Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

Imam Muslim : 3160

حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو لَيْلَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ رِجَالٍ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي عَيْنٍ أَوْ فَقِيرٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمُحَيِّصَةَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِمْ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ فَوَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَ فَقَالَ سَهْلٌ فَلَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ

মোক কৈছে [ইছহাক বিন মনছুৰে] আমাক কৈছে [বিছৰ বিন উমৰ] তেওঁ কৈছিল; এবাৰ [মালিক বিন আনাছে] কোৱা শুনিছিলো; তেখেতে মোক [ছাহাল বিন আবু হাটছমাহ]ৰ পৰা [আবু লাইলা আব্দুল্লাহ বিন আব্দুৰহমান বিন চাহালক] কৈছে যে তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলৰ পৰা কেইবাজনো পুৰুষৰ পৰা তেওঁক ৰিপৰ্ট দিছিল যে আব্দুলাহ বিন চাহাল আৰু মুহাইছাহে তেওঁলোকৰ দায়িত্বত থকা এটা কাম কৰিবলৈ খাইবাৰলৈ গৈছিল। কোনোবাই মুহাইছাক ক’লে যে আব্দুল্লা বিন ছাহালক হত্যা কৰি মৃতদেহ এটা অগভীৰ কুঁৱাত পেলাই দিয়া হৈছে। অৱশেষত মুহাইছা ইহুদীসকলৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘আল্লাহৰ কচম, আপুনি নিশ্চয় আব্দুল্লা বিন চাহালক হত্যা কৰিলে’। ইহুদীসকলে তৰ্ক কৰি ক’লে, ‘নাই, আমি তেওঁক হত্যা কৰা নাছিলো’। তাৰ পিছত মুহাইছাহ নিজৰ লোকসকলক লগ কৰিবলৈ মদীনালৈ উভতি আহিল, আৰু তেওঁলোকক এই ঘটনাৰ বিষয়ে ক’লে। হুৱাইছাহ আৰু আব্দুৰহমানৰ সৈতে তেওঁলোক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ যায়। কিয়নো খাইবৰলৈ যোৱা মুৱায়াইছাহে, কথা-বতৰা খুলিবলৈ মন মেলিছিল। কিন্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যিমান ডাঙৰ সিমানেই ডাঙৰ’। --তেওঁ ডাঙৰ কাৰোবাক বিচাৰিছিল- - গতিকে হুৱাইছাই কথা-বতৰা আৰম্ভ কৰিলে, তাৰ পিছত কেৱল মুহাইছাহে কথা ক'লে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক ক’লে: ‘ঠিক আছে, আপোনালোকে ইহুদীসকলক দিয়াত দিবলৈ ক’ব পাৰে নহ’লে আমি তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিম’। শেষত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ইহুদীসকললৈ এই বিষয়ে এখন চিঠি পঠালে, আৰু তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘আল্লাহৰ কচম, আমি সঁচাকৈয়ে তেওঁক হত্যা কৰা নাছিলো’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হুৱাইছা, মুহাইছা আৰু আব্দুৰহমানক ক’লে: ‘আপুনি শপত খাবলৈ ইচ্ছুক নেকি, আৰু তাৰ পিছত আপুনি আপোনাৰ হত্যা কৰা ভাইৰ দিয়াতৰ অধিকাৰী?’ তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘নাই’। তেওঁ ক’লে: ‘ইহুদীসকলে তোমাৰ ওপৰত শপত খাইছে’। তেওঁলোকে ক’লে, ‘তেওঁলোক অইছলামিক গোটৰ নহয়নে?’ তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁৰ হাতত থকা ধনৰ পৰা দিয়াত দিলে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এশ উট পঠিয়াই নিজৰ ঘৰত ৰাখিলে’। সাহালে মন্তব্য কৰিছিল, ‘এবাৰ মুক্তিপণৰ উটৰ পৰা উট এটাই মোক লাথি মাৰিছিল’।