Sunnah membaca Doa Iftitah - 7: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL-ARDHA HANIIFAN MUSLIMAN

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا يُوسُفُ الْمَاجِشُونُ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعَظْمِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ثُمَّ يَكُونُ مِنْ آخِرِ مَا يَقُولُ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ و حَدَّثَنَاه زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْأَعْرَجِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِي وَقَالَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ وَقَالَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَقَالَ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُوَرَهُ وَقَالَ وَإِذَا سَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ إِلَى آخِرِ الْحَدِيثِ وَلَمْ يَقُلْ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ

Esan digu [Muhammad bin Bukair Al Muqaddami] esan digu [Yusuf Al Majisyun] esan digu [nire aita] [Abdurrahman Al A'raj] [Ubaidullah bin Abu Rafi']-tik [Ali bin Abu Talib] Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-etik; Normalean, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak otoitz egiten zuenean, iftitah otoitza honela irakurtzen zuen: 'WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL ARDLA HANIIFAN WAMAA ANAA MINAL MUSYRIKIIN, INNA SHALAATII WA MAMAUKABILIA WA MAMAUKABILIA WA MAMAAWATIA 'AALAMIIN LAA SYARIIKA LAHU WA BIDZAALIKA UMIRTU WA ANAA MINAL MUSLIMIIN ALLAHUMMA ANTAL MALIKU LAA ILAAHA ILLAA ANTA, ANTA RABBII WA ANAA 'ABDUKA ZHALAMTU NAFSII WA'TARAFTU BI DZANBII DZANBII LA FAGHFILA LAHUINA' YAGHFIRUDZ DZUNUUB ILLAA ANTA WAH DINII LIAHSANAIL Ala begiratzen dut aurpegia, zeru eta sortzailearengana. lurra, zintzotasunez eta berarekin bazkiderik lotu gabe. Egia esan, nire otoitza, nire gurtza, nire bizitza eta nire heriotza Ala-rentzat dira, munduen Jaunarentzat. Ez du bazkiderik, eta horregatik Bere agindua betetzen dut eta men egiten diot. O Ala, Zu zara Subiranoa. Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Zu izan ezik. Zu zara nire Jauna eta ni Zure zerbitzaria naiz. Neure buruari bidegabe egin diot eta nire bekatuak aitortzen ditut. Beraz, barkatu nire bekatu guztiak. Izan ere, inork ez du bekatu guztiak barkatzeko aginterik Zu izan ezik. Eta erakutsi iezadazu moral onena. Izan ere, inork ezin du erakutsi Zu bakarrik izan ezik. Eta gorde moral txarrak niregandik urrun, benetan inork ezin baititu urrundu Zu bakarrik izan ezik. Labbaik wa sa'daik -Zure agindu guztiak betetzen ditut eta Zure erlijioa laguntzen dut-. Ontasun guztia Zure eskuetan dago. Gaiztakeria ez datorrela Zuregandik. Zurekin eta Zuri eusten diot. Gloria Zuri eta Goi-Goikoari. Barkamena eskatzen dizut eta damutzen naiz Zuri-'. Eta makurtzen denean errezitatzen du: 'ALLAHUMMA LAKA RAKA'TU WA BIKA AAMANTU WA LAKA ASLAMTU KHASYA'A LAKA SAM'II WA BASHARII WA MUKHKHII WA 'AZHMII WA 'ASHABII - Oi Ala, Zuri makurtzen naiz, Zuri sinesten dut, Zuri men egiten dizut, nire entzumena, nire ikusmena, nire garuna, nire hezurrek eta nire giharrek obeditzen eta men egiten dizute-'. Gero, makurtu ondoren altxatzen denean errezitatzen du: 'ALLAHUMMA RABBANAA LAKAL HAMDU MIL`AS SAMAAWAATI WA MIL`AL ARDLI WA MIL`A MAA BAINAHUMAA WA MIL`A MAAS YI`TA MIN SYAI`IN BA'DU - Oi Ala, gure Jauna, Zuri dagokizu laudorio guztia, zeruaren eta lurraren osotasuna, eta haien arteko espazioa, eta ondoren nahi duzun guztia-'. Gero, ahuspeztu zenean, hau irakurri zuen: 'ALLAHUMMA LAKA SAJADTU WA BIKA AAMANTU WA LAKA ASLAMTU SAJADA WAJHIY LILLADZII KHALAQAHU WA SHAWWARAHU WA SYAQQA SYAM'AHU WA BASHARAHU TABAARAKALLAHU AHSANUL KHALIQIIN - Oi Ala, zuri makurtzen zaitut, zuri sinesten dizut eta zuri errenditzen zaitut. Nire aurpegia makurtzen da hura sortu eta eratu zuen Jainkoari, bere entzumena eta ikusmena ireki zizkionari. Aintza Ala-ri, onenari, Sortzaileari-'. Ondoren, tasyahud-aren amaieran agurrak eman baino lehen irakurri zuen: 'ALLAHUMMAGH FIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHKHARTU WAMAA ASRARTU WA MAA A'LANTU WA ASRAFTU WA MAA ANTA A'LAMU BIHI MINNII ANTAL MUQADDiMU` ILAAAH - O A'LAMU BIHI MINNII ANTAL MUQADDiMU' LA WAAHHAA AKHKHARTU Ala, barkatu nire bekatu zaharrak eta berriak ezkutukoak eta agerikoak, gehiegi egin nituenak eta zuk ni baino hobeto ezagutzen dituzunak. Zu zara aurrera egiten eta atzera egiten duzuna. Ez dago Jainkorik Zu baino-'. Eta [Zuhair bin Harb-ek] esan zigun [Abdurrahman bin Mahdi-k] -beste narrazio-lerro batean- Eta [Ishaq bin Ibrahim-ek] esan zigun [Abu An Nadlr-ek] biak esan zituela, [Abdul Aziz bin Abdullah bin Abu Salamah-ek] [bere osaba] Al Majisyuna bin Abu Salamah-rengandik [Al A'raj-etik] isnad honekin esan zuela, eta esan zuen: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek otoitza hasi zuenean, takbir egin eta iftitah otoitza errezitatu zuen: 'WAJJAHTU WAJHIYA'. Irakurri zuen, halaber, 'WA ANA AWWALUL MUSLIMIN'. Eta makurtu ondoren, irakurri zuen: 'ALLAHUMMA RABBANAA LAKAL HAMDU'. Jarraitu zuen, halaber: 'WA SHAWWARAHU FAAHSANA SHUWARAHU'. Eta agurraren ondoren irakurri zuen: 'ALLAHUMMAGHFIR LII MAA QADAMTU'. haditharen amaierara arte. Eta ez zuen esan; 'Tasyahud eta agurren artean'.