Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكُبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ وَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ قَالَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لِابْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ

Esan zigun [Syaiban bin Farrukh-ek] esan zigun [Sulaiman] - hain zuzen ere, Ibn al-Mughirah-ek - esan zigun, esan zigun [Thabit] [Anas bin Malik-engandik] esan zigun, esan zigun [Mahmud bin ar-Rabi'] [Itban bin Malik-engandik] esan zuen: 'Medinara etorri nintzen, gero Itban ezagutu nuen. Gero hadith bat kontatzeko eskatu nion'. Esan zuen: 'Nire begiak gaixotasun mota batek kaltetu zituen, hainbat gauza eragin zituena, mezulari bat bidali nion Ala-ren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-i, eta esan zidan benetan espero nuela etxean nirekin otoitz egitera etortzea, beraz, otoitz leku bihurtu nuen'. Itbanek berriro esan zuen: 'Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam iritsi zen etorri nahi zuten Lagunekin batera, eta etxean sartzen jarraitu zuen. Otoitza ezarri zuen, Lagunak oraindik elkarren artean hizketan ari ziren bitartean, batzuk Malik bin Dukhsyum-en hipokrisiaz eztabaidatzen ari ziren bitartean. Lagunek esan zuten espero zutela Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) Malik bin Dukhsyum-en alde otoitz egingo zuela. Hondamendi bat ere opa zioten. Otoitzaren ondoren, galdetu zuen: "Ez al zituen Shahadako bi esaldiak esan, hots: Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik eta ni naizela Alaren Mezularia?". Lagunek erantzun zuten: "Ahoarekin bakarrik esan zuen, baina ez bihotzean". Esan zuen: "Inork ez du esaten: 'Ez dago gurtza merezi duen jainkorik, eta ni naizela Alaren Mezularia', gero Suan sartzen edo dastatzen". Anasek esan zuen: "Hadith honek harritu nau. Beraz, nire semeari esan nion: 'Idatzi', eta idatzi egin zuen". Esan digu [Abu Bakr bin Nafi' al-Abdik] esan digu [Bahzek] esan digu [Hammadek] esan digu [Tsabitek] [Anasek] esan digu, esan digu [Itban bin Malik] itsua zela, beraz, mezulari bat bidali zion Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i esanez: 'Mesedez, zatoz hona -Oi Rasulullah-, niretzat otoitz leku izan dadin'. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bere lagunekin etorri zen, eta gero Malik bin ad-Dukhsyum izeneko gizon baten ezaugarri txarrak aipatu zituen... gero Sulaiman bin al-Mughirah-ren hadith-aren antzeko zerbait aipatu zuen.