Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَأَنَّهُ أَخْبَرَهُ هُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ

[Ahmad bin Amru bin As Sarh]-ek esan zuen, [Ibnu Wahb]-ek esan zuen, [Malik]-ek [Abu Laila bin Abdullah bin 'Abdurrahman bin Sahl]-ek [Sahl bin Abu Hatsmah]-ek jakinarazi dit berak eta bere herriko hainbat pertsonaiek jakinarazi ziotela Abdullah bin Sahl eta Muhayishah Khaibarrera joan zirela jasaten ari ziren sufrimenduagatik. Ondoren, Muhayyishah ekarri zuten, eta gero Abdullah bin Sahl hil eta zulo edo putzu batera bota zutela jakinarazi zuten. Orduan, Muhayishah juduengana joan zen eta galdetu zien: "Alaren izenean, zuek hil al duzue?". Juduek erantzun zuten: "Alaren izenean, ez dugu guk hil". Orduan, Muhayishah Medinara iritsi zen arte joan zen, eta gertaera guztiak kontatu zizkien bere jendeari. Gero, bera, bere anaia Huwayishah -eta zaharragoa zen- eta 'Abdurrahman bin Sahl Profetarengana joan ziren sallallaahu 'alaihi wasallam. Muhayishah-ek hitz egin zuen - garai hartan Khaibarren zegoena bera baitzen - baina Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Lehenengo zaharrak, lehenik zaharrak". Huwayishah-ek orduan hitz egin zuen eta Muhayishah-ek jarraitu zuen, eta gero Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Zuen lagunagatik ordaindu nahi dute edo gerra deklaratuko dute!". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek gutun bat idatzi zien gai hau eskatuz, eta gero erantzun zioten - bere gutunari - erantzunez: "Alaren izenean, ez dugu hil". Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek orduan esan zien Huwayishah, Muhayishah eta 'Abdurrahman bin Sahl-i: "Zin bat egiteko prest al zaudete, zuen anaia hiltzeko eskubidea izateko?". "Ez" erantzun zuten. Hark esan zuen: "Juduek zuen salaketen bidez zin egingo dute". "Ez dira musulmanak!" erantzun zuten. Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) bere diruarekin ordaindu zuen diyat-a, eta gameluak bidali zituen etxera ekarri zituzten arte'. Sahlek esan zuen: 'Gameluetako batek ostikoka eman zidan, gamelu gorri batek'.