Nabi menjawab pertanyaan seorang lelaki Juhainah: Allah menyiapkan setiap orang untuk mengerjakan apa yang ia diciptakan untuknya

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ الْحُصَيْنِ أَرَأَيْتَ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ الْيَوْمَ وَيَكْدَحُونَ فِيهِ أَشَيْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى عَلَيْهِمْ مِنْ قَدَرِ مَا سَبَقَ أَوْ فِيمَا يُسْتَقْبَلُونَ بِهِ مِمَّا أَتَاهُمْ بِهِ نَبِيُّهُمْ وَثَبَتَتْ الْحُجَّةُ عَلَيْهِمْ فَقُلْتُ بَلْ شَيْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى عَلَيْهِمْ قَالَ فَقَالَ أَفَلَا يَكُونُ ظُلْمًا قَالَ فَفَزِعْتُ مِنْ ذَلِكَ فَزَعًا شَدِيدًا وَقُلْتُ كُلُّ شَيْءٍ خَلْقُ اللَّهِ وَمِلْكُ يَدِهِ فَلَا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ فَقَالَ لِي يَرْحَمُكَ اللَّهُ إِنِّي لَمْ أُرِدْ بِمَا سَأَلْتُكَ إِلَّا لِأَحْزِرَ عَقْلَكَ إِنَّ رَجُلَيْنِ مِنْ مُزَيْنَةَ أَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ الْيَوْمَ وَيَكْدَحُونَ فِيهِ أَشَيْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى فِيهِمْ مِنْ قَدَرٍ قَدْ سَبَقَ أَوْ فِيمَا يُسْتَقْبَلُونَ بِهِ مِمَّا أَتَاهُمْ بِهِ نَبِيُّهُمْ وَثَبَتَتْ الْحُجَّةُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لَا بَلْ شَيْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى فِيهِمْ وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا }

আমাক [ইছাক বিন ইব্ৰাহিম আল হানজালি] কৈছে; আমাক [উছমান বিন উমৰ] কৈছে; আমাক [আজৰা বিন থাবিত] [ইয়াহ্যা বিন উকাইল]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ইয়ামৰ]ৰ পৰা [আবু আল আছৱাদ আদ দৈলী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; ' [ইমৰাণ বিন হুছেইন] এবাৰ মোক সুধিছিল; ‘আজিৰ মুছলমানসকলৰ আচৰণ আৰু প্ৰচেষ্টা তেওঁলোকৰ বাবে বহুদিনৰ পৰা নিৰ্ধাৰিত ভাগ্যৰ বাবে নেকি, নে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে অনা শিক্ষাৰ বিষয়ে জানে আৰু ইয়াৰ দাবী কৰিব পৰা প্ৰমাণ আছে? ' মই -আবুল আছৱাদ- উত্তৰ দিলোঁ; 'সেয়া কাৰণেই তেওঁলোকৰ বাবে ভাগ্য বহুদিনৰ পৰা নিৰ্ধাৰিত হৈ আহিছে'। ইমৰাণ বিন হুছাইনে আকৌ সুধিলে; 'সেয়া অন্যায় নহয়নে?' আবুল আছৱাদে উত্তৰ দিলে; ‘প্ৰশ্নটো পাই মই বৰ আচৰিত হৈছিলো, গতিকে ক’লোঁ; 'সকলো তেওঁৰ সৃষ্টি, আল্লাহ তেওঁ যি কৰে তাৰ বাবে দায়ী নহ'ব, কিন্তু মানুহ নিশ্চিতভাৱে দায়ী হ'ব'। ইমৰাণ বিন হুছাইনে মোক ক’লে; ‘হে আবুল আছৱাদ, আল্লাহে আপোনাক ৰহমত ৰাখক। আচলতে মই তোমাক সুধিব বিচৰা নাছিলো, কেৱল তোমাৰ চিন্তাবোৰ ৰাখিব বিচাৰিছিলো।' এদিন মুজাইনা জনগোষ্ঠীৰ দুজন মানুহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি সুধিলে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি ভাবেনে যে আজিৰ মুছলমানসকলৰ আচৰণ আৰু প্ৰচেষ্টা বহু আগতেই নিৰ্ধাৰিত ভাগ্যৰ বাবেই হৈছে নে তেওঁলোকে নিজৰ নবীয়ে অনা শিক্ষাৰ পালন কৰি আছে আৰু তেওঁলোকে সেইবোৰ দাবী কৰিব পৰা প্ৰমাণৰ প্ৰতি সচেতন? ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে: 'সেয়া বহু আগতেই আল্লাহৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত ভাগ্যৰ আখৰ যি আল্লাহৰ বাণীৰ অনুযায়ী য'ত লিখা আছে: 'আৰু আত্মা আৰু ইয়াৰ সিদ্ধতা/সৃষ্টিৰ স্বাৰ্থত আল্লাহে সেই আত্মাক দুষ্টতাৰ পথ আৰু ধৰ্মপৰায়ণৰ পথ প্ৰেৰণ কৰিছিল'। -আছি-ছ্যামচি -৯১-: ৭-৮-।