Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi
Imam Muslim : 3160حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو لَيْلَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ رِجَالٍ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي عَيْنٍ أَوْ فَقِيرٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَ فَقَالَ سَهْلٌ فَلَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ
Esan dit [Ishaq bin Mansur]-ek [Bisr bin Umar]-ek esan zigun; behin [Malik bin Anas] entzun nion esaten; esan dit [Abu Laila Abdullah bin Abdurrahman bin Sahal]-ek [Sahal bin Abu Hatsmah]-engandik, bere herriko hainbat gizonezko irudiren bidez jakinarazi ziola Abdulah bin Sahal eta Muhayishah Khaibarrera joan zirela beren ardurapean zegoen zeregin bat egitera. Norbaitek Muhayishah-ri esan zion Abdullah bin Sahal hil zutela eta bere gorpua putzu sakon batera bota zutela. Azkenean, Muhayishah juduengana joan zen eta esan zien: "Alaren izenean, Abdullah bin Sahal hil behar izan duzue". Juduek eztabaidatu zuten, esanez: "Ez, ez dugu hil". Orduan, Muhayishah Medinara itzuli zen bere jendearekin elkartzeko, eta gertakariaren berri eman zien. Huwayishah eta Abdurrahman-ek lagunduta, Profetarengana joan ziren, sallallaahu 'alaihi wasallam. Muwayishah baitzen Khaibarrera joan zena, elkarrizketa bat hasteko asmoa zuen. Hala ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Zenbat eta handiagoa, orduan eta handiagoa". --Zaharragoa zen norbait nahi zuen-- Beraz, Huwayishak hasi zuen elkarrizketa, eta ondoren Muhayishak bakarrik hitz egin zuen. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zien: "Ados, juduei diyat ordaintzeko eska diezaiekezue edo haien aurka borrokatuko gara". Azkenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek gutun bat bidali zien juduei honi buruz, eta hauek erantzun zuten: "Alaren izenean, benetan ez dugu hil". Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zien Huwayishah, Muhayishah eta Abdurrahmani: "Zin bat egiteko prest al zaudete, eta ondoren zuen anaia hilaren diyat jasotzeko eskubidea duzue?". Haiek erantzun zuten: "Ez". Hark esan zuen: "Juduek zin bat egin dute zuengatik". «Ez al dira talde ez-islamikoetakoak?» galdetu zuten. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek zuen aberastasunetik diru-laguntza eman zuen, eta gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek ehun gamelu bidali eta bere etxean jarri zituen. Sahalek esan zuen: «Behin, erreskate-gameluetako gamelu batek ostikoka eman zidan».