Al Jabbar

Imam Ahmad : 3704

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلٌ فَهُوَ يَمْشِي مَرَّةً وَيَكْبُو مَرَّةً وَتَسْقَفُهُ النَّارُ مَرَّةً فَإِذَا جَاوَزَهَا الْتَفَتَ إِلَيْهَا فَقَالَ تَبَارَكَ الَّذِي أَنْجَانِي مِنْكِ لَقَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ شَيْئًا مَا أَعْطَاهُ أَحَدًا مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا فَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ لَهُ اللَّهُ يَا ابْنَ آدَمَ فَلَعَلِّي إِذَا أَعْطَيْتُكَهَا سَأَلْتَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ وَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا قَالَ وَرَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَعْذُرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَى فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ هَذِهِ فَلْأَشْرَبْ مِنْ مَائِهَا وَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَعْذُرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَيَيْنِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا قَالَ بَلَى أَيْ رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ يَعْذُرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَإِذَا أَدْنَاهُ مِنْهَا سَمِعَ أَصْوَاتَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِيهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ مَا يَصْرِينِي مِنْكَ أَيُرْضِيكَ أَنْ أُعْطِيَكَ الدُّنْيَا وَمِثْلَهَا مَعَهَا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَتَسْتَهْزِئُ بِي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَضَحِكَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّا أَضْحَكُ فَقَالُوا مِمَّ تَضْحَكُ فَقَالَ هَكَذَا ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّ أَضْحَكُ فَقَالُوا مِمَّ تَضْحَكُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مِنْ ضَحِكِ رَبِّي حِينَ قَالَ أَتَسْتَهْزِئُ مِنِّي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ إِنِّي لَا أَسْتَهْزِئُ مِنْكَ وَلَكِنِّي عَلَى مَا أَشَاءُ قَدِيرٌ

আমাক [আফফান] কোৱা হৈছে আমাক [হাম্মাদ] কোৱা হৈছে যে আমাক [ছাবিত] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা [ইবনে মাছুদ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰা শেষ ব্যক্তিজন হ’ল এনে এজন ব্যক্তি যিয়ে কেতিয়াবা খোজ কাঢ়িছে, কেতিয়াবা খোজ কাঢ়িছে আৰু কেতিয়াবা তেওঁক জুইত শ্বাৰ্ক কৰে। শিৰাথ পাৰ হৈ গ’লেই তেওঁৰ ফালে ঘূৰি ক’লে; তাৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰাজনৰ মহিমা হওক, সঁচাকৈ আল্লাহে মোক এনেকুৱা বস্তু দিছে যিটো আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে কেতিয়াও কাকো দিয়া হোৱা নাছিল। তেতিয়া তেওঁৰ বাবে এজোপা গছ তুলি লোৱা হ’ল, তেওঁ ক’লে; হে মোৰ প্ৰভু এই গছজোপা ওচৰলৈ আনিব যাতে মই ইয়াৰ ছাঁত আশ্ৰয় লৈ ইয়াৰ পানী খাব পাৰো। গতিকে আল্লাহে তেওঁক ক’লে, হে আদমৰ পুত্ৰ, মোৰ ওচৰত সদায় প্ৰাৰ্থনা, যদি মই তোমাক দিওঁ, তেন্তে তুমি মোৰ পৰা আন কিবা বিচাৰিবা। তেওঁ লগতে ক’লে; নাই মোৰ প্ৰভু। আৰু তেওঁৰ লগত চুক্তি কৰিলে যে তেওঁৰ পৰা আন একো নিবিচাৰিব'। তেওঁ আৰু ক’লে, ‘যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰভু মহান, সৰ্বোচ্চ, তেওঁ তেওঁক ক্ষমা কৰিলে, কাৰণ তেওঁ এনেকুৱা কিবা এটা দেখিলে যিয়ে তেওঁক ইয়াৰ প্ৰতি অধৈৰ্য্য কৰি তুলিলে। গতিকে গছজোপা তাৰ ওচৰলৈ অনা হ’ল যাতে সি তাৰ ছাঁৰ তলত আশ্ৰয় লৈ তাৰ পানী খাব পাৰে, তাৰ পিছত সি তাৰ বাবে প্ৰথমটোতকৈও ধুনীয়া গছ এজোপা ওপৰলৈ তুলি ল’লে। তেওঁ লগতে ক’লে; হে মোৰ ৰাব্ব, এই গছজোপা যেতিয়ালৈকে মই ইয়াৰ পানী খাই ইয়াৰ ছাঁত আশ্ৰয় ল’ব নোৱাৰো, তেতিয়ালৈকে মই আপোনাৰ পৰা আৰু একো বিচৰা নাই। গতিকে তেওঁ ক’লে: হে আদমৰ পুত্ৰ, তুমি মোৰ লগত কোনো চুক্তি কৰা নাইনে যে তুমি মোৰ পৰা আন একো বিচৰা নাই? তেওঁ আকৌ ক’লে: কোনে জানে, মই যদি তোমাক তেওঁৰ ওচৰলৈ টানি আনো, তেন্তে তুমি মোৰ পৰা আন কিবা এটা বিচাৰিবা। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে যে তেওঁৰ পৰা আন একো নিবিচাৰিব, আনহাতে আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাই তেওঁক ক্ষমা কৰিলে কাৰণ তেওঁ এনেকুৱা কিবা এটা দেখিলে যিয়ে তেওঁক সেই বিষয়ে অধৈৰ্য্য কৰি তুলিলে। গতিকে গছজোপা তেওঁৰ ওচৰলৈ অনা হ’ল যাতে তেওঁ তাৰ ছাঁত আশ্ৰয় লৈ তাৰ পানী খাব পাৰে, তাৰ পিছত স্বৰ্গৰ দুৱাৰৰ ওচৰত এজোপা গছ উঠা হ’ল যিটো তেওঁৰ বাবে সকলো গছতকৈও ধুনীয়া আছিল। তেওঁ লগতে ক’লে; হে মোৰ ৰাব, এই গছজোপা ওচৰলৈ আনিব যাতে মই ইয়াৰ ছাঁত আশ্ৰয় ল’ব পাৰো আৰু ইয়াৰ পানী খাব পাৰো, মই তোমাৰ পৰা আন একো বিচৰা নাই। গতিকে তেওঁ ক’লে: হে আদমৰ পুত্ৰ, আপুনি মোৰ লগত আন একো নিবিচাৰিবলৈ মোৰ লগত চুক্তি কৰা নাইনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে; ঠিকেই কৈছে মোৰ প্ৰভু, মাত্ৰ এই গছজোপা, মই তোমাৰ পৰা আন একো বিচৰা নাই। তেওঁ ক’লে, কোনে জানে, যদি মই তোমাক তেওঁৰ ওচৰলৈ আনো, তেন্তে তুমি মোৰ পৰা আন কিবা বিচাৰিবা, তেতিয়া তেওঁ তেওঁক প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁৰ পৰা আন একো বিচৰা নাছিল, আনহাতে তেওঁৰ প্ৰভুৱে তেওঁক ক্ষমা কৰিছিল কাৰণ তেওঁ এনেকুৱা কিবা এটা দেখিছিল যাৰ বাবে তেওঁ সেই বিষয়ে অধৈৰ্য্য হৈ পৰিছিল। গতিকে গছজোপা তেওঁৰ ওচৰলৈ অনা হ’ল, যেতিয়া তেওঁ তেওঁক গছজোপাৰ ওচৰলৈ আনিলে, তেতিয়া তেওঁ স্বৰ্গবাসীসকলৰ মাত শুনিলে, তেওঁ ক’লে; হে মোৰ প্ৰভু, মোক তাত প্ৰৱেশ কৰা। গতিকে তেওঁ ক’লে: হে আদমৰ পুত্ৰ, মই তোমাৰ পৰা আৰু কি আঁতৰাই দিম? মই যদি আপোনাক পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ দৰে ঠাইখিনি একেলগে দিওঁ তেন্তে আপুনি সন্তুষ্ট হ’বনে? তেওঁ সুধিলে; হে মোৰ ৰাব, তুমি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰভু হৈ মোক উপহাস কৰিছানে?' গতিকে ইবনে মাছুদে হাঁহি হাঁহি ক’লে; তুমি মোক কিয় হাঁহো বুলি নুসুধিবা নেকি? তেওঁলোকে সুধিছে; কিয় হাঁহিছে? তেওঁ উত্তৰ দিলে; এইদৰেই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাঁহিছিল আৰু তাৰ পিছত ক’লে: ‘আপুনি মোক কিয় হাঁহিলোঁ বুলি সোধা নাছিলনে? তেওঁলোকে সুধিছে; হে আল্লাহৰ ৰাছুল কিয় হাঁহিছে? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘কাৰণ মোৰ প্ৰভুৱে সেই ব্যক্তিজনে সুধিলে হাঁহিছিল, তুমি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰভু হ’লে মোক উপহাস কৰিছা নেকি? গতিকে তেওঁ ক’লে: সঁচাকৈয়ে মই তোমাক উপহাস নকৰো কিন্তু মই যি বিচাৰো তাত মই সৰ্বশক্তিমান’।