Halal makan daging keledai liar, termasuk hasil buruan orang yang tidak sedang ihram

Imam Bukhari : 4987

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَازِلٌ أَمَامَنَا وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي فَلَمْ يُؤْذِنُونِي لَهُ وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ فَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا ثُمَّ رَكِبْتُ فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ وَهُمْ حُرُمٌ فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا حَتَّى تَعَرَّقَهَا وَهُوَ مُحْرِمٌقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ مِثْلَهُ

Беҙгә [Ғәбдел Әзиз бин Абдулла] Беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәр] [Әбү Хәзимдән] [Ғабдулла бин Әбү Ҡатада Әс Сәләми] [атаһынан] һөйләне, тип әйтте; Бер көндө, мин пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән бер нисә кеше менән, тап Мәккә юлындағы бер йортта ултыра инем, шул уҡ ваҡытта пәйғәмбәребеҙ ҙә беҙҙең алдыбыҙҙа туҡтаны, шул уҡ ваҡытта халыҡ ихрамда ине, минән башҡа. Мин аяҡ кейемдәремде йүнәтеү менән мәшғүл булғанда, ҡапыл улар ҡырағай ишәкте күрҙеләр, улар ҙа миңә әйтмәнеләр. Улар бик күрергә теләй ине. Әйләнеп ҡараһам, уны күрҙем, шундуҡ атым янына барып, эйәрләп ултырҙым, тик ҡамсы менән һөңгөмдө алып килергә оноттом. Шуға күрә мин уларға: «Ҡамсы менән һөңгө килтерегеҙ», — тинем. Улар: «Юҡ, Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ һиңә уны тотоу өсөн бер нәмә менән дә ярҙам итмәйбеҙ», — тинеләр. Асыуым килеп төштөм дә, икеһен дә алдым, шунан шунда уҡ Һимәргә барып бысаҡ менән сәнстем. Шунан уның янына барҙым, үлгән икәнен күрҙем. Артабан диндарҙар ҙа ит ашаған. Шунан һуң улар Мөхрим хәлендә булғанға күрә, уны ашауҙа икеләнеп ҡалды. Шунан ял иттек, ҡул итен ҡотҡарҙым. Шунан һуң беҙ Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән осраштыҡ һәм унан был хаҡта һораштыҡ, шуға күрә ул: «Һеҙҙә ит һаман бармы?» Шулай итеп, ҡул өлөшөн уға тотторҙом, ул намаҙ уҡығанда ашап, сәйнәй. [Мөхәммәт бин Джәғфәр] әйтте; һәм миңә [Зәйет бин Әсләм] [Ғәсә бин Ясар] [Әбү Ҡатада] мәҫәлән.