Al Jabbar

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلٌ فَهُوَ يَمْشِي مَرَّةً وَيَكْبُو مَرَّةً وَتَسْقَفُهُ النَّارُ مَرَّةً فَإِذَا جَاوَزَهَا الْتَفَتَ إِلَيْهَا فَقَالَ تَبَارَكَ الَّذِي أَنْجَانِي مِنْكِ لَقَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ شَيْئًا مَا أَعْطَاهُ أَحَدًا مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا فَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ لَهُ اللَّهُ يَا ابْنَ آدَمَ فَلَعَلِّي إِذَا أَعْطَيْتُكَهَا سَأَلْتَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ وَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا قَالَ وَرَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَعْذُرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَى فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ هَذِهِ فَلْأَشْرَبْ مِنْ مَائِهَا وَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَعْذُرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَيَيْنِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا قَالَ بَلَى أَيْ رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ يَعْذُرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَإِذَا أَدْنَاهُ مِنْهَا سَمِعَ أَصْوَاتَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِيهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ مَا يَصْرِينِي مِنْكَ أَيُرْضِيكَ أَنْ أُعْطِيَكَ الدُّنْيَا وَمِثْلَهَا مَعَهَا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَتَسْتَهْزِئُ بِي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَضَحِكَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّا أَضْحَكُ فَقَالُوا مِمَّ تَضْحَكُ فَقَالَ هَكَذَا ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّ أَضْحَكُ فَقَالُوا مِمَّ تَضْحَكُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مِنْ ضَحِكِ رَبِّي حِينَ قَالَ أَتَسْتَهْزِئُ مِنِّي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ إِنِّي لَا أَسْتَهْزِئُ مِنْكَ وَلَكِنِّي عَلَى مَا أَشَاءُ قَدِيرٌ

Esan digute ['Affan] esan digute [Hammad] [Tsabit] [Anas bin Malik] [Ibn Mas'ud]tik [Ibn Mas'ud] Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan duela: "Paradisura sartzen den azken pertsona batzuetan ibiltzen dena, batzuetan sua arakatzen duen norbait da. Shirath ondoan igaro zenean, harengana itzuli eta esan zion: Aintza izan hortik salbatu nauenari, benetan Allahk eman dit hasieratik amaierara inori inoiz eman ez zaion zerbait. Orduan zuhaitz bat altxatu zioten, esan zuen; Ene Jauna, hurbil ezazu zuhaitz hau, bere itzalpean babestu eta bere ura edan ahal izateko. Hala esan zion Allahk: O Adamen semea, otoitz egizu beti, ematen badizut, beste zerbait eskatuko didazu. Esan zuen ere; Ez, ene Jauna. Eta itun bat egin zuen berarekin ez eskatzeko beste ezer». Jarraitu zuen: «Bere Jauna Ahaltsua, Goi-goikoa den bitartean, barkatu egin zion, horrekin pazientzia ematen zuen zerbait ikusi zuelako. Beraz, zuhaitza hurbildu zitzaion bere itzalpean babestu eta bere ura edan zezan, orduan altxatu zuen harentzat lehena baino ederragoa zen zuhaitz bat. Esan zuen ere; O ene Rabb, zuhaitz hau bere ura edan eta bere itzalpean babestu arte, ez dizut zuri beste ezer eskatuko. Beraz, esan zuen: O Adamen semea, ez al duzu egin itun bat Nirekin, ez didazula beste ezer eskatuko? Berriro esan zuen: Nork daki, harengana hurbiltzen bazaitut, beste zerbait eskatuko didazu. Orduan, beste ezer ez eskatuko zion promesa egin zion, Allah Azza wa Jallak barkatu zion bitartean, horrekin pazientzia eragiten zuen zerbait ikusi zuelako. Beraz, zuhaitza hurbildu zitzaion bere itzalpean babestu eta bere ura edan zezan, orduan zuhaitz bat altxatu zen zeruko atearen ondoan, zuhaitz guztiak baino ederragoa zena. Esan zuen ere; Ene Rabb, hurbil ezazu zuhaitz hau bere itzalpean babestu eta bere ura edan ahal izateko, ez dizut beste ezer eskatuko. Beraz, esan zuen: O Adanen semea, ez al duzu egin nirekin beste ezer ez eskatzeko itunrik? Erantzun zuen; Hori bai, ene Jauna, zuhaitz hau bakarrik, ez dizut beste ezer eskatuko. Hark esan zuen: Nork daki, hurbiltzen bazaitut, beste zerbait eskatuko didazu, orduan egin zion beste ezer ez eskatzeko promesa egin zion, bere Jaunak barkatu zion bitartean, ikusi zuelako pazientzia ematen zion zerbait. Beraz, zuhaitza hurbildu zitzaion, zuhaitzera hurbildu zuenean, zeruko biztanleen ahotsa entzun zuen, esan zuen; Ene Jauna, sar nazazu bertan. Orduan, esan zuen: O Adamen semea, zer gehiago kendu behar dizut zuregandik? Pozik egongo zinateke mundua eta bere antzekoa aldi berean emango banu? galdetu zuen; O ene Rabb, unibertsoaren Jauna zarenean iseka egiten ari al zara? Beraz, Ibn Masudek barre egin zuen eta esan zuen; Ez al didazu galdetzen zergatik barre egiten dudan? Galdetzen dute; Zergatik ari zara barre? Erantzun zuen; Honela barre egin zuen Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan dadin bere gain) eta orduan esan zuen: 'Ez al didazu galdetu zergatik egin nuen barre?' Galdetzen dute; Zergatik ari zara barre, o Allahren mezularia? Hark erantzun zuen: «Nire Jaunak barre egiten zuelako pertsonak galdetu zuenean, iseka egiten al didazu unibertsoaren Jauna zarenean? Beraz, esan zuen: Egia esan, ez zaitut burla egiten, baina Ahalguztiduna naiz nahi dudanean.