Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 24690

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ بِلَالٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ فَقَالَتْ لَهُ حَفْصَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَأَمَرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَالَتْ فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ تَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُمْ كَمَا أَنْتَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَاعِدًا وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَقْتَدُونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ

Беҙгә [Әбү Мөәүиәгә] һөйләп, ул әйтте; беҙгә [Әл Әғмәси] [Ибраһимдан] [Әл Әсүәдтән] [Ғәйсиә]ҙән әйтте; — Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи үә сәлләмдең ауырыуы көсәйә башлағас, Билал килеп намаҙға аҙан әйтте. Ул әйтте; — Әбү Бәкергә имам булырға ҡуш! тип әйтте; Мин әйттем; — Эй, Аллаһ илсеһе! Ысынлап та, Әбү Бәкр еңел йәлләнә торған кеше ине. Һинең намаҙ урыныңа баҫҡан һайын уның тауышын кешеләр ишетә алмай, сөнки ул илай, һиңә Ғүмәрҙе ебәреү хәйерлерәк. Ул әйтте; — Әбү Бәкергә имам булырға ҡуш! Ул әйтте; Мин Хафшаға әйттем; — Әйт уға. Шунан һуң Хәфшәх уға; — Эй, Аллаһ илсеһе! Ысынында Әбү Бәкр еңел йәлләнә торған кеше, һәр тапҡыр ул илай тип кеше ишетмәйенсә һинең урыныңда торғанда, шул саҡта һиңә Ғүмәргә бойороҡ биреүең яҡшыраҡ. Ул: «Ысынлап та, һеҙ Йософтоң дуҫтары кеүекһегеҙ, Әбү Бәкергә имам булырға ҡушығыҙ», — тине. Ул әйтте; — Шунан Әбү Бәкергә имам булырға ҡуштылар. Намаҙ ваҡыты еткәс, бер аҙ еңеләйеп китте. Ул әйтте; — Ул тороп баҫты ла, ике дуҫы уны уратып алды, ә аяҡтарын мәсеткә ингәнсе ерҙә һөйрәп йөрөнөләр. Әбү Бәкр уның хәрәкәттәрен ишеткәс, китеүен туҡтата. Шунан Рәсүлуллаһ шәлләллаһуғәләйһи үә сәлләм уға элекке кеүек үк торорға ишара яһаны. Рәсүлуллаһ шәлләллаһуғәләйһи вә сәлләм килеп Әбү Бәкрҙең һул яғына ултырҙы, ул ултырған кешеләр менән намаҙ уҡыны, ә Әбү Бәкр баҫып торҙо. Әбү Бәкр Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи үә сәлләм доғаһына эйәрһә, халыҡ Әбү Бәкерҙең доғаһына эйәрҙе.