Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

Imam Muslim : 3160

حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو لَيْلَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ رِجَالٍ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي عَيْنٍ أَوْ فَقِيرٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَ فَقَالَ سَهْلٌ فَلَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ

Mae wedi dweud wrthyf [Ishaq bin Mansur] ei fod wedi dweud wrthym [Bisr bin Umar] ei fod wedi dweud; clywais [Malik bin Anas] yn dweud unwaith; mae wedi dweud wrthyf [Abu Laila Abdullah bin Abdurrahman bin Sahal] gan [Sahal bin Abu Hatsmah], ei fod wedi adrodd iddo gan sawl ffigwr gwrywaidd o'i bobl, fod Abdulah bin Sahal a Muhayishah wedi mynd i Khaibar i gyflawni tasg yr oeddent yn gyfrifol amdani. Dywedodd rhywun wrth Muhayishah fod Abdullah bin Sahal wedi cael ei ladd a'i gorff wedi'i daflu i ffynnon bas. Yn olaf, daeth Muhayishah at yr Iddewon a dweud, 'Wrth Allah, mae'n rhaid eich bod wedi lladd Abdullah bin Sahal'. Dadleuodd yr Iddewon, gan ddweud, 'Na, ni wnaethom ei ladd'. Yna dychwelodd Muhayishah i Medina i gwrdd â'i bobl, a dywedodd wrthynt am y digwyddiad. Yng nghwmni Huwayishah ac Abdurrahman, aethant at y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Gan mai Muwayishah a aeth i Khaibar, roedd yn bwriadu agor sgwrs. Fodd bynnag, dywedodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Po fwyaf, y mwyaf'. --roedd eisiau rhywun hŷn- - Felly dechreuodd Huwayishah y sgwrs, ar ôl hynny dim ond Muhayishah a siaradodd. Yna dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wrthynt: 'Iawn, gallwch ofyn i'r Iddewon dalu diyat neu byddwn yn ymladd yn eu herbyn'. Yn olaf anfonodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam lythyr at yr Iddewon am hyn, ac atebasant, 'Wrth Allah, ni wnaethom ei ladd mewn gwirionedd'. Felly dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wrth Huwayishah, Muhayishah ac Abdurrahman: 'Ydych chi'n fodlon tyngu llw, ac ar ôl hynny mae gennych hawl i diyat eich brawd a lofruddiwyd?' atebasant, 'Na'. Dywedodd: 'Mae'r Iddewon wedi tyngu llw arnoch chi'. Dywedon nhw, 'Onid ydyn nhw o grwpiau nad ydyn nhw'n Islamaidd?' yna rhoddodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam diyat o'r cyfoeth oedd ganddo, yna anfonodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gant o gamelod a'u rhoi yn ei dŷ'. Sylwodd Sahal, 'Cefais fy nghicio unwaith gan gamel o'r camelod pridwerth'.