Imam Tirmidzi : 1544
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَعْدِلُ الْجِهَادَ قَالَ إِنَّكُمْ لَا تَسْتَطِيعُونَهُ فَرَدُّوا عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ لَا تَسْتَطِيعُونَهُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَثَلُ الْقَائِمِ الصَّائِمِ الَّذِي لَا يَفْتُرُ مِنْ صَلَاةٍ وَلَا صِيَامٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِوَفِي الْبَاب عَنْ الشِّفَاءِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُبْشِيٍّ وَأَبِي مُوسَى وَأَبِي سَعِيدٍ وَأُمِّ مَالِكٍ الْبَهْزِيَّةِ وَأَنَسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо [Қутайба ибни Саид] гуфта шудааст, ки ба мо [Абу Авона] аз [Суҳайл ибни Абӯсолиҳ] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфта шудааст, ки гуфт: «Аз Расули Худо (с) пурсиданд: «Эй Расули Худо, кадом амал ба ҷиҳод баробар аст?». Гуфт: «Наметавонед». Баъд аз ин саволро ду-се бор такрор карданд. Ва ҳар бор ҷавоб медод: "Шумо наметавонед." Ва бори саввум гуфт: Мисоли муҷоҳиде дар роҳи Худо монанди касест, ки намоз мехонад ва рӯзадор аст, то намозу рӯзадориро қатъ намекунад, то он шахсе, ки дар роҳи Худо ҷиҳод мекунад, аз майдони ҷанг баргардад. Гуфт: «Дар ин боб низ ҳадисҳо аз Оси Сифаъ, Абдуллоҳ ибни Ҳубсӣ, Абумӯсо, Абусаъид, Умми Молик Ал Баҳзия ва Анас омадааст. Ва ин ҳадис Ҳасани саҳеҳ аст. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан кўп тарзда ривоят қилинган.