Memakan ikan paus yang terdampar di laut

Imam Bukhari : 4013

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ الَّذِي حَفِظْنَاهُ مِنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مِائَةِ رَاكِبٍ أَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ نَرْصُدُ عِيرَ قُرَيْشٍ فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْجَيْشُ جَيْشَ الْخَبَطِ فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهِ حَتَّى ثَابَتْ إِلَيْنَا أَجْسَامُنَا فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلَاعِهِ فَنَصَبَهُ فَعَمَدَ إِلَى أَطْوَلِ رَجُلٍ مَعَهُ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً ضِلَعًا مِنْ أَضْلَاعِهِ فَنَصَبَهُ وَأَخَذَ رَجُلًا وَبَعِيرًا فَمَرَّ تَحْتَهُ قَالَ جَابِرٌ وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ نَحَرَ ثَلَاثَ جَزَائِرَ ثُمَّ نَحَرَ ثَلَاثَ جَزَائِرَ ثُمَّ نَحَرَ ثَلَاثَ جَزَائِرَ ثُمَّ إِنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ نَهَاهُ وَكَانَ عَمْرٌو يَقُولُ أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ قَالَ لِأَبِيهِ كُنْتُ فِي الْجَيْشِ فَجَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نَحَرْتُ قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نَحَرْتُ قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نَحَرْتُ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نُهِيتُ

Беҙгә [Ғәли бин Ғабдулла] Һөйләне [Суфьянға] ул әйтте; беҙ [Әмру бин Динарҙан] ятлағанбыҙ, ул әйтте; Мин [Джәбир бин Ғабдулланың] әйткәнен ишеттем; Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм беҙгә өс йөҙ һыбайлы ебәрҙе һәм ул ваҡытта етәксебеҙ Әбү Ғөбәйҙә бин Джәррәх Ҡөрәйҙәргә ҡараған дөйәләрҙе эҙләү өсөн ебәрҙе. Шунан ярты ай яр буйында йәшәнек. Бик ас тойғансы. Ниһайәт, ҡойолған япраҡтарҙы ашаныҡ. Шул арҡала беҙҙең ғәскәрҙәргә Хабәт ғәскәрҙәре тип исем биргәндәр -Хабәт - ҡойолған япраҡтар тигәнде аңлата-. Ҡапыл диңгеҙ Әл Әнбәр тигән балыҡты ырғытты. Беҙ ҙә шул балыҡтарҙан ярты ай ашаныҡ. Уның май менән тулы тәненән, беҙ уны бөтә тәнебеҙгә һөртөп, тәнебеҙ һауыҡҡансы. Шунан Әбү Өбәйҙә балыҡтың ҡабырғаларын ала, шунан иң оҙон кеше ҙурлығына тиклем ҡаҙаҡлай. Суфьян әйтте; һынған һөйәкте нығытты, шунан бер кешене дөйәһе менән уның аҫтынан үтергә ҡушты. Джәбир әйтте; ғәскәрҙәр араһында өс һыбайлы хайуанды һуйғандар, унан һуң тағы ла өсәүҙе һуйғандар, унан һуң тағы ла өсәүҙе һуйғандар була, шунан һуң быны Әбү Үбәйҙә тыя. Шул арала Ғәмру әйтте; Әбү Сәлих беҙгә хәбәр иткәнсә, Ҡаис бин Сәғәт атаһына; Мин ғәскәрҙәр менән бергә булдым, шунан улар аслыҡтан үлде, шунан беҙгә мал һуйырға ҡуштылар, беҙ уларҙы тағы һуйҙыҡ. Тик шунан һуң беҙ тағы ла ас булдыҡ, дүрт тапҡыр һуйырға ҡушҡансы. Ошонан һуң беҙгә тағы ла һуйыу тыйылды.