Bersabda jika shalat sudah ditegakkan (iqamahnya) datangilah dengan berjalan tenang

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَلَكِنْ ائْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّواوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي قَتَادَةَ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَجَابِرٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْمَشْيِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَمِنْهُمْ مَنْ رَأَى الْإِسْرَاعَ إِذَا خَافَ فَوْتَ التَّكْبِيرَةِ الْأُولَى حَتَّى ذُكِرَ عَنْ بَعْضِهِمْ أَنَّهُ كَانَ يُهَرْوِلُ إِلَى الصَّلَاةِ وَمِنْهُمْ مَنْ كَرِهَ الْإِسْرَاعَ وَاخْتَارَ أَنْ يَمْشِيَ عَلَى تُؤَدَةٍ وَوَقَارٍ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَقَالَا الْعَمَلُ عَلَى حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ خَافَ فَوْتَ التَّكْبِيرَةِ الْأُولَى فَلَا بَأْسَ أَنْ يُسْرِعَ فِي الْمَشْيِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِمَعْنَاهُ هَكَذَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Безгә [Мөхәммәд бин Габдел Мәлик бин Әбу Аси Сявариб] әйтте; безгә [Язид бин Зураи] әйтте; безгә [Мә'мәр] сөйләде, [Әз-Зүһри] әйтте, [Әбу Сәләмә] әйтте: «Аллаһның Рәсүле салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: «Намаз укылгач, ашыгып килмәгез, ә тыныч кына йөрегез. Нәрсә тапсагыз да, намаз укыгыз һәм нәрсә калдырсагыз да, аны камилләштерегез». Ул әйтте: «Бу бүлектә шулай ук Әбу Катада, Убай бин Кәгъб, Әбу Сәгыйд, Зәйд бин Сабит, Җәбир һәм Әнәстән риваятьләр бар». Әбу Гайсә әйтте: «Дин әһелләре мәчеткә җәяү бару турында фикер алышмадылар. Кайберәүләр, әгәр кемгәдер беренче тәкбирне калдырып китүдән борчылса, ашыгырга киңәш ителә дип әйтәләр. Аларның кайберләре намазга барганда тиз йөрүләре турында әйтелгәнче. Шул ук вакытта, кайберәүләр намазга ашыгып бару мәкрүһ дип әйтәләр. Алар тыныч һәм хөрмәт белән йөрергә сайлыйлар. Бу фикерне Әхмәд һәм Исхак кабул иттеләр. Алар икесе дә: "Бу очракта гамәл Әбү Һөрәйрә хәдисенә нигезләнгән", - диделәр. Әхмәд: "Әгәр кемдер беренче тәкбирне калдырудан курыкса, тиз йөрүнең зыяны юк", - диде. Безгә [Әл Хәсән бин Әли Әл Хәлләл] әйтте; безгә [Абдурразак] әйтте; безгә [Мә'мәр], [Әз Зуһри], [Сәгыйд бин Әл Мусаййиб], [Әбү Һөрәйрә], Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнән, шулай ук Әбү Сәламәнең Әбү Һөрәйрәдән элеккеге хәдис белән хәдисен җиткерде. Әбдурразак болай диде: "Әбү Сәгыйднең Әбү Һөрәйрәдән Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнән хәдисе Язид бин Зурайдан хәдискә караганда ышанычлырак". Безгә [Ибн Әбү Гомәр] әйтте: безгә [Суфьянга] [Аз Зухридан] [Сәид бин Аль Мусайибтан] [Абу Хурайрадан] саллаллаһу галәйһи вә сәлләмнән алдагы хәдисләрдәге кебек әйтте.