Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 4894

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَذَهَبَ لِيَنُوءَ فَغُشِيَ عَلَيْهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًا فَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَاتِ فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ هَلْ سَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ

Һөйләгәнме беҙгә [Ғәбдүррәхмән бин Мәһди] беҙгә [Зәйҙә] [Муса бин Әбү Ғәйсә] [Ғүбәйҙулла бин Абдулла] һөйләгән: «Мин бер ваҡыт [Ғәйсә] менән осраштым һәм: «Һин миңә пәйғәмбәребеҙҙең ауырыуы тураһында һөйләйһеңме? — Ғәйсә: «Эйе», — тип яуап бирҙе. Рәсүлуллаһ Саллаллаһу Әлиәһи Вәсәлләмдең ауырыу һәм ҡартлыҡ арҡаһында тәне көсһөҙләнә башлағас: «Халыҡ — дуҫтар — намаҙҙарҙы уҡынымы?» Беҙ: «Әлегә юҡ, эй, Аллаһ илсеһе, барыһы ла һеҙҙе көтә, әфәндем», — тип яуап бирҙек. Ул: «Улайһа, зинһар, һауытҡа һыу әҙерләгеҙ!» Шулай итеп, беҙ уны әҙерләнек, ул һуңынан душҡа инеп, ныҡһыҙ тороп ҡараны һәм, ниһайәт, иҫһеҙ йығылды. Иҫенә килгәс, тағы ла: «Дуҫтар намаҙ уҡынымы?» Беҙ: «Әлегә юҡ, эй, Аллаһ илсеһе, барыһы ла һеҙҙе көтә, әфәндем», — тип яуап бирҙек. Шунан ул: «Улайһа, зинһар, миңә һауытҡа һалып һыу әҙерләгеҙ!» һуңынан ныҡһыҙ торҙо ла, ниһайәт, тағы иҫһеҙ йығылды. Ғәйсиә әйтте: «Ул ваҡытта дуҫтар мәсеттә йыйылып, Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу Әлиәһи Вәсәлләмдең ғәйшә намаҙын уҡыуын көтөп тора ине. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Әбү Бәкергә сәхәбәләрҙе етәкләү өсөн кеше ебәрә. Ә Әбү Бәкер йөрәге бик йомшаҡ кеше булған -еңел илай-, шуға күрә ул: «Эй, Ғүмәр, халыҡ менән бергә намаҙ уҡы», — тигән. Әммә Ғүмәр: «Һинең етәкселек итергә миңә ҡарағанда күберәк хоҡуғың бар», — тип яуап бирә. Шулай итеп, бер нисә көн буйы Әбү Бәкер, ниһайәт, дуҫтары өсөн рухани булып китә. Шунан, Рәсүлуллаһ Саллаллаһу Әлиәһи Вәсәлләмдең ауырыуы бер аҙ яҡшырғас, ике кеше менән бергә төшкө намаҙға сыға, уларҙан береһе Әл-Ғаббас була. Әбү Бәкер уны күреп, ғибәҙәт ҡылыу урынынан сигенергә ниәтләй, әммә Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм уға үҙе булған урында ҡалырға ишаралай, һәм ул үҙен янында йөрөгән ике кешегә Әбү Бәкер эргәһенә ултырырға ҡуша. Шунан Әбү Бәкер баҫып намаҙ уҡыны, ә ул ултырып уҡыны». Өбәйҙуллаһ: «Шунан һуң мин [Ибн Ғәббәскә] барып: «Ғәйшәнең миңә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу Әлиәһи Вәсәлләмдең ауырыуы тураһында һөйләгәндәрен һиңә аңлатып бирәйемме?» Ул: «Фаш ит!» Шулай итеп, мин уға был ваҡиға тураһында һөйләнем һәм ул был турала бер нәмә лә инҡар итмәне, был һорауҙан башҡа: «Ғәйсиә лә һиңә Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу Әлиәһи Вәсәлләмде фланглағанда Әл-Ғаббас менән бергә булған кешенең кем икәнен әйттеме?» Мин: «Юҡ», — тип яуап бирҙем. Ибн Ғаббас шунан һуң: «Ул Ғәли бин Әбү Талиб», — тигән.