Tata cara shalat kusuf (gerhana matahari) shalat gerhana dan penjelasan tentang gerhana

Imam Ahmad : 6195

حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ لَيْسَ بِرَاكِعٍ ثُمَّ رَكَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ رَفَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَسْجُدُ ثُمَّ سَجَدَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ جَلَسَ فَلَمْ يَكَدْ يَسْجُدُ ثُمَّ سَجَدَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ كَمَا فَعَلَ فِي الْأُولَى وَجَعَلَ يَنْفُخُ فِي الْأَرْضِ وَيَبْكِي وَهُوَ سَاجِدٌ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ وَجَعَلَ يَقُولُ رَبِّ لِمَ تُعَذِّبُهُمْ وَأَنَا فِيهِمْ رَبِّ لِمَ تُعَذِّبُنَا وَنَحْنُ نَسْتَغْفِرُكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ وَقَدْ تَجَلَّتْ الشَّمْسُ وَقَضَى صَلَاتَهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا كَسَفَ أَحَدُهُمَا فَافْزَعُوا إِلَى الْمَسَاجِدِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ حَتَّى لَوْ أَشَاءُ لَتَعَاطَيْتُ بَعْضَ أَغْصَانِهَا وَعُرِضَتْ عَلَيَّ النَّارُ حَتَّى إِنِّي لَأُطْفِئُهَا خَشْيَةَ أَنْ تَغْشَاكُمْ وَرَأَيْتُ فِيهَا امْرَأَةً مِنْ حِمْيَرَ سَوْدَاءَ طُوَالَةً تُعَذَّبُ بِهِرَّةٍ لَهَا تَرْبِطُهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَسْقِهَا وَلَا تَدَعُهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ كُلَّمَا أَقْبَلَتْ نَهَشَتْهَا وَكُلَّمَا أَدْبَرَتْ نَهَشَتْهَا وَرَأَيْتُ فِيهَا أَخَا بَنِي دَعْدَعٍ وَرَأَيْتُ صَاحِبَ الْمِحْجَنِ مُتَّكِئًا فِي النَّارِ عَلَى مِحْجَنِهِ كَانَ يَسْرِقُ الْحَاجَّ بِمِحْجَنِهِ فَإِذَا عَلِمُوا بِهِ قَالَ لَسْتُ أَنَا أَسْرِقُكُمْ إِنَّمَا تَعَلَّقَ بِمِحْجَنِي

Беҙгә [Ибнү Фүдлоил] беҙгә [Атаһы], [Ғабдуллаһ бин Әмрҙән] һөйләгән, тип әйткән: Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәссәләм заманында Ҡояш тотолоу булды. Шунан ул беҙҙең менән бергә -тотолоу намаҙын уҡырға- торҙо. Шул тиклем оҙаҡ торҙо, баш эймәҫ тип уйланыҡ. Шунан руҡ ҡылды, шунан тидал әйтте, шунан сәждә ҡылды, унан ултырҙы, шунан тағы сәждә ҡылды, икенсе рәҡәғәттә лә шулай эшләне. Шунан икенсе рәҡәғәттә ергә өрҙө лә, һаман да сәждәгә килгәндә илап ебәрҙе, шунан һуң: «Эй, Рабб, ни өсөн Һин уларҙы мин улар араһында булғанда яза бирҙең, Эй Рабб, ни өсөн Һин беҙҙе яза бирҙең, беҙ Һинән ғәфү үтенгәндә», — тигән. Һуңынан ул башын күтәреп, ҡояштың тағы ла күренгәне асыҡланды, шунан доғаһын тамамланы, һуңынан Аллаһ Тәғәләнең бөйөклөгөн маҡтаны һәм Уны данланы, шунан әйтте: «Эй, бөтә кешеләр, ҡояш һәм ай – Аллаһ Тәғәләнең ҡөҙрәтенең ике билдәһе Азза ва Джалла, шуға күрә әгәр ҙә уларҙың береһендә ҡояш тотолоу килеп сыҡһа, шунда уҡ һеҙгә тотоноу кәрәк. намаҙ. Йәнем Ҡулында булған Зат менән ант итәм, әгәр теләһәм, һис шикһеҙ, уның ҡайһы бер ботаҡтарын алыр инем, тип, миңә ожмах күрһәтелде. Ә миңә йәһәннәм утын да күрһәттеләр, ысынлап та, һине яндырыр тип ҡурҡып, һүндерергә теләйем, унда бесәй арҡаһында яза бирелгән Һимйәр ырыуынан оҙон буйлы, ҡара тәнле ҡатынды күрҙем. Ул уны ашарға-эсергә бирмәй, ер йөҙөндәге бөжәктәрҙе эҙләргә рөхсәт итеп бәйләп ҡуйған. Яҡынлашҡан һайын тешләп, ташлап киткән һайын тешләп тә ебәрҙе. Унда мин шулай уҡ Бану Дағдағтың ағаларын һәм михжан хужаһын күрҙем - атап әйткәндә; осло кәкре таяҡ- тамуҡ утында таяғына таянып тора. Элек ул һәр ваҡыт хаж ҡылыусы кешеләрҙең әйберҙәрен урлай торғайны, әгәр ҙә кешеләр уны урлағанда тотһа: «Һинең әйберҙәреңде урлаған кеше мин түгел, ә ул минең таяғыма эләкте», — тигән.