Syahadat dan keutamaannya

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَدَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَعَلِيٍّ وَطَلْحَةَ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْت ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُيَيْنَةَ يَقُولُ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ كَانَ ثِقَةً مَأْمُونًا فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالصُّنَابِحِيُّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ قَبْلَ نُزُولِ الْفَرَائِضِ وَالْأَمْرِ وَالنَّهْيِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَوَجْهُ هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ أَهْلَ التَّوْحِيدِ سَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَإِنْ عُذِّبُوا بِالنَّارِ بِذُنُوبِهِمْ فَإِنَّهُمْ لَا يُخَلَّدُونَ فِي النَّارِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ سَيَخْرُجُ قَوْمٌ مِنْ النَّارِ مِنْ أَهْلِ التَّوْحِيدِ وَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ وَإِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ فِي تَفْسِيرِ هَذِهِ الْآيَةِ{ رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ }قَالُوا إِذَا أُخْرِجَ أَهْلُ التَّوْحِيدِ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُوا الْجَنَّةَ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ

Qutaibah-ek Ibn 'Ajlan-engandik Muhammad ibn Yahya ibn Habban-engandik Ibn Muhairiz-engandik Ash Shunabihi-tik Ubadah ibn Ash Shamit-engandik kontatu zigun, hau esan zuen: Ubadah ibn Ash Shamit bisitatu nuen heriotzaren zorian zegoena, eta negarrez ari nintzen, beraz, esan zuen: 'Itxaron lasai, zergatik ari zara negarrez? Allah-engatik, martiri gisa hiltzen banaiz, zalantzarik gabe zure alde lekuko izango naiz, eta onartutako bitartekaritza bat ematen badidate, zalantzarik gabe zure alde bitartekari egingo dut, eta gai banaiz, zalantzarik gabe mesede egingo dizut'. Orduan esan zuen: 'Alarengatik, ez dago Allah-ren Mezulariarengandik (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) entzun dudan hadith on bat ere, baina kontatu dizuet hadith bat izan ezik, baina orain kontatuko dizuet, eta egia esan heriotzara hurbildu naiz. Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esaten entzun dut: «Ala ez den beste jainkorik ez dagoela gurtzeko modukoa dela eta Muhammad dela Alaren Mezularia testigatzen duenak, Alak infernua debekatuko dio». Eta hadithean kapitulu hau Abu Bakr, Umar, Uthman, Ali, Thalhah, Jabir, Ibnu Umar eta Zaid bin Khalid-engandik ere kontatzen da. Honek dio: Ibn Abi Umar-ek esaten entzun dut, Ibn Uyainah-ek esaten entzun dut, Muhammad bin 'Ajlan tsiqah fidagarria da hadithean. Abu Isak esan zuen: «Hau hasan shahih gharib hadith bat da sanad lerro honetakoa». Bitartean, ash Shunabihi Abdurrahman bin Usailah Abu Abdullah zen, eta az Zuhri-rengandik kontatu da sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren hitzei buruz galdetu ziotela: «Nork esaten duen; «Ez dago gurtua izateko eskubidea duen jainkorik Ala izan ezik» eta ziur aski zerura sartuko da». Beraz, azaldu zuen; «Hadith hau Islamaren hasierakoa da, Fardhu gurtzaren, aginduen eta debekuen gainbehera baino lehenagokoa». Abu Isak esan zuen: «Zientzialari batzuen arabera, hadith honen postulatuaren alderdia da pertsona monoteistak zerura sartuko direla, nahiz eta bekatuengatik infernuan zigortuak izan, baina ez direla betiko infernuan geratuko». Eta Abdullah bin Mas'ud, Abu Dzar, Imran bin Hushain, Jabir bin Abdullah, Ibnu Abbas, Abu Sa'id al Khudri eta Anas bin Malik-ek kontatu du sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik, esan zuela: «Jende kopuru bat aterako da aditu monoteisten artean, eta zerura sartuko dira». Horrela kontatu zen Sa'id bin Jubair, Ibrahim an Nakha'i-rengandik, eta ez tabi'inen artean pertsona bakar batengandik bertso hau interpretatzerakoan; «Sinesgabeek askotan nahi izango dute hemendik aurrera mundu honetan musulmanak izan izana». -QS. 15: 2- «Interpretazio hau ematen dute: «Monoteismoko jendea Infernutik atera eta Paradisura sartzen denean, sinesgabeek nahi izango dute musulmanak izan izana».