Bersabda jika shalat sudah ditegakkan (iqamahnya) datangilah dengan berjalan tenang

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَلَكِنْ ائْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّواوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي قَتَادَةَ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَجَابِرٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْمَشْيِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَمِنْهُمْ مَنْ رَأَى الْإِسْرَاعَ إِذَا خَافَ فَوْتَ التَّكْبِيرَةِ الْأُولَى حَتَّى ذُكِرَ عَنْ بَعْضِهِمْ أَنَّهُ كَانَ يُهَرْوِلُ إِلَى الصَّلَاةِ وَمِنْهُمْ مَنْ كَرِهَ الْإِسْرَاعَ وَاخْتَارَ أَنْ يَمْشِيَ عَلَى تُؤَدَةٍ وَوَقَارٍ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَقَالَا الْعَمَلُ عَلَى حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ خَافَ فَوْتَ التَّكْبِيرَةِ الْأُولَى فَلَا بَأْسَ أَنْ يُسْرِعَ فِي الْمَشْيِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِمَعْنَاهُ هَكَذَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন আব্দুল মালিক বিন আবু আছি ছায়াৰিব] কৈছে; আমাক কৈছে [য়াজিদ বিন জুৰাই’] কৈছে; আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যেতিয়া নামাজ প্ৰতিষ্ঠা হ’ব তেতিয়া খৰখেদাকৈ ইয়াৰ ওচৰলৈ নাহিব, কিন্তু খোজ কাঢ়ি আৰু শান্তভাৱে আহিব। যি পাব, প্ৰাৰ্থনা কৰক আৰু যি বাকী আছে, তাক নিখুঁত কৰক'। তেওঁ ক’লে; 'এই অধ্যায়ত আবু কাতাদা, উবাই বিন কা'ব, আবু ছাইদ, জাইদ বিন থাবিট, জাবিৰ আৰু আনাছৰ পৰাও বর্তমান আছে'। আবু ইছাই ক’লে; 'মছজিদলৈ খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ ক্ষেত্ৰত মৌলবীসকলৰ মতানৈক্য আছিল।' কোনো কোনোৱে যুক্তি দিয়ে যে কোনোবাই প্ৰথম তকবীৰ মিছ কৰিব বুলি চিন্তিত হ’লে খৰখেদা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। যেতিয়ালৈকে কোৱা হৈছিল যে তেওঁলোকৰ কিছুমানে নামাজত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত দ্ৰুতগতিত খোজ কাঢ়িছিল। ইফালে আন কিছুমানে তৰ্ক কৰে যে নামাজত উপস্থিত হ’বলৈ খৰখেদা কৰাটো মাকৰুহ। তেওঁলোকে শান্তভাৱে আৰু মৰ্যাদাৰে খোজ কাঢ়িবলৈ বাছি লয়। এই মতামত আহমদ আৰু ইছহাকে গ্ৰহণ কৰিছিল। দুয়োজনে ক’লে; 'অভ্যাস - এই ক্ষেত্ৰত - আবু হুৰাইৰাৰ হাদীছৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছে'। আহমেদে ক’লে; 'যদি কোনোবাই প্ৰথম তকবীৰ হেৰুৱাবলৈ ভয় কৰে তেন্তে সোনকালে খোজ কাঢ়িলে কোনো ক্ষতি নহয়'। আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আলী আল খালালে] কৈছে; আমাক কৈছে [আব্দুৰাজাকে] কৈছে; আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছাইদ বিন আল মুছায়িব]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা, লগতে আবু হুৰাইৰাৰ পৰা আবু চালামাৰ হাদীছৰ বিষয়ে আগৰ দৰে একে হাদীছৰ সৈতে ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে। আব্দুৰাজাকে ক’লে; 'আবু হুৰাইৰাৰ পৰা আবু ছাইদৰ হাদীছ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা ইয়াজিদ বিন জুৰাইৰ হাদীছতকৈ অধিক সত্য।' আমাক কোৱা হৈছে [ইবনে আবু উমৰ] কৈছে; আমাক [চুফিয়ান] [আজ জুহৰী] ৰ পৰা [ছাইদ বিন আল মুছায়িব]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা পূৰ্বৰ হাদীছৰ দৰে কৈছে।