Sesungguhnya puasa yang paling utama adalah puasa saudaraku daud, ia berpuasa sehari dan berbuka sehari

Imam Muslim : 1963

و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ ابْنُ الرُّومِيُّ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَتَّى نَأْتِيَ أَبَا سَلَمَةَ فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِ رَسُولًا فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَإِذَا عِنْدَ بَابِ دَارِهِ مَسْجِدٌ قَالَ فَكُنَّا فِي الْمَسْجِدِ حَتَّى خَرَجَ إِلَيْنَا فَقَالَ إِنْ تَشَاءُوا أَنْ تَدْخُلُوا وَإِنْ تَشَاءُوا أَنْ تَقْعُدُوا هَا هُنَا قَالَ فَقُلْنَا لَا بَلْ نَقْعُدُ هَا هُنَا فَحَدِّثْنَا قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ كُنْتُ أَصُومُ الدَّهْرَ وَأَقْرَأُ الْقُرْآنَ كُلَّ لَيْلَةٍ قَالَ فَإِمَّا ذُكِرْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِمَّا أَرْسَلَ إِلَيَّ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ لِي أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ تَصُومُ الدَّهْرَ وَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ كُلَّ لَيْلَةٍ فَقُلْتُ بَلَى يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَلَمْ أُرِدْ بِذَلِكَ إِلَّا الْخَيْرَ قَالَ فَإِنَّ بِحَسْبِكَ أَنْ تَصُومَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا قَالَ فَصُمْ صَوْمَ دَاوُدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّهُ كَانَ أَعْبَدَ النَّاسِ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَمَا صَوْمُ دَاوُدَ قَالَ كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا قَالَ وَاقْرَأْ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ شَهْرٍ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ عِشْرِينَ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ عَشْرٍ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ سَبْعٍ وَلَا تَزِدْ عَلَى ذَلِكَ فَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا قَالَ فَشَدَّدْتُ فَشُدِّدَ عَلَيَّ قَالَ وَقَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ لَا تَدْرِي لَعَلَّكَ يَطُولُ بِكَ عُمْرٌ قَالَ فَصِرْتُ إِلَى الَّذِي قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَبِرْتُ وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ قَبِلْتُ رُخْصَةَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِيهِ بَعْدَ قَوْلِهِ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنَّ لَكَ بِكُلِّ حَسَنَةٍ عَشْرَ أَمْثَالِهَا فَذَلِكَ الدَّهْرُ كُلُّهُ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قُلْتُ وَمَا صَوْمُ نَبِيِّ اللَّهِ دَاوُدَ قَالَ نِصْفُ الدَّهْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ مِنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ شَيْئًا وَلَمْ يَقُلْ وَإِنَّ لِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلَكِنْ قَالَ وَإِنَّ لِوَلَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا

Ә Ул беҙгә [Ғабдулла бин Мөхәммәт бин Ар Руми] әйтте [Ән Нәҙлр бин Мөхәммәт] беҙгә [Икримә бин Аммар] Беҙгә [Яхъя] әйтте, мин Ғабдулла бин Йәзид менән [Әбү Сәләмәте] осрашҡансы барҙым, шунан беҙ уға берәйһен ебәрҙек. һуңынан ул беҙҙе ҡаршы алырға сыҡты, ә тап уның өйөнөң ишеге янында мәсет тора ине, шуға ул беҙҙе ҡаршы алырға сыҡҡансы мәсеттә көтөп торҙоҡ. Шунан: «Теләһәң, ин, әммә -унда- ултырырға теләһәң, ултыр», — тигән. Беҙ бында ғына ултырырбыҙ, тинек. Хәҙисте әйт әле!» Ул әйтте; Миңә [Ғабдулла бин Әмру бин Әш] радиаллаһу ғәнһүмә әйтте, тине; Мин, ғәҙәттә, Ад Дәхр ураҙаһын тотам -бөтә ваҡыт- һәм төн һайын бер тапҡыр Ҡөрьән уҡыйым -уҡыйым. Бәлки, пәйғәмбәребеҙгә минең турала хәбәр еткерелгәндер йәки ул миңә берәйһен ебәргәндер. Шунан мин уның янына барҙым, шуға күрә ул минән: «Һин гел ураҙа тотаһың, төн һайын бер тапҡыр Ҡөрьән уҡыйһың -уҡыйһың- дөрөҫмө?» Мин: «Дөрөҫ, Нәбиулла, әммә миңә ул ғәмәлдән яҡшылыҡтан башҡа бер нәмә лә кәрәкмәй», — тип яуап бирҙем. Ул: «Ысынлап та, һеҙгә һәр айҙа өс көн ураҙа тотоу етә», — тине. Мин: «Эй, Нәбиулла, ысынлап та, мин һаман да унан көслөрәкмен», — тинем. Ул: «Ысынында, ҡатыныңдың да һинең өҫтөңдә хаҡы бар, ҡунаҡтарыңдың да һинең өҫтөңдә хаҡы бар, тәнеңдең дә һинең өҫтөңдә хаҡы бар», — тигән. Шуға күрә Аллаһтың пәйғәмбәре Дауытты саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм ураҙа тотоғоҙ, сөнки ул иң күп ғибәҙәт ҡылған ҡол. Мин: «Эй, Нәбиуллаһ, Дауыттың ураҙаһы нисек?» Ул яуап бирә: «Дауыт пәйғәмбәр бер көн ураҙа тотто, бер көн ауыҙ асты». Шунан: «Айына бер тапҡыр Ҡөрьән уҡығыҙ», — тигән. Мин: «Эй, Нәбиулла, ысынында мин әле лә унан көслөрәкмен», — тинем. Ул: «Унан, егерме көнгә бер тапҡыр», — тигән. Мин: «Эй, Нәбиулла, ