Wahai Rasulullah, aku telah berburu keledai liar dan aku masih menyisakan dagingnya, maka beliau berkata, makanlah, padahal saat itu mereka sedang berihram

Imam Muslim : 2063

و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهُوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا عَلَيْهِ فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا عَلَيْهِ فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَى بَعْضُهُمْ فَأَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي حِمَارِ الْوَحْشِ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي النَّضْرِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَيْءٌ

Һәм беҙгә [Яхъя бин Яхъя] һөйләне, ул әйтте: Мин [Мәликкә] уҡыным -икенсе риүәйәттә- Һәм беҙгә [Ҡотәйбаны] [Мәликтән] -уға уҡылған кеүек- [Әбү Надлрҙан] [Нәфи] Мәүлә Әбү Ҡатадаһтан, [Әбү Ҡатаһүһүн] Аллаһтан, ул радиаллаһу, тип әйтте. ғәләйһи вәсәлләм, һәм Мәккәләге юлдың бер өлөшөнә барып еткәс, шулай итеп, ихрамда булған бер нисә иптәше менән уның артынан атланы, ә үҙе унда юҡ ине. Ҡапыл Һимәрҙе ҡырағай итеп күреп ҡала, шуға күрә шунда уҡ атын шпорка менән ҡыҫтырып, дуҫтарынан ҡамсыһын алып биреүҙәрен һорай, әммә улар теләмәй. Ул һөңгөһөн алырға һорай, әммә улар ҙа теләмәй. Ниһайәт, үҙе ала, шунда уҡ Һимәрҙе һунар итә, үлтерә алмағансы. Шунан пәйғәмбәребеҙҙең ҡайһы бер сәхәбәләре итте ашай, ә икенселәре теләмәй. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм менән осрашҡандан һуң, унан был хаҡта һораштылар. Шуға күрә ул: «Ысынлап та, ит – Аллаһ һеҙгә биргән ризыҡ», – тигән. Һәм беҙгә [Ҡотәйба] [Мәликтән] [Зәид бин Әсләмдән] [Әсә бин Ясарҙан] [Әбү Ҡатада] радиаллаһу ғәнһүҙән һөйләне. Ҡырағай Һимәргә ҡағылышлы. Атап әйткәндә, Әбү Наҙлр хәҙисендәге кеүек, Зәйет бин Әсләм хәҙисендә генә әйтелә; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Һеҙҙә әле ит бармы?»