahman bin Abu Laila] o [Al Miqdad] dywedodd; 'Daeth fy nau ffrind a minnau - er nad oedd fy nghlyw a'm golwg yn gweithredu mwyach oherwydd y salwch a brofais'. Dywedodd Al Miqdad; 'Dechreuon ni ildio ein hunain - gan ofyn am gymorth - i gymdeithion y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, ond nid oedd yr un ohonyn nhw'n fodlon ein derbyn. Yn y diwedd, aethom at Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam a gofynnodd i ni fynd at ei deulu. Trodd allan bod tair gafr yn ei dŷ. Yna dywedodd: 'GODRWCH laeth y gafr fel y gallwn ei yfed gyda'n gilydd!' Dywedodd Al Miqdad; 'Yna fe wnaethon ni odro'r gafr ac yfodd pob un ohonom ei gyfran. Ar ôl hynny, fe wnaethon ni gadw'r llaeth a oedd yn gyfran y Proffwyd.' Dywedodd Al Miqdad; 'Roedd rhan o'r nos wedi mynd heibio, yna llefarodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam gyfarchiad nad oedd yn deffro'r person cysgu, ond a glywodd y person effro'. Dywedodd Al Miqdad; 'Daeth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i'r mosg a pherfformio'r weddi. Ar ôl hynny, aeth at ei ddiod i yfed'. Y noson honno, pan oeddwn wedi yfed fy siâr o'r ddiod, yn sydyn cefais fy nhemtio gan sibrwd Satan a oedd bob amser yn canu yn fy nghlustiau: 'Daeth Muhammad at yr Ansar a'i diddanu nhw. Ar ôl hynny, cafodd ef - Muhammad - ei ddiddanu yn eu plith, nes nad oedd - Muhammad - angen gweddill ei ddiod'. Yna nesais at ei ddiod sy'n weddill ac yfais hi ar unwaith. Ar ôl i ddiod Negesydd Allah fynd i mewn i'm stumog, ac wrth gwrs roedd yn amhosibl i mi ei chael allan eto, sibrwdodd Satan edifeirwch yn fy nghalon; 'Hei, am drychineb ydych chi,' ebychodd Satan. Beth ydych chi wedi'i wneud? Pam wnaethoch chi yfed holl ddiod Muhammad? Beth fydd yn digwydd, os daw Muhammad ac nad yw'n cael mwy o ddiod, nes iddo weddïo o'r diwedd i chi gael damwain a'ch bod chi'n cael eich niweidio yn y byd hwn a'r ôl-fywyd?' Yn gyd-ddigwyddiadol ar y pryd roeddwn i'n gwisgo gwisg, a phe bawn i'n gorchuddio gwadnau fy nhraed byddai'n sicr o ddangos fy mhen. Ar y llaw arall, os byddaf yn gorchuddio fy mhen, bydd gwadnau fy nhraed yn sicr o fod yn weladwy. Felly, allwn i ddim cysgu'n heddychlon. Yn y cyfamser, mae'n ymddangos bod fy nau ffrind yn gallu cysgu'n gadarn oherwydd na wnaethant yr hyn a wnes i. Dywedodd Al Miqdad; 'Cyn bo hir daeth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a'i gyfarch fel arfer. Ar ôl hynny, aeth i'r mosg i weddïo. Ar ôl gweddïo, aeth ar unwaith at ei ddiod i'w yfed. Fodd bynnag, canfu fod y ddiod yn y gwydr wedi rhedeg allan. Yn olaf, cododd ei wyneb i'r awyr. Dywedodd fy nghalon: 'Efallai y bydd Negesydd Allah nawr yn gweddïo am ddamwain i mi, fel yr un sydd wedi gorffen ei ddiod.' Ond yn lle hynny, gweddïodd: 'O Allah, bwyda'r un a'm bwydodd i a rho ddiod i'r un a roddodd ddiod i mi.' Dywedodd Al Miqdad: 'Yn olaf, rholiais fy ngwisg i fyny, yna cymerais gyllell, ac es i'm corlan geifr. Dewisais y gafr dewaf i'w lladd fel bwyd i Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Pan laddais y geifr, daeth i'r amlwg eu bod yn cynnwys llawer o laeth, felly benthycais gynhwysydd ar unwaith gan deulu Negesydd Allah, a oedd anaml yn defnyddio cynhwysydd ar gyfer godro geifr o'r blaen. Yn olaf, godroais y geifr nes iddynt lenwi'r cynwysyddion. Ar ôl hynny, es at Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Yna dywedodd: 'A yfoch chi eich diod neithiwr?' Dywedais; 'O Negesydd Allah, blaswch laeth y gafr hwn os gwelwch yn dda!' Yna yfodd ef yn hapus. Ar ôl hynny gofynnodd am ddiod arall. Yna gwahoddais ef i yfed y llaeth. Felly yfodd ef ac ar ôl hynny gofynnodd am fwy o hyd. Ar ôl i mi ddarganfod bod Negesydd Allah wedi teimlo'n rhyddhad a'm bod wedi gallu cyflawni ei gais, roeddwn i'n teimlo'n hapus nes i mi syrthio i'r llawr. Gofynnodd Rasulullah; 'Hei Miqdad, oes un o'ch gweithredoedd drwg?' Atebais; 'Ie, mewn gwirionedd neithiwr fe wnes i hyn a'r llall, nes i mi wneud hyn a'r llall yn y diwedd'. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Mewn gwirionedd, mae hwn yn fendith gan Allah. Yn anffodus, pam na ddywedoch chi wrthyf nes i ni allu deffro ein dau ffrind a dod i gael diod gyda ni?' Dywedodd Al Miqdad; 'Wrth yr Un a'ch anfonodd, does dim ots gen i os ydych chi wedi blasu'r llaeth hwn gyda mi, yna eisiau bod gyda ffrindiau eraill eto'. Ac mae wedi dweud wrthym [Ishaq bin Ibrahim], wedi dweud wrthym [An Nadhr bin Syumail] wedi dweud wrthym [Sulaiman bin Al Mughirah] gyda sanad tebyg.