Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 18148

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ بْنِ الْأَسْوَدِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَسَدٍ قَالَ لَمَّا اسْتُعِزَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا عِنْدَهُ فِي نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ دَعَا بِلَالٌ لِلصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا مَنْ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا عُمَرُ فِي النَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ غَائِبًا فَقَالَ قُمْ يَا عُمَرُ فَصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَ فَقَامَ فَلَمَّا كَبَّرَ عُمَرُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَهُ وَكَانَ عُمَرُ رَجُلًا مُجْهِرًا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ أَبُو بَكْرٍ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ قَالَ فَبَعَثَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَجَاءَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى عُمَرُ تِلْكَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ قَالَ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمْعَةَ قَالَ لِي عُمَرُ وَيْحَكَ مَاذَا صَنَعْتَ بِي يَا ابْنَ زَمْعَةَ وَاللَّهِ مَا ظَنَنْتُ حِينَ أَمَرْتَنِي إِلَّا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَكَ بِذَلِكَ وَلَوْلَا ذَلِكَ مَا صَلَّيْتُ بِالنَّاسِ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنْ حِينَ لَمْ أَرَ أَبَا بَكْرٍ رَأَيْتُكَ أَحَقَّ مَنْ حَضَرَ بِالصَّلَاةِ

Һөйләне беҙгә [Джаҡуп] Һөйләне беҙгә [атайым] [Әбү Исхаҡтан] ул әйтте, [Ибну Шиһаб Әз Зөһри] әйтте, һөйләне миңә [Ғәбдел Мәлик бин Әбү Бәкер бин Абдуррахман бин Харис бин Хишам] [атаһынан] [Ғабдулла бин Әсә Мөсүәд әл бисғәт]; Рәсүлуллаһтың ауырыуы көсәйгәс – мин мосолмандарҙан бер нисә кеше менән бергә уның эргәһендә булғанда – Билал намаҙ өсөн аҙан иғлан итте, шунан ул: “Кемгәлер намаҙ уҡырға ҡуш – халыҡты етәклә”, – тине. Абдулла бин Зәмғә әйтте; Сыҡтым, дуҫтар араһында Ғүмәр бар, ә Әбү Бәкер юҡ икән. Ғабдулла бин Зәмғә: «Тор, Ғүмәр, мосолмандар менән бергә имам булып намаҙ уҡы», — тигән. Шулай итеп, Ғүмәр тороп баҫты, һәм ул тәкбир әйткәндә, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм уның тауышын ишетте - сөнки Ғүмәр көслө тауышлы кеше ине -, шунан һуң Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: «Ҡайҙа Әбү Бәкер, Аллаһ һәм мосолмандар был йәһәттән тартыналар. Аллаһ һәм мосолмандар был турала теләмәй». Ахырҙа ул Әбү Бәкергә кеше ебәрҙе. Шулай итеп, ул Ғүмәр намаҙ уҡып бөткәс килә, шунан Әбү Бәкер мосолмандар менән бергә намаҙ уҡый - намаҙ уҡый. Абдулла бин Зәмғә әйтте; Ғүмәр миңә: «Ҡайғы һиңә, һин миңә нимә эшләнең, эй Ибн Зәмғә!» Валлаһи, һин бойороҡ биргәндә уйламаным, әгәр ҙә һиңә -миңә имам булырға бойорорға- ҡушҡан кеше Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм булмаһа. Шул булмаһа, мин намаҙ уҡымаҫ инем - етәкселек итеп - мосолмандарҙы. Мин әйттем: «Аллаһ менән ант итәм, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсалләм миңә бойороҡ бирмәне», — тинем. Әммә Әбү Бәкерҙе күрмәгәс, һин намаҙ уҡырға хоҡуҡлыраҡ, тип уйланым».