Bersabda jika shalat sudah ditegakkan (iqamahnya) datangilah dengan berjalan tenang

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَلَكِنْ ائْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّواوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي قَتَادَةَ وَأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَجَابِرٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْمَشْيِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَمِنْهُمْ مَنْ رَأَى الْإِسْرَاعَ إِذَا خَافَ فَوْتَ التَّكْبِيرَةِ الْأُولَى حَتَّى ذُكِرَ عَنْ بَعْضِهِمْ أَنَّهُ كَانَ يُهَرْوِلُ إِلَى الصَّلَاةِ وَمِنْهُمْ مَنْ كَرِهَ الْإِسْرَاعَ وَاخْتَارَ أَنْ يَمْشِيَ عَلَى تُؤَدَةٍ وَوَقَارٍ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَقَالَا الْعَمَلُ عَلَى حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ خَافَ فَوْتَ التَّكْبِيرَةِ الْأُولَى فَلَا بَأْسَ أَنْ يُسْرِعَ فِي الْمَشْيِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِمَعْنَاهُ هَكَذَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Al à dit che [Mohammed ben Abdul Malik ben Abu Asi Syawarib] al à dit; al à dit che [Yazid bin Zurai’] al à dit; al à contât [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Abu Salama] al à dit; 'Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: 'Cuant che la preiere e je stade stabilide alore no vignî a jê in frecuence, ma vignî a cjaminâ e cun calme. Cualsisei robe che tu cjatis, pree e cualsisei robe che tu âs lassât, perfezionale’. Al disè; “In chest cjapitul a son ancje narazions di Abu Qatadah, Ubai bin Ka’ab, Abu Said, Zaid bin Thabit, Jabir e Anas”. Abu Isa al disè; “I clerics a no jerin dacuardi rispiet a cjaminâ viers la moschee. Cualchidun al dîs che a cualchidun al è conseât di fâ corse se al è preocupât di pierdi il prin takbir. Fin che no si menzonà che cualchidun di lôr al cjaminave a la svelte cuant che al frecuentave lis preieris. Intant, cualchidun altri al dîs che al è makruh corsi a frecuentâ la preiere. A sielzin di cjaminâ cun calme e cun dignitât. Cheste opinion e je stade cjapade di Ahmad e Ishaq. Ducj i doi a disevin; “La pratiche - in chest câs - e si fonde sul hadith di Abu Hurairah”. Ahmad al disè; “Se cualchidun al à pôre di pierdi il prin takbir alore nol è mâl cjaminâ a la svelte”. Al à dit che [Al Hasan bin Ali Al Khallal] al à dit; al à dit che [Abdurrazaq] al à dit; al à ripuartât a nô [Ma’mar] di [Az Zuhri] di [Said bin Al Musayyib] di [Abu Hurairah] dal Profete, come ancje il hadith di Abu Salama di Abu Hurairah cul stes hadith di prin. Abdurrazaq al disè; “Il hadith di Abu Said di Abu Hurairah dal Profete al è plui autentic dal hadith di Yazid bin Zurai”. A nus è stât contât [Ibn Abu Umar] al à dit; al à contât [Sufyan] di [Az Zuhri] di [Said bin Al Musayyib] di [Abu Hurairah] dal Profete come tal hadith precedent’.