Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى الطَّبَّاعُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عِيَاضِ بْنِ عَمْرٍو الْقَارِيِّ قَالَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ فَدَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَنَحْنُ عِنْدَهَا جُلُوسٌ مَرْجِعَهُ مِنْ الْعِرَاقِ لَيَالِيَ قُتِلَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَتْ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ شَدَّادٍ هَلْ أَنْتَ صَادِقِي عَمَّا أَسْأَلُكَ عَنْهُ تُحَدِّثُنِي عَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ قَتَلَهُمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ وَمَا لِي لَا أَصْدُقُكِ قَالَتْ فَحَدِّثْنِي عَنْ قِصَّتِهِمْ قَالَ فَإِنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَمَّا كَاتَبَ مُعَاوِيَةَ وَحَكَمَ الْحَكَمَانِ خَرَجَ عَلَيْهِ ثَمَانِيَةُ آلَافٍ مِنْ قُرَّاءِ النَّاسِ فَنَزَلُوا بِأَرْضٍ يُقَالُ لَهَا حَرُورَاءُ مِنْ جَانِبِ الْكُوفَةِ وَإِنَّهُمْ عَتَبُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا انْسَلَخْتَ مِنْ قَمِيصٍ أَلْبَسَكَهُ اللَّهُ تَعَالَى وَاسْمٍ سَمَّاكَ اللَّهُ تَعَالَى بِهِ ثُمَّ انْطَلَقْتَ فَحَكَّمْتَ فِي دِينِ اللَّهِ فَلَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ تَعَالَى فَلَمَّا أَنْ بَلَغَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا عَتَبُوا عَلَيْهِ وَفَارَقُوهُ عَلَيْهِ فَأَمَرَ مُؤَذِّنًا فَأَذَّنَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَّا رَجُلٌ قَدْ حَمَلَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا أَنْ امْتَلَأَتْ الدَّارُ مِنْ قُرَّاءِ النَّاسِ دَعَا بِمُصْحَفٍ إِمَامٍ عَظِيمٍ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَصُكُّهُ بِيَدِهِ وَيَقُولُ أَيُّهَا الْمُصْحَفُ حَدِّثْ النَّاسَ فَنَادَاهُ النَّاسُ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا تَسْأَلُ عَنْهُ إِنَّمَا هُوَ مِدَادٌ فِي وَرَقٍ وَنَحْنُ نَتَكَلَّمُ بِمَا رُوِينَا مِنْهُ فَمَاذَا تُرِيدُ قَالَ أَصْحَابُكُمْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ خَرَجُوا بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ كِتَابُ اللَّهِ يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ فِي امْرَأَةٍ وَرَجُلٍ { وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوا حَكَمًا مِنْ أَهْلِهِ وَحَكَمًا مِنْ أَهْلِهَا إِنْ يُرِيدَا إِصْلَاحًا يُوَفِّقْ اللَّهُ بَيْنَهُمَا } فَأُمَّةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْظَمُ دَمًا وَحُرْمَةً مِنْ امْرَأَةٍ وَرَجُلٍ وَنَقَمُوا عَلَيَّ أَنْ كَاتَبْتُ مُعَاوِيَةَ كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَقَدْ جَاءَنَا سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحُدَيْبِيَةِ حِينَ صَالَحَ قَوْمَهُ قُرَيْشًا فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَقَالَ سُهَيْلٌ لَا تَكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَقَالَ كَيْفَ نَكْتُبُ فَقَالَ اكْتُبْ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاكْتُبْ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَمْ أُخَالِفْكَ فَكَتَبَ هَذَا مَا صَالَحَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قُرَيْشًا يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ { لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ } فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ عَلِيٌّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَخَرَجْتُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا تَوَسَّطْنَا عَسْكَرَهُمْ قَامَ ابْنُ الْكَوَّاءِ يَخْطُبُ النَّاسَ فَقَالَ يَا حَمَلَةَ الْقُرْآنِ إِنَّ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ يَعْرِفُهُ فَأَنَا أُعَرِّفُهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا يَعْرِفُهُ بِهِ هَذَا مِمَّنْ نَزَلَ فِيهِ وَفِي قَوْمِهِ { قَوْمٌ خَصِمُونَ } فَرُدُّوهُ إِلَى صَاحِبِهِ وَلَا تُوَاضِعُوهُ كِتَابَ اللَّهِ فَقَامَ خُطَبَاؤُهُمْ فَقَالُوا وَاللَّهِ لَنُوَاضِعَنَّهُ كِتَابَ اللَّهِ فَإِنْ جَاءَ بِحَقٍّ نَعْرِفُهُ لَنَتَّبِعَنَّهُ وَإِنْ جَاءَ بِبَاطِلٍ لَنُبَكِّتَنَّهُ بِبَاطِلِهِ فَوَاضَعُوا عَبْدَ اللَّهِ الْكِتَابَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَرَجَعَ مِنْهُمْ أَرْبَعَةُ آلَافٍ كُلُّهُمْ تَائِبٌ فِيهِمْ ابْنُ الْكَوَّاءِ حَتَّى أَدْخَلَهُمْ عَلَى عَلِيٍّ الْكُوفَةَ فَبَعَثَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى بَقِيَّتِهِمْ فَقَالَ قَدْ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا وَأَمْرِ النَّاسِ مَا قَدْ رَأَيْتُمْ فَقِفُوا حَيْثُ شِئْتُمْ حَتَّى تَجْتَمِعَ أُمَّةُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا تَسْفِكُوا دَمًا حَرَامًا أَوْ تَقْطَعُوا سَبِيلًا أَوْ تَظْلِمُوا ذِمَّةً فَإِنَّكُمْ إِنْ فَعَلْتُمْ فَقَدْ نَبَذْنَا إِلَيْكُمْ الْحَرْبَ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا يَا ابْنَ شَدَّادٍ فَقَدْ قَتَلَهُمْ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا بَعَثَ إِلَيْهِمْ حَتَّى قَطَعُوا السَّبِيلَ وَسَفَكُوا الدَّمَ وَاسْتَحَلُّوا أَهْلَ الذِّمَّةِ فَقَالَتْ أَاللَّهِ قَالَ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ كَانَ قَالَتْ فَمَا شَيْءٌ بَلَغَنِي عَنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ يَتَحَدَّثُونَهُ يَقُولُونَ ذُو الثُّدَيِّ وَذُو الثُّدَيِّ قَالَ قَدْ رَأَيْتُهُ وَقُمْتُ مَعَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَيْهِ فِي الْقَتْلَى فَدَعَا النَّاسَ فَقَالَ أَتَعْرِفُونَ هَذَا فَمَا أَكْثَرَ مَنْ جَاءَ يَقُولُ قَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَسْجِدِ بَنِي فُلَانٍ يُصَلِّي وَرَأَيْتُهُ فِي مَسْجِدِ بَنِي فُلَانٍ يُصَلِّي وَلَمْ يَأْتُوا فِيهِ بِثَبَتٍ يُعْرَفُ إِلَّا ذَلِكَ قَالَتْ فَمَا قَوْلُ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ قَامَ عَلَيْهِ كَمَا يَزْعُمُ أَهْلُ الْعِرَاقِ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَالَتْ هَلْ سَمِعْتَ مِنْهُ أَنَّهُ قَالَ غَيْرَ ذَلِكَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا قَالَتْ أَجَلْ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ يَرْحَمُ اللَّهُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّهُ كَانَ مِنْ كَلَامِهِ لَا يَرَى شَيْئًا يُعْجِبُهُ إِلَّا قَالَ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَيَذْهَبُ أَهْلُ الْعِرَاقِ يَكْذِبُونَ عَلَيْهِ وَيَزِيدُونَ عَلَيْهِ فِي الْحَدِيثِ

