Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى ح حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُهُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُخْبِرَ مُحَيِّصَةُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَاللَّهِ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ بِهِ فَكُتِبَ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ أَفَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ الدَّارَ قَالَ سَهْلٌ فَرَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ

Esan digu [Abdullah bin Yusuf]-ek [Malik]-ek [Abu Laila]-rengandik esan digu - beste narrazio baten bidez - Esan digu [Ismail]-ek [Malik]-ek [Abu Laila bin Abdullah bin Abduurrahman bin Sahal bin Abu Khatsmah]-rengandik esan didala, berak eta bere herriko buruzagi batzuek jakinarazi zioten Abdullah bin Sahal eta Muhayshah Khaibarrera joan zirela jasan zuten goseteagatik, orduan Muhayshahi esan zioten Abdullah hil eta iturburu batera bota zutela. Beraz, juduengana joan zen eta esan zuen: "Hara, zuek zarete - Ala izenean - hil duzuenok!". Haiek erantzun zuten: "Ez dugu guk hil, Ala izenean". Orduan Muhayshah etxera joan zen bere jendea ezagutu arte eta kasua kontatu zien. Bere jendea ezagutu zuen bere anaiarekin, Huwaysah-ekin, bera baino zaharragoa zenarekin, eta Abdurrahman bin Sahal-ekin. Muhayshah-ek eskudirutan hitz egin nahi zuen -Khaibarrera joan zena bera baitzen-, baina Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, errieta egin zion Muhayshah-i; 'zaharragoa izan dadila, zaharragoa izan dadila'. Bere adina esan nahi zuen. Beraz, Huwayshah-ek -Muhaysah-en anaia zaharrenak- hitz egin zuen, eta gero Muhayshah-ek jarraitu zuen. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Zuen lagunei dirua ordaindu nahi diete ala gerra deklaratu nahi dute?'. Orduan, Profeta, sallallaahu'alaihi wasallam-ek, gutun bat bidali zien, eta hauek erantzun zuten: 'ez dugu hil'. Orduan, Rasulullah, sallallaahu'alaihi wasallam-ek, Muhayshah-i, Huwayshah-i eta Abdurrahman bin Sahal-i esan zien: 'Zer gertatzen da zin bat egiten baduzue eta zuen lagunaren odola erreklamatzeko eskubidea baduzue?'. Haiek erantzun zuten: 'Ez'. Orduan, Profetak esan zuen; «Zer gertatuko litzateke juduak zin egin balizute?» Erantzun zuten: «Ez dira musulmanak». Gainera, sallallaahu'alaihiwasallam profeta izan zen bere ehun gameluetatik diyat ordaindu zuena, ukuilu batean sartu arte. [Sahalek] esan zuen: «Horietako batek ostikoka eman zidan».