Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَمَرْوَانَ يُصَدِّقُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَدِيثَ صَاحِبِهِ قَالَاخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ بِالْغَمِيمِ فِي خَيْلٍ لِقُرَيْشٍ طَلِيعَةٌ فَخُذُوا ذَاتَ الْيَمِينِ فَوَاللَّهِ مَا شَعَرَ بِهِمْ خَالِدٌ حَتَّى إِذَا هُمْ بِقَتَرَةِ الْجَيْشِ فَانْطَلَقَ يَرْكُضُ نَذِيرًا لِقُرَيْشٍ وَسَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالثَّنِيَّةِ الَّتِي يُهْبَطُ عَلَيْهِمْ مِنْهَا بَرَكَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ فَقَالَ النَّاسُ حَلْ حَلْ فَأَلَحَّتْ فَقَالُوا خَلَأَتْ الْقَصْوَاءُ خَلَأَتْ الْقَصْوَاءُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا خَلَأَتْ الْقَصْوَاءُ وَمَا ذَاكَ لَهَا بِخُلُقٍ وَلَكِنْ حَبَسَهَا حَابِسُ الْفِيلِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَسْأَلُونِي خُطَّةً يُعَظِّمُونَ فِيهَا حُرُمَاتِ اللَّهِ إِلَّا أَعْطَيْتُهُمْ إِيَّاهَا ثُمَّ زَجَرَهَا فَوَثَبَتْ قَالَ فَعَدَلَ عَنْهُمْ حَتَّى نَزَلَ بِأَقْصَى الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى ثَمَدٍ قَلِيلِ الْمَاءِ يَتَبَرَّضُهُ النَّاسُ تَبَرُّضًا فَلَمْ يُلَبِّثْهُ النَّاسُ حَتَّى نَزَحُوهُ وَشُكِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَطَشُ فَانْتَزَعَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ أَمَرَهُمْ أَنْ يَجْعَلُوهُ فِيهِ فَوَاللَّهِ مَا زَالَ يَجِيشُ لَهُمْ بِالرِّيِّ حَتَّى صَدَرُوا عَنْهُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ بُدَيْلُ بْنُ وَرْقَاءَ الْخُزَاعِيُّ فِي نَفَرٍ مِنْ قَوْمِهِ مِنْ خُزَاعَةَ وَكَانُوا عَيْبَةَ نُصْحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَهْلِ تِهَامَةَ فَقَالَ إِنِّي تَرَكْتُ كَعْبَ بْنَ لُؤَيٍّ وَعَامِرَ بْنَ لُؤَيٍّ نَزَلُوا أَعْدَادَ مِيَاهِ الْحُدَيْبِيَةِ وَمَعَهُمْ الْعُوذُ الْمَطَافِيلُ وَهُمْ مُقَاتِلُوكَ وَصَادُّوكَ عَنْ الْبَيْتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا لَمْ نَجِئْ لِقِتَالِ أَحَدٍ وَلَكِنَّا جِئْنَا مُعْتَمِرِينَ وَإِنَّ قُرَيْشًا قَدْ نَهِكَتْهُمْ الْحَرْبُ وَأَضَرَّتْ بِهِمْ فَإِنْ شَاءُوا مَادَدْتُهُمْ مُدَّةً وَيُخَلُّوا بَيْنِي وَبَيْنَ النَّاسِ فَإِنْ أَظْهَرْ فَإِنْ شَاءُوا أَنْ يَدْخُلُوا فِيمَا دَخَلَ فِيهِ النَّاسُ فَعَلُوا وَإِلَّا فَقَدْ جَمُّوا وَإِنْ هُمْ أَبَوْا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأُقَاتِلَنَّهُمْ عَلَى أَمْرِي هَذَا حَتَّى تَنْفَرِدَ سَالِفَتِي وَلَيُنْفِذَنَّ اللَّهُ أَمْرَهُ فَقَالَ بُدَيْلٌ سَأُبَلِّغُهُمْ مَا تَقُولُ قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى أَتَى قُرَيْشًا قَالَ إِنَّا قَدْ جِئْنَاكُمْ مِنْ هَذَا الرَّجُلِ وَسَمِعْنَاهُ يَقُولُ قَوْلًا فَإِنْ شِئْتُمْ أَنْ نَعْرِضَهُ عَلَيْكُمْ فَعَلْنَا فَقَالَ سُفَهَاؤُهُمْ لَا حَاجَةَ لَنَا أَنْ تُخْبِرَنَا عَنْهُ بِشَيْءٍ وَقَالَ ذَوُو الرَّأْيِ مِنْهُمْ هَاتِ مَا سَمِعْتَهُ يَقُولُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا فَحَدَّثَهُمْ بِمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ أَيْ قَوْمِ أَلَسْتُمْ بِالْوَالِدِ قَالُوا بَلَى قَالَ أَوَلَسْتُ بِالْوَلَدِ قَالُوا بَلَى قَالَ فَهَلْ تَتَّهِمُونِي قَالُوا لَا قَالَ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنِّي اسْتَنْفَرْتُ أَهْلَ عُكَاظَ فَلَمَّا بَلَّحُوا عَلَيَّ جِئْتُكُمْ بِأَهْلِي وَوَلَدِي وَمَنْ أَطَاعَنِي قَالُوا بَلَى قَالَ فَإِنَّ هَذَا قَدْ عَرَضَ لَكُمْ خُطَّةَ رُشْدٍ اقْبَلُوهَا وَدَعُونِي آتِيهِ قَالُوا ائْتِهِ فَأَتَاهُ فَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوًا مِنْ قَوْلِهِ لِبُدَيْلٍ فَقَالَ عُرْوَةُ عِنْدَ ذَلِكَ أَيْ مُحَمَّدُ أَرَأَيْتَ إِنْ اسْتَأْصَلْتَ أَمْرَ قَوْمِكَ هَلْ سَمِعْتَ بِأَحَدٍ مِنْ الْعَرَبِ اجْتَاحَ أَهْلَهُ قَبْلَكَ وَإِنْ تَكُنِ الْأُخْرَى فَإِنِّي وَاللَّهِ لَأَرَى وُجُوهًا وَإِنِّي لَأَرَى أَوْشَابًا مِنْ النَّاسِ خَلِيقًا أَنْ يَفِرُّوا وَيَدَعُوكَ فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ امْصُصْ بِبَظْرِ اللَّاتِ أَنَحْنُ نَفِرُّ عَنْهُ وَنَدَعُهُ فَقَالَ مَنْ ذَا قَالُوا أَبُو بَكْرٍ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلَا يَدٌ كَانَتْ لَكَ عِنْدِي لَمْ أَجْزِكَ بِهَا لَأَجَبْتُكَ قَالَ وَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُلَّمَا تَكَلَّمَ أَخَذَ بِلِحْيَتِهِ وَالْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ السَّيْفُ وَعَلَيْهِ الْمِغْفَرُ فَكُلَّمَا أَهْوَى عُرْوَةُ بِيَدِهِ إِلَى لِحْيَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَرَبَ يَدَهُ بِنَعْلِ السَّيْفِ وَقَالَ لَهُ أَخِّرْ يَدَكَ عَنْ لِحْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَ عُرْوَةُ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالُوا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَقَالَ أَيْ غُدَرُ أَلَسْتُ أَسْعَى فِي غَدْرَتِكَ وَكَانَ الْمُغِيرَةُ صَحِبَ قَوْمًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَتَلَهُمْ وَأَخَذَ أَمْوَالَهُمْ ثُمَّ جَاءَ فَأَسْلَمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا الْإِسْلَامَ فَأَقْبَلُ وَأَمَّا الْمَالَ فَلَسْتُ مِنْهُ فِي شَيْءٍ ثُمَّ إِنَّ عُرْوَةَ جَعَلَ يَرْمُقُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَيْنَيْهِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا تَنَخَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُخَامَةً إِلَّا وَقَعَتْ فِي كَفِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ فَدَلَكَ بِهَا وَجْهَهُ وَجِلْدَهُ وَإِذَا أَمَرَهُمْ ابْتَدَرُوا أَمْرَهُ وَإِذَا تَوَضَّأَ كَادُوا يَقْتَتِلُونَ عَلَى وَضُوئِهِ وَإِذَا تَكَلَّمَ خَفَضُوا أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَهُ وَمَا يُحِدُّونَ إِلَيْهِ النَّظَرَ تَعْظِيمًا لَهُ فَرَجَعَ عُرْوَةُ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَيْ قَوْمِ وَاللَّهِ لَقَدْ وَفَدْتُ عَلَى الْمُلُوكِ وَوَفَدْتُ عَلَى قَيْصَرَ وَكِسْرَى وَالنَّجَاشِيِّ وَاللَّهِ إِنْ رَأَيْتُ مَلِكًا قَطُّ يُعَظِّمُهُ أَصْحَابُهُ مَا يُعَظِّمُ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَمَّدًا وَاللَّهِ إِنْ تَنَخَّمَ نُخَامَةً إِلَّا وَقَعَتْ فِي كَفِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ فَدَلَكَ بِهَا وَجْهَهُ وَجِلْدَهُ وَإِذَا أَمَرَهُمْ ابْتَدَرُوا أَمْرَهُ وَإِذَا تَوَضَّأَ كَادُوا يَقْتَتِلُونَ عَلَى وَضُوئِهِ وَإِذَا تَكَلَّمَ خَفَضُوا أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَهُ وَمَا يُحِدُّونَ إِلَيْهِ النَّظَرَ تَعْظِيمًا لَهُ وَإِنَّهُ قَدْ عَرَضَ عَلَيْكُمْ خُطَّةَ رُشْدٍ فَاقْبَلُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي كِنَانَةَ دَعُونِي آتِيهِ فَقَالُوا ائْتِهِ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا فُلَانٌ وَهُوَ مِنْ قَوْمٍ يُعَظِّمُونَ الْبُدْنَ فَابْعَثُوهَا لَهُ فَبُعِثَتْ لَهُ وَاسْتَقْبَلَهُ النَّاسُ يُلَبُّونَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا يَنْبَغِي لِهَؤُلَاءِ أَنْ يُصَدُّوا عَنْ الْبَيْتِ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ قَالَ رَأَيْتُ الْبُدْنَ قَدْ قُلِّدَتْ وَأُشْعِرَتْ فَمَا أَرَى أَنْ يُصَدُّوا عَنْ الْبَيْتِ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزُ بْنُ حَفْصٍ فَقَالَ دَعُونِي آتِيهِ فَقَالُوا ائْتِهِ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا مِكْرَزٌ وَهُوَ رَجُلٌ فَاجِرٌ فَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ يُكَلِّمُهُ إِذْ جَاءَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ أَنَّهُ لَمَّا جَاءَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ سَهُلَ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ قَالَ مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فِي حَدِيثِهِ فَجَاءَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فَقَالَ هَاتِ اكْتُبْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابًا فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَاتِبَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قَالَ سُهَيْلٌ أَمَّا الرَّحْمَنُ فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا هُوَ وَلَكِنْ اكْتُبْ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ كَمَا كُنْتَ تَكْتُبُ فَقَالَ الْمُسْلِمُونَ وَاللَّهِ لَا نَكْتُبُهَا إِلَّا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبْ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ ثُمَّ قَالَ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ سُهَيْلٌ وَاللَّهِ لَوْ كُنَّا نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا صَدَدْنَاكَ عَنْ الْبَيْتِ وَلَا قَاتَلْنَاكَ وَلَكِنْ اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ إِنِّي لَرَسُولُ اللَّهِ وَإِنْ كَذَّبْتُمُونِي اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَذَلِكَ لِقَوْلِهِ لَا يَسْأَلُونِي خُطَّةً يُعَظِّمُونَ فِيهَا حُرُمَاتِ اللَّهِ إِلَّا أَعْطَيْتُهُمْ إِيَّاهَا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَنْ تُخَلُّوا بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَنَطُوفَ بِهِ فَقَالَ سُهَيْلٌ وَاللَّهِ لَا تَتَحَدَّثُ الْعَرَبُ أَنَّا أُخِذْنَا ضُغْطَةً وَلَكِنْ ذَلِكَ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فَكَتَبَ فَقَالَ سُهَيْلٌ وَعَلَى أَنَّهُ لَا يَأْتِيكَ مِنَّا رَجُلٌ وَإِنْ كَانَ عَلَى دِينِكَ إِلَّا رَدَدْتَهُ إِلَيْنَا قَالَ الْمُسْلِمُونَ سُبْ

Esan dit ['Abdullah bin Muhammad]-ek esan digula ['Abdur Rozzaq-ek] esan digula [Ma'marrek] esan didala [Az Zuhriyk] esan didala ['Urwah bin Az Zubair] [Al Miswar bin Makhramah] eta [Marwan]-etik, non narratzaile bakoitzak beste narratzailearen hitzak berretsi dituen, biek esan dutenez; Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Hudaibiyah akordioaren unean alde egin zuen, harik eta bidaiaren erdian zeudenean, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen arte: "Izan ere, Khalid bin Al Walid al-Ghomim eremuan zegoen Quraysh zalditeria gainbegiratzen tropen aurrean, beraz, hartu eskuineko bidea - Khaliden tropetara doan bidea -". Allahren izenean, Khalid ez zen haien presentziaz jabetu - Quraysh-ak - tropen egoitzan zeudenean, Khalid presaka joan zen arte Quraysh-ak beldurtzeko. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, ibili egin zen muino batera iritsi ziren arte, non behera zihoazen, bere gamelua gelditu eta orro egin zuen. Orduan, jendeak esan zuen: "Altxa zaitez, altxa zaitez, goazen". Baina gameluak orro egiten jarraitu zuen. Orduan, esan zuten: "Al-Qushwaren gamelua greban dago, al-Qushwaren gamelua greban dago". Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: "al-Qushwak" ez zuen greba egin, ez zelako bere izaerakoa, baizik eta elefanteen armada mugatzen duenak geldiarazi zuelako. Orduan esan zuen: "Nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, ez didate eskatzen Alaren ohoreak goraipatzeko ekintza bakar bat ere, baina nik beteko dut". Orduan, zapaldu egin zuen eta gamelua altxatu egin zen. Narratzaileak esan zuen: Beraz, aurrera jarraitu zuen, Hudaibiyahren amaieran gelditu zen arte, ur gutxiko putzu baten ertzean, non jendea inguruan pilatzen ari zen. Jendea haren inguruan bildu eta gutxira, ura agortu egin zen eta egarria jakinarazi zioten Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i. Beraz, gezi bat atera zuen zorrotik eta bertan sartzeko agindu zien. Beraz, Ala izenean, ondoren putzuak ur freskoa isurtzen jarraitu zuen haientzat edan zuten arte. Egoera horretan zeudenean, Budail bin Warqo' Al Khuza'iy bat-batean agertu zen bere herriko jende talde batekin, Khuza'ah tribukoa hain zuzen ere. Aurretik, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en konfiantzazko jendea ziren Tihamah-ko herritik. Esan zuen: 'Egia esan, Ka'ab bin Lu'ay eta 'Amir bin Lu'ay-ri Hudaibiyah-ko lurraldean ura ekartzera gelditzen utzi nien. Haiekin batera, erditu berri ziren hainbat gamelu zeuden, oraindik txahalak edoskitzen ari zirenak eta txahalekin batera zeuden amak. Baitulloh-eko Maisuari borrokatuko diote eta oztopatuko diote. Beraz, esan zuen: «Egia esan, ez gara inoren aurka borrokatzera etorri, Umrah erromesaldia egitera baizik. Eta, egia esan, Quraysh herria ahuldu egin da eta galerak jasan ditu gerraren ondorioz. Nahi badute, denbora emango diet libreki igarotzeko, nire eta gizakien arteko oztoporik gabe. Irabazten badut, nahi badute, Islamera bihur daitezke, jende askok bereganatu duen erlijio batera. Ez badute nahi, borrokaren nekea atseden har dezakete. Hala ere, eskaintza honi uko egiten badiote, orduan, nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, benetan borrokatuko ditut erlijio honen izenean, lehenengo irabazten duenak eta benetan Ala-k bere gauzak gauzatuko dituen arte». Beraz, Budailek esan zuen: «Lehen esan zenuena esango diet». Narratzaileak esan zuen: Beraz, Quraysh-engana joan zen eta esan zuen: «Egia esan, gizon honekin elkartu ondoren etorri ginen, eta han esandakoa entzun genuen. Hitz horiek azaldu nahi badizkiguzu, egingo dugu». Haien artean ergelek esan zuten: «Ez dugu haren berririk behar zuengandik». Eta haien artean jakintsuek esan zuten: «Adierazi berarengandik entzun duzuena». Hark - Budailek - esan zuen: «Horrelako eta halakoak esaten entzun nizkion, eta gero, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esandakoa helarazi zien. Beraz, 'Urwah bin Mas'ud zutitu eta esan zuen: «Jendeok, ez zarete gurasoak?». Haiek erantzun zuten: «Bai, noski». Berriro esan zuen: «Edo ez al naiz zuen semea?». Haiek erantzun zuten: «Bai, noski». Orduan berriro galdetu zuen: «Susmoa al nauzue?». Haiek erantzun zuten: «Ez». Berriro esan zuen: «Ez al dakizue Ukazheko jendeari laguntza eskatzen niola, eta uko egin zidatenean, nire familiarekin, nire seme-alabekin eta niri obeditzen zietenekin etorri nintzela zuengana?». Haiek erantzun zuten: «Bai, noski». Hark esan zuen: «Egia esan, gizon honek eskaintza jakintsua egin dizue, beraz, onartu eta utzi nazazue berarengana joaten». Haiek esan zuten: «Zoazte haren bila». Beraz, harekin topo egin zuen eta gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin hitz egin zuen, eta gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Budaili esan zion bezala esan zuen. Orduan, Urwah-ek esan zuen: "Oi Muhammad, zer pentsatuko zenuke zure herriaren gaiak amaituko bazenitu? Entzun al duzu inoiz arabiar inor hori zure aurretik egiten? Beste ezer balego, Ala-ren izenean, hainbat pertsonaia ikusi nituen, eta baita atzean hainbat pertsona talde ere, zu saihesten eta alde egiten zaituztenak". Beraz, Abu Bakr-ek esan zion: "Itxi ahoa! Ihes egingo al dugu eta atzean utziko al dugu?". Galdetu zuen: "Nor da pertsona hau?". Lagunek erantzun zuten: "Abu Bakr da". Abu Bakr-ek esan zuen: "Nire arima Noren eskuetan dagoenaren izenean, niri zerbitzurik egin ez bazenit eta nik ordaindu ez banizu, erantzungo nizuke". Narratzaileak esan zuen; 'Orduan, 'Urwah-ek berriro hitz egin zion Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i, eta hitz egiten zuen bakoitzean bizarra eusten zion, Al Mughirah bin Syu'bah Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en buruaren ondoan zegoen bitartean, ezpata bat eskuan zuela eta armadura zeramala. Eta 'Urwah-ek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en bizarra eskuarekin ukitzen zuen bakoitzean, Al Mughirah-ek ezpataren zorroaren behealdearekin eskua jotzen zion, esanez: 'Kendu eskua Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en bizarretik'. Beraz, 'Urwah-ek burua altxatu eta esan zuen: 'Nor da pertsona hau?'. Lagunek erantzun zuten: 'Al Mughirah bin Syu'bah da'. Orduan, 'Urwah-ek esan zuen: 'Traidore, ez al nau kezkatu zure traizioak?'. Iraganean, Al Mughirah-ek, ezjakintasun garaian, herri bat lagundu eta hil egin zuen eta haien ondasunak hartu zituen. Gero etorri eta Islamera bihurtu zen. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak garai hartan esan zuen: "Islamari dagokionez, onartzen dut. Aberastasunari dagokionez, ez dut zerikusirik horrekin". Orduan, 'Urwahek bi begiak sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagunei zuzendu zizkien. Narratzaileak esan zuen: "Alaren izenean, Ala-ren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) ez zuen flemarik botako eta bere lagunetako baten esku-ahurrean eroriko zen, baina pertsona horrek aurpegian eta azalean igurtziko zuen. Eta agindu zienean, berehala presaka joan ziren Bere aginduak betetzera. Eta abluzioa egin nahi zuenean, ia borrokan ari ziren beti, bere abluziorako ura prestatzeko borrokan ari zirelako. Hitz egiten zuenean, ahotsa jaitsi zuten Haren aurrean eta ez zioten begirada zorrotzik egiten, hura goratzen zuten bitartean". Beraz, Urwah bere lagunengana itzuli eta esan zuen: "Ene herria, Alaren izenean, erregeei aurre egitera bidalitako mezularia izan naiz, baita Qaisar - erromatarren erregea - eta Kisra - Persiako erregea - baita an-Najasiy erregeari ere. Alaren izenean, ez dut inoiz ikusi Mahomaren lagunek (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) Mahoma goraipatu zuten erregerik. Egia da ez duela flemarik isurtzen eta gero haien esku-ahurretan jartzen dela, aurpegian eta azalean flema garbitu behar ez badu behintzat, eta aginduz gero, berehala presaka hasten dira egiteko, eta garbiketa egiten duenean ia borrokan hasten dira, garbiketatik geratzen den uraren alde borrokan ari direlako, eta hitz egiten duenean ahotsa jaisten dute - entzun arretaz - eta ez diote begirada zuzentzen, hainbeste errespetatzen dutelako. Izan ere, ontasunera eramango zaituen eskaintza bat egin dizue, beraz, onartu ezazue". Orduan, Bani Kinanah batek esan zuen: "Utzi nazazu ezagutzen". Esan zuten: "Aurkitu ezazue". Pertsona hori Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta bere lagunengana etorri zenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Hau eta hala da. Gameluak goraipatzen zituen herri batetik etorri zen, beraz, bidali zizkion". Beraz, gamelu bat bidali zioten. Eta jendeak ongi etorria eman zion talbiyah esanez. Gizonak hori ikusi zuenean, esan zuen: "Aintza Alahi. Jende hauei ez zaie Baitulloh-era etortzea eragotzi behar". Lagunengana itzuli ondoren, esan zuen: "Gameluak lepokoekin eta markarekin markatuta zeudela ikusi nuen, beraz, ez zela egokia iruditu zitzaidan Baitulloh-etik gordetzea". Bat-batean, haietako gizon bat, Mikraz bin Hafsh deitzen zena, altxatu zen eta esan zuen: "Utzi nazazu ezagutzen". Orduan, esan zuten: "Ezagutu ezazu". Gizona haiengana iritsi zenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Hau Mikraz da, pertsona gaiztoa da". Beraz, Mikrazek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin hitz egiten hasi zen. Harekin hitz egiten ari zela, bat-batean Suhail bin 'Amru etorri zen. [Ma'marrek] esan zuen; Beraz, ['Ikrimah]-tik esan zidan [Ayyub] hau kontatu zuela: Suhail bin 'Amru etorri zenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Egia esan, zure gauzak erraztu dira'. [Ma'marrek] esan zuen; [Az Zuhriyk] hadith honen narrazioan esan zuen: 'Orduan, Suhail bin 'Amru etorri zen eta esan zuen: 'Ekarri hona - papera - eta egin gure eta zuen arteko akordio gutun bat'. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek idazle bat deitu zuen eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: '-Idatzi- bismillahir rahmaanir uterus'. Beraz, Suhailek esan zuen: 'Ar-Rahman izenari dagokionez, Allahgatik, ez dut ezagutzen'. Baina idatzi Bismika Allahumma - Zure izenarekin, O Ala - lehen idazten zenuen bezala'. Beraz, musulmanek esan zuten: 'Alaren izenean, ez idatzi bismillahir rahmaanir Rahmaanir izan ezik'. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Idatzi; 'Bismika Allahumma'. Orduan esan zuen: 'Hau da Muhammad Rasulullah-k ezarritako akordioa'. Berehala Suhailek esan zuen: 'Alaren izenean, Alaren mezularia zinela jakin izan bagenu, ez genizuke Baitulloh uztea eragotziko eta ez genuke zurekin borrokatuko. Baina idatzi: 'Muhammad bin 'Abdullah'. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Alaren izenean, benetan Alaren Mezularia naiz, nahiz eta ukatu nauzun. Idatzi: Muhammad bin 'Abdullah'. Az Zuhriyk esan zuen: 'Hau bere hitzekin lotuta dago: 'Ez didate eskatzen Alaren ohoreak goraipatzen dituzten eskaerarik, baina zalantzarik gabe emango diet'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zion: "Baitullohera joateko askatasuna ematen diguzunean, han tawaf egiteko". Suhailek esan zuen: "Alaren izenean, ez utzi arabiarrek esaten indarrez eraman gaituztela. Baina aukera hori emango dizuegu datorren urterako. Eta hurrengo baldintza, inor ez dadila gure aldetik etorri zuregana, zure erlijioa jarraitu badu ere, baizik eta itzuli guri". Orduan, musulmanek -prates- esan zuten: "Subhaanalloh, nola itzuli daiteke politeistei musulman gisa etorri denean?". Tentsio egoeran zeudenean, bat-batean Abu Jandal bin Suhail bin 'Amr egoera lotuan etorri zen, Mekako behe-lurretatik musulmanekin bat egiteko ihes egin zuena. Beraz, Suhailek esan zuen: "Oi Muhammad, hau da zure akordioaren arabera eman behar didazun lehen pertsona". Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Egia esan, oraindik ez dugu akordiorik ezarri". Suhailek esan zuen: «Alaren izenean, orduan ez dut bake-iturik egingo zuekin betiko». Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: «Eman iezadazu salbuespen gisa». Suhailek esan zuen: «Inoiz ez dizut emango». Berriro esan zuen: «Ez izan horrela, eman iezadazu». Suhailek esan zuen: «Ez dut egingo». Mikrazek esan zuen: «Guk ere eman dizuegu -erraztasuna-». Abu Jandalek esan zuen: «Musulmanok, politeistei itzuliko al diet musulman gisa etorri arren? Ez al duzue ikusten zer pasatu dudan?». Izan ere, Abu Jandal tortura oso krudelez torturatu zuten Alaren bidea aukeratzeagatik. Narratzaileak esan zuen: «Beraz, 'Umar bin Al Khaththab, Ala pozik egon dadin berarekin, esan zuen: «Beraz, Ala-ren Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, ezagutu nuen eta gero galdetu nion: «Ez al zara benetan Ala-ren Profeta?». Hark erantzun zuen: «Bai, hala da». Esan nuen: «Ez al gaude gu egiaren gainetik, gure etsaiak gezurraren gainetik dauden bitartean?». Erantzun zuen: «Bai, hala da». Nik esan nuen: «Orduan, zergatik onartzen dugu gure erlijioaren aurkako irain hau?». Esan zuen: «Egiaz, ni naiz Alaren Mezularia eta ez diot desobeditzen, eta bera da nire Laguntzailea». Nik esan nuen: «Ez al zenuen esan Baitullohera joango ginela eta gero han tawaf egingo dugula?». Esan zuen: «Hori da. Baina esan nizun aurten berarengana joango ginela?». Umarrek esan zuen: «Ez, noski». Berriro esan zuen: «Egia esan, berarengana joango zarete eta han tawaf egingo duzue». Umarrek esan zuen: «Orduan, Abu Bakrrekin topo egin nuen eta esan nuen: «Oi Abu Bakr, ez al da benetan Alaren profeta?». Abu Bakrrek erantzun zuen: «Bai, hala da». Nik esan nuen: «Ez al gaude gu egiaren gainetik, gure etsaiak gezurraren gainetik dauden bitartean?». Erantzun zuen: «Bai, hala da». Berriro esan nuen: «Orduan, zergatik onartzen dugu gure erlijioarekiko irain hau?». Abu Bakr-ek esan zuen: «Oi gerlaria, benetan Ala-ren Mezularia da, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta ez dio bere Jaunari desobedituko eta bere Laguntzailea da. Beraz, eutsi bere aginduei eta ez desobeditu. Ala-ren izenean, benetan egiaren gainetik dago». Nik esan nuen: «Ez al zuen behin esan Baitullohera joango ginela eta gero han tawaf egingo genuela?». Abu Bakr-ek erantzun zuen: «Hori da. Baina esan al zuen aurten Berarengana etorriko ginela?». Nik erantzun nuen: «Ez». Abu Bakr-ek esan zuen: «Egia esan, zalantzarik gabe, harengana joango zara eta han tawaf egingo duzu». [Az Zuhriyk] esan zuen; 'Umarrek esan zuen: 'Nire ekintzengatik hainbat ekintza on egin ditut -hitz desegokien barkamen gisa-'. Akordioa bete ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek bere lagunei esan zien: 'Jaiki eta hil itzazue zuen sakrifizio-animaliak eta gero moztu buruak'. Narratzaileak esan zuen: 'Alaren izenean, inor ez zen altxatu -bere agindua betetzeko- hiru aldiz agindu zuen arte. Inor ez zenean altxatu bere aginduak betetzeko, azkenean Umm Salamahrekin elkartzera joan zen eta musulmanen artean gertatu zitzaiona kontatu zien. Beraz, Umm Salamahk esan zuen: 'Alaren Profeta, gustatzen al zaizu hau egitea? Irten eta ez esan hitzik inori zure sakrifizio-gamelua hil arte. Ondoren, deitu zure bizarginari ilea mozteko'.