Orang yang tidak syirik maka dia pasti masuk surga, meskipun berzina dan mencuri
Imam Muslim : 1654حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً وَنَحْنُ نَنْظُرُ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا ذَاكَ عِنْدِي ذَهَبٌ أَمْسَى ثَالِثَةً عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا دِينَارًا أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ إِلَّا أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا حَثَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهَكَذَا عَنْ يَمِينِهِ وَهَكَذَا عَنْ شِمَالِهِ قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْأَكْثَرِينَ هُمْ الْأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ كَمَا أَنْتَ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي قَالَ سَمِعْتُ لَغَطًا وَسَمِعْتُ صَوْتًا قَالَ فَقُلْتُ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرِضَ لَهُ قَالَ فَهَمَمْتُ أَنْ أَتَّبِعَهُ قَالَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَهُ لَا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ فَلَمَّا جَاءَ ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي سَمِعْتُ قَالَ فَقَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ
Esan zizkigun [Yahya bin Yahya], [Abu Bakr bin Abi Syaibah], [Ibn Numair] eta [Abu Kuraib] guztiak [Abu Mu'awiyah-tik] - [Yahya]-k esan zuen - esan zizkigun [Abu Mu'awiyah-k] [Al A'masy-tik] [Zaid bin Wahb-etik] [Abu Dzarr-etik] esan zuen; Arratsalde batean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin ibili nintzen lur harritsu beltzean, Uhud muinorantz begira geunden bitartean. Bat-batean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek deitu eta esan zidan: 'O Abu Dzar'. Erantzun nion: 'Bai, Allahren Mezularia'. Esan zuen: 'Uhud muinoa niretzat urrezkoa izango balitz ere, ez litzaidake zoriontsu egingo, hirugarren egunean urreak dinar bat eskuan izango banu oraindik, zorra ordaintzeko prestatu nuen dinar bakarraz gain. Baina Alaren zerbitzariei deituko diet, eta esango diet - aurrera botatzen dituen bitartean, eskuinera eta ezkerrera, banatzen ariko balitz bezala -' Bitartean, oinez jarraitu genuen, eta gero berriro deitu zidan: 'Oi, Abu Dzar!' Nik erantzun nion: 'Bai, oi, Alaren Mezularia'. Esan zuen: 'Aberastasunean aberatsak direnak geroago pobre bihurtuko dira Piztuerako Egunean, hau esaten dutenak izan ezik: Hau, hau -partekatu beren aberastasuna, lehen Profetek egin zuten bezala-'. Orduan, Abu Dzarrek jarraitu zuen; Bitartean, oinez jarraitu genuen, eta bat-batean berriro deitu zidan: 'Oi, Abu Dzar, geratu hemen, itzuli arte'. Gero, alde egin zuen nire bistatik desagertu arte. Handik gutxira, zarata bat entzun nuen, agian Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam arazoak zituen, pentsatu nuen. Eta nik ere jarraitzeko asmoa nuen. Baina bere aginduak gogoratu nituen, ez joan inora itzuli arte. Beraz, itxarongo diot. Iritsi zenean, entzun nuen zarataren berri eman nion. Beraz, esan zuen: «Gabriel da hori, niregana etorri zen. Jibrilek esan zuen: «Zure herriaren artean Alahi bazkiderik lotu gabe hiltzen den edonor, ziur aski zerura sartuko da». Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak galdetu zuen: «Adulterioa egin eta lapurtu arren?». Jibrilek erantzun zuen: «Bai, adulterioa egin eta lapurtu arren».