Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Darimi : 1229

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ قَالَتْ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ بِأَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلًا رَقِيقًا يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ قَالَتْ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ قَالَتْ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَقَالَ لَهُمَا أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهُوَ قَائِمٌ بِصَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَاتِ فَعَرَضْتُ حَدِيثَهَا عَلَيْهِ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا فَقَالَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ

Беҙгә [Әхмәт бин Юныс] һөйләне [Зәйҙә] беҙгә [Муса бин Әбү Ғәйсиә] [Ғөбәйҙуллаһ бин Абдуллаһтан] әйтте; Мин [Ғәйсә] янына барып: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең ауырыуы тураһында һөйләйһеңме?» Айсиә шунан һуң: «Эйе», — тип яуап бирҙе. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм хәлдең бик ауыр булыуын тойҙо, шунан: «Халыҡ намаҙ уҡынымы? Шунан беҙ: «Әлегә юҡ, һине көтәләр, эй, Аллаһ Рәсүле! Шунан һуң ул: «Һауытҡа һалып һыу килтерегеҙ! — тине Ғәйсә: — Улайһа, беҙ ҙә шулай эшләнек. Ул һуңынан душҡа инеп китте, әммә торорға йыйынғас, аңын юғалтты, шунан иҫенә килде һәм: «Халыҡ намаҙ уҡынымы?» Шунан беҙ: «Әлегә юҡ, һине көтәләр, эй, Аллаһ Рәсүле! — Ул: «Һауытҡа һалып һыу килтерегеҙ! — Шулай итеп, беҙ ҙә эшләнек. Шунан тороп, тағы аңын юғалтты, иҫенә килгәс: «Халыҡ намаҙ уҡынымы? — Шунан беҙ: «Юҡ, улар һине көтәләр, эй, Аллаһ илсеһе! Ғәйсә: «Кешеләр мәсеттә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең ишә намаҙын уҡыуын көтөп ултырғандар», — тигән. Ғәйсә артабан: «Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Әбү Бәкер менән осрашырға кеше ебәрҙе, ул халыҡ менән бергә намаҙ уҡый алһын өсөн». Шунан рәсүл уның янына килеп: «Ысынлап та, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һиңә халыҡты намаҙ уҡытырға бойорҙо», — тине. Шул саҡ йыуаш Әбү Бәкер: «Эй, Ғүмәр, халыҡ менән бергә намаҙ уҡы! — Шунан Ғүмәр уға: «Һинең быға хаҡың күберәк», — тигән. Ғәйшә әйтте: «Шунан һуң Әбү Бәкер халыҡты бер нисә көн намаҙ уҡытты. Шул саҡ Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм үҙендә яҡтылыҡ тойҙо, шунан ул ике кешенең, береһе Әл-Ғаббастың ярҙамы менән, төшкө намаҙ уҡырға сығып китте, ә Әбү Бәкер халыҡты намаҙға етәкләне. Әбү Бәкер уны күргәс, артҡа сигенергә теләй, әммә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уға артҡа сигенмәҫкә ишара бирә. Шунан үҙен яҡлап торған ике кешегә: «Мине уның эргәһенә ултыртығыҙ», — тигән. Шунан һуң уны Әбү Бәкер эргәһенә ултырттылар. Ғәйсә үҙенең хикәйәһен дауам итте: «Шунан Әбү Бәкр пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм доғаһынан һуң баҫып намаҙ уҡыған, ә халыҡ Әбү Бәкер намаҙына эйәреп намаҙ уҡыған, һәм шул ваҡытта пәйғәмбәребеҙ ултырып намаҙ уҡыған». Ғөбәйҙуллаһ: «Шунан һуң мин [Ғабдуллаһ бин Ғаббасҡа] барып, уға: «Ғәйшәнең миңә Аллаһ Рәсүленең ауырыуы тураһында һөйләгәндәрен һиңә еткерәйемме?» Шунан яуап бирҙе: «Әйт! — Шунан мин уға Айсиәнең хикәйәһен һөйләнем, ул был хикәйәне бөтөнләй инҡар итмәне, тик: «Әл-Ғаббас менән бергә булған кешене һиңә телгә алдымы? Шулай итеп, мин: “Юҡ”, – тинем. Ул һуңынан: «Ул кеше – Ғәли бин Әбү Талиб», – тигән.