Wahai Rasulullah, aku telah berburu keledai liar dan aku masih menyisakan dagingnya, maka beliau berkata, makanlah, padahal saat itu mereka sedang berihram

Imam Muslim : 2064

و حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ مِسْمَارٍ السُّلَمِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ انْطَلَقَ أَبِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ وَلَمْ يُحْرِمْ وَحُدِّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَدُوًّا بِغَيْقَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِهِ يَضْحَكُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ إِذْ نَظَرْتُ فَإِذَا أَنَا بِحِمَارِ وَحْشٍ فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ فَطَعَنْتُهُ فَأَثْبَتُّهُ فَاسْتَعَنْتُهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ فَانْطَلَقْتُ أَطْلُبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْفَعُ فَرَسِي شَأْوًا وَأَسِيرُ شَأْوًا فَلَقِيتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَقُلْتُ أَيْنَ لَقِيتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَرَكْتُهُ بِتَعْهِنَ وَهُوَ قَائِلٌ السُّقْيَا فَلَحِقْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَكَ يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ وَإِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ انْتَظِرْهُمْ فَانْتَظَرَهُمْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَدْتُ وَمَعِي مِنْهُ فَاضِلَةٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْقَوْمِ كُلُوا وَهُمْ مُحْرِمُونَ

Һәм беҙгә [Сәлих бин Мисмар Ас Сүләми] әйтте [Мөәҙ бин Хисйәм] беҙгә [атайым] [Яхъя бин Әбү Касирҙан] миңә [Ғабдулла бин Әбү Ҡатада] әйтте, ул әйтте; Хөдәйбийә йылында атайым пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам менән барҙы, шунан ул иптәштәре менән ихрамға инде ләкин атайым инмәне. Шул саҡта уға дошман ғәскәрҙәренең Ғәйҡәлә инде булыуы тураһында хәбәр ителә, шуға күрә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шунда уҡ китә. Үҙ-ара көлөшкән дуҫтарым янында булғанда, ҡапыл ҡырағай Һимарҙы күреп ҡалдым, шунда уҡ уға һунар иттем. Ярҙам һораным, әммә улар миңә ярҙам итергә теләмәне. Ниһайәт, ҡырағай һимар итен ашаныҡ. Тик ҡылған ихрам юҡҡа сығыр тип борсолабыҙ. Шулай итеп, мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам эҙләп киттем, шунан атымды тиҙ генә йүгертеп ебәрҙем. Шунан төн аҙағында Бәни Ғифарҙан килгән бер кешене осраттым, шуға күрә: «Һеҙ Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үсәллам менән ҡайҙа осраштығыҙ?» Ул: «Таһинда, һәм шул ваҡытта, ул йоҡлап ята ине», — тип яуап бирҙе. Шуға күрә мин уның менән шунда уҡ осраштым. Мин әйттем: «Эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, һинең сәхәбәләрең һиңә «ӘС СӘЛӘМ ВӘ РӘХМӘТУЛЛАһ»ты еткерә. Ә үҙҙәре эшләгән ихрам боҙолор тип борсола. Шуға күрә уларҙы көтөгөҙ». Шуға күрә уларҙың килеп етеүен көткән. Мин тағы ла әйттем: «Эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, мин һунар иттем – ҡырағай гимар – һәм уның ит ҡалдыҡтары һаман да минең менән». Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ ихрамда булғандарға: «Ашағыҙ», — тигән.