হাদিছ
Bani Israil binasa karena tidak mencegah kemungkaran, maka perintahkan kebaikan dan cegah kemungkaran
Imam Abu Dawud : 3774حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَوَّلَ مَا دَخَلَ النَّقْصُ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ الرَّجُلُ يَلْقَى الرَّجُلَ فَيَقُولُ يَا هَذَا اتَّقِ اللَّهَ وَدَعْ مَا تَصْنَعُ فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ لَكَ ثُمَّ يَلْقَاهُ مِنْ الْغَدِ فَلَا يَمْنَعُهُ ذَلِكَ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَقَعِيدَهُ فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ ضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ ثُمَّ قَالَ{ لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ إِلَى قَوْلِهِ فَاسِقُونَ }ثُمَّ قَالَ كَلَّا وَاللَّهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنْ الْمُنْكَرِ وَلَتَأْخُذُنَّ عَلَى يَدَيْ الظَّالِمِ وَلَتَأْطُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًا وَلَتَقْصُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ قَصْرًاحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ الْحَنَّاطُ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ زَادَ أَوْ لَيَضْرِبَنَّ اللَّهُ بِقُلُوبِ بَعْضِكُمْ عَلَى بَعْضٍ ثُمَّ لَيَلْعَنَنَّكُمْ كَمَا لَعَنَهُمْ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَالِمٍ الْأَفْطَسِ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَاهُ خَالِدٌ الطَّحَّانُ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ
আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ আন নুফাইলীয়ে] কৈছে, আমাক [ইউনুছ বিন ৰছিদ] [আলি বিন বাজ্জিমাহ]ৰ পৰা [আবু উবাইদাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছৌদ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল: ‘ইজৰাইলৰ সন্তানসকলৰ লগত প্ৰথম অবাধ্যতা হ’ল যেতিয়া এজন মানুহে আন এজন মানুহক লগ পাইছিল, তেওঁ ক’লে, ‘হে মোৰ ভাই, আল্লাহক ভয় কৰা, তুমি যি কৰিলা তাক এৰি দিয়া, কাৰণ তোমাৰ বাবে সেয়া হ’ল নহয়’। তাৰ পাছত পিছদিনা তেওঁ পুনৰ লগ পালে, কিন্তু তেওঁ মানা কৰা অনৈতিক কাৰ্য্যই - বন্ধু-বান্ধৱীক - তেওঁক খোৱা-বোৱা আৰু বহিবলৈ - অৰ্থাৎ অনৈতিকতাত একত্ৰিত হ’বলৈ - বন্ধু হিচাপে গঢ়ি তোলাত বাধা নিদিলে, গতিকে যেতিয়া তেওঁলোকে তেনেকুৱা কৰিলে, আল্লাহে আন কাৰণত তেওঁলোকৰ কিছুমানৰ হৃদয় ক’লা কৰি পেলালে। তাৰ পিছত তেওঁ পঢ়িলে: -ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ পৰা অহা কাফিৰসকলে দায়ূদ আৰু 'মৰিয়মৰ পুত্ৰ ইছা-ৰ বাক্যৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হৈছে যেতিয়ালৈকে তেওঁ কোৱা নাই: -দুষ্ট-'। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'আল্লাহৰ স্বাৰ্থত, আপুনি সঁচাকৈয়ে ভালক আজ্ঞা দিয়ক, বেয়াক বাধা দিয়ক আৰু অন্যায়কাৰীৰ হাতৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ক, তাৰ পিছত ইয়াক ঘূৰাই দিয়ক - ইয়াক ঘূৰাই দিয়ক - সত্যলৈ আৰু সেই সত্যৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ হওক'। মাছুদ] নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা হাদীছৰ দৰে, অতিৰিক্ত ৰিডাকচনৰ সৈতে; 'বা -যদি নহয়- আল্লাহে আনৰ মোহৰৰ বাবে তোমালোকৰ হৃদয়ত নিশ্চয়কৈ ছীল মাৰিব, তেন্তে তোমালোকক অভিশাপ দিয়াৰ দৰে তোমালোকক অভিশাপ দিব -ইস্ৰায়েলৰ মানুহক-'।, আবু দাউদে কয়; [আল মুহাৰিবীয়ে] এই হাদীছ [আল আলা` বিন আল মুছায়িব]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু বিন মুৰাহ]ৰ পৰা [ছালিম আল আফথাছ]ৰ পৰা [আবু উবাইদা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, আৰু [খালিদে] এই হাদীছ [আল আলা`]ৰ পৰা [আমৰু বিন মুৰাহ]ৰ পৰা [আবু উবাইদাহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে।