Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 24942

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ لَا تَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًا فَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَاتِ فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ سَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَا حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا تَأَخَّرَ قَالَ مُعَاوِيَةُ تَأَخَّرْ وَقَالَ لَهُمَا أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ قَالَتْ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهُوَ قَائِمٌ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ

Беҙгә [Ғабдуррахман бин Мәхдигә] әйтте, ул әйтте; беҙгә [Зәйҙә] [Муса бин Әбү Айсиә] [Өбәйҙулла бин Абдулла] әйтте; Мин [Ғәйсә] менән осраштым һәм мин әйттем; Пәйғәмбәребеҙҙең ауырыуы тураһында һөйләрһегеҙме? Ғәйсә яуап бирҙе; — Эйе, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ауыртыуҙың көсәйгәнен тойғас: «Халыҡ намаҙ уҡынымы?» беҙ яуап бирәбеҙ; «Әлегә юҡ, улар һине көтә, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: “Табала һыу килтер”, – тине, шулай итеп, душҡа инеп, өҫкә-аҫҡа менеп, аңын юғалтҡансы тырышып йөрөнө. Аңлағас, һораны; — Кешеләр намаҙ уҡынымы? беҙ яуап бирәбеҙ; — Әлегә юҡ, улар һине һаман да көтә, эй, Аллаһ Рәсүле. Ул: «Табаға һыу һал», — тигән. Артабан уны тормошҡа ашырҙыҡ. Душҡа инеп, аңын юғалтҡансы ауырлыҡ менән сығып китте. Шунан иҫенә килгәс: «Халыҡ намаҙ уҡынымы?» беҙ тинек; — Әле юҡ, һине һаман көтәләр, эй, Аллаһ Рәсүле! Ғәйшә әйтте; — Кешеләр мәсеттә төн үткәреп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең аҡшам намаҙын уҡыуын көтөп торҙо. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Әбү Бәкерҙе халыҡ менән бергә намаҙ уҡырға ебәрә -имам булырға-. Шул арала Әбү Бәкр еңел илай торған кеше ине. Әбү Бәкр әйтте; — Эй, Ғүмәр! Имамат был кешеләрҙе'. Ғүмәр әйтте; — Һеҙ быға хоҡуҡлыраҡһығыҙ. Шунан һуң Әбү Бәкр намаҙ уҡып, шул көндө уларға етәкселек итте. Аллаһ Рәсүле үҙен бер аҙ сирле тойғас, ике кеше менән, уларҙың береһе Әл-Ғаббас, төшкө намаҙ уҡырға сыға. Әбү Бәкер уны күргәс, уны көтөргә намаҙын тамамларға китте. Шунан был эште тамамламаҫҡа ишара итте лә, икеһенә лә үҙен эргәһенә ултыртырға ҡушты. Шулай итеп, Әбү Бәкр намаҙҙы баҫып уҡыған, ә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ултырған килеш намаҙ уҡыған. Шул саҡта Ибн Аббас менән осраштым һәм мин әйттем; — Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең ауырыуы тураһында Ғәйсиәнең миңә һөйләгәндәрен аңлатып бирһәм ине? [Ибн Ғәббәс] әйтте; — Зинһар, мин уны тыңлайым, әҙ генә лә инҡар итмәйем. Был тик ул әйтте; — Ғәйшә һиңә Ғәббәс менән бергә булған кеше тураһында әйттеме? Мин яуап бирҙем; — Юҡ, ул Али. Беҙгә [Абдушшомадҡа] һәм [Муавия бин Әмруға] әйтелгән, улар икеһе лә әйтте; беҙгә һөйләне [Зәйҙә] беҙгә [Муса бин Әбү Айсиә] һөйләне, [Өбәйдиллаһ бин Абдуллаһтан] әйтте; Мин [Ғәйсә] менән осраштым һәм уға әйттем; — Пәйғәмбәребеҙҙең ауырыуы тураһында һөйләрһегеҙме? тип яуап бирҙе; — Эйе, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һыҙланыуҙар көсәйгәнен тойғас — шул саҡта был хәҙисте телгә алды — тине; — Шунан уға намаҙҙы тамамламаҫҡа ишара яһаны. Мөәүиә әйтте; — Аҙағында. Ул икеһенә лә; — Мине уның эргәһенә ултырт. Шунан икеһе лә уның эргәһенә ултырҙы. Ғәйшә әйтте; Әбү Бәкр пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм доғаһы менән баҫып намаҙ уҡыған, ә халыҡ Әбү Бәкер намаҙын уҡыған, ә пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ултырып намаҙ уҡыған».