Esan digu [Ishaq Bin Isa Ath Thabba'] esan zidan [Yahya Bin Sulaim] [Abdullah Bin Utsman Bin Khutsaim] [Ubaidillah Bin Iyadl Bin 'Amru Al Qari]-tik [Ubaidillah Bin Iyadl Bin 'Amru Al Qari]; [Abdullah Bin Syaddad] etorri zen eta Aisyah ezagutu zuen, Ali hil zuten egunetan Iraketik bueltatu eta gero bere ondoan eserita geundela, orduan Aisyahek galdetu zion; 'O Abdullah Bin Syaddad, zintzoa al zara nirekin galdetu nizunaz, Aliren aurka borrokatu zen herri bati buruz esan didazu?' Abdullahek erantzun zuen; 'Zergatik ez nintzen zintzoa zurekin?' esan zuen Aishak; «Orduan kontatu haien istorioa!». Abdullahek esan zuen; «Hain zuzen ere, Ali Mu'awiyah-rekin akordio bat egin zuenean, eta bi pertsona epaileek erabaki zutenean, orduan Qoritik zortzi mila pertsona atera ziren Alitik, eta Kufaren ondoan kokatutako Harura' izeneko tokian kokatu ziren, Ali salatu zuten esanez; «Ala Ta'alak jarri dizun arropa kendu diozu, eta Allah Ta'alak eman dizun izenetik, orduan Allah-ren erlijioan oinarrituta epaitzera joaten zara, Ala Ta'alaren legea izan ezik legerik ez dagoen arren». beraz, haien errepromisoaren berri Aliri heldu zitzaionean eta berarengandik banandu zirenean, orduan [Alik] norbaiti deitzeko agindu zion, ez sartzeko Fededunen Komandantea Korana ekarri zuen norbait izan ezik, eta gela Koranaren errezitatzailez bete zenean, Ali Imam nagusiaren kopia bat eskatu zuen, orduan bi eskuetan jarri eta eskuekin sakatu zuen; 'O Mushaf, predikatu jendeari'. Orduan, jendeak dei egin zion, esanez; «O Amirul Mukminin, zergatik galdetzen diozu, paper orri bateko tinta puska bat besterik ez bada ere, eta berak kontatu zigunaren arabera hitz egiten ari garen, orduan zer esan nahi duzu?». Alik erantzun zuen; 'Zure lagunak, hots, nigandik atera zirenak, nire eta haien artean Ala liburua bada ere, Allah Ta'alak bere liburuan esan du emakume bati eta gizon bati buruz: -Eta bien artean zatiketa egongo dela kezkatzen bazara, bidali bitartekari bat gizonaren familiatik eta emakumearen familiatik, biek bakea nahi badute - Ala biak adiskidetuko ditu ziur. Bien bitartean, Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam-en Ummah-aren odola gizon eta emakume bat baino handiagoa eta ohoragarriagoa da, eta nire kontrako haserrea dute, Mu'awiyah-rekin akordio bat egin nuelako. Ali Bin Abu Talib-ek akordio bat idatzi zuen Suhail Bin 'Amru gurera etorri zenean, eta garai hartan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin geunden Hudaibiyah-n bere herriarekin bake-akordio bat egin zuenean Quraysh-etik, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek idatzi zuen; «Bismillaahir rahmaanir rahim», esan zuen orduan Suhailek; 'Ez idatzi 'Bismillaahir rahmaanir rahim'. Hala galdetu zuen; — Orduan, zer idazten dugu? Suhailek esan zuen; 'Idatzi; bismika allahumma,' orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esan zuen: 'Idatzi Muhammad Rasulullah!' Hala esan zuen Suhailek; "Alaren Mezularia zarela jakin izan banu, ez nuke zurekin eztabaidatuko". Orduan idatzi zuen: 'Hau da Muhammad Bin Abdullah-ren bakea Quraysh-ekin', Allah Ta'alak bere liburuan esan zuen: 'Alaren Mezularian dago zuretzako adibide bat, Ala eta Azken Eguna itxaroten dutenentzat'. Beraz, Alik bidali zien Abdullah Bin Abbas - Khawarij jendea -, Abdullah Bin Abbasekin atera nintzen, haien tropen erdian geundela, Ibnul Kawaa' altxatu zen eta haien aurrean predikatu zuen, esanez; 'O Koranaren eramaileak, benetan hau Abdullah Bin Abbas da, ezagutzen ez duena, orduan aurkeztuko dut kitabullatik h, hura ezagutu dezazun, hau da berari eta bere herriari buruz agerian geratu den bertsoetako bat - gatazkan dagoen herria - beraz, itzuli adituei eta ez ezazu probatu Allahren Liburuari buruz. Orduan, beren predikariak zutitu eta esan zuten; 'Ala esanez, behin betiko probatuko dugu Allahren Liburuarekin, Al Haq ekartzen badator, orduan ezagutzen dugu eta zalantzarik gabe jarraituko diogu, baina gezurra ekartzen badu, orduan bere faltsutasuna salatuko dugu'. Gero Abdullah Koranarekin probatu zuten hiru egunez, gero haietako lau mila itzuli ziren -Al Haq-era-, denak damutu ziren eta haien artean Ibnul Kawwa' zegoenez, Kufa-ra Ali itzuli zituen, gero Alik gainerakoetara bidali zuen -oraindik Alitik kanpo zeuden-, orduan esan zuen Abdullahek; 'Gu eta beste pertsonen artean gertatzen diren gauzak ikusi dituzu, beraz, gelditu nahi baduzu Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam bat egin dadin, gure eta zure artean, ez isuri legez kanpoko odolik, ez iruzur edo zapaldu hitzarmen batean dauden pertsonak; izan ere, egiten baduzu, zurekin gerra egingo dugu zuzen, Ala ez direnak bezala'. Orduan Aisahek galdetu zuen; "O Ibn Syaddad, benetan borrokatu al du haiekin?" Orduan Abdullah Bin Syaddadek erantzun zuen; "Ala esanez, Alik ez zituen bidali iruzur egiteko, odola isurtzeko eta Dzimmah adituek zilegi izan zezaten". Orduan Aisiasek esan zuen: 'Alaren mesedetan?' Abdullahek erantzun zuen; 'Alaren arabera, ez dago gurtzeko merezi duen jainkorik bera izan ezik, hori da gertatu zena'. galdetu zuen Aisyahek; «Orduan, zer etorri zait dzimmah adituei buruz? Eztabaidatu zuten, esan zuten; 'Bular-jabeak bular-jabeak'.' Abdullahek esan zuen; «Hain zuzen ere, ikusi nuen eta Alirekin egon nintzen biktimen artean zegoen bitartean, orduan Alik jendeari deitu eta esan zion; 'Ezagutzen al duzu pertsona hau? Zenbat ekartzen duen'. Abdullahek esan zuen; «Izan ere, askotan ikusten dut halako eta halako meskita batean eta halako batean otoitz egiten». Eta jendeak ez du ezagutzen hori izan ezik ezer zehatzik aurkitzen». Orduan Aisahek galdetu zuen; «Orduan, zer esan zuen Alik Irakeko herriak uste zuen bezala bere aurrean jarri zuenean?». Abdullahek erantzun zuen; Entzun nion esaten: 'Gloratutako Allah eta bere mezularia'. esan zuen Aishak; — Entzun al duzu beste zerbait esaten? Abdullahek erantzun zuen; 'Allahumma - Ala-k - ez'. esan zuen Aishak; 'Egia da, egia da Allah eta bere Mezulariaz, Allahk erruki izan dezala Alirekin, hain zuzen ere, bere hitzen artean ez zuela ikusi harritu egiten zuen ezer esan ezean; "Ala eta bere mezularia zinez zintzoak dira". Baina Irakeko herriak ukatu egin zuen eta hitzak gehitu zizkion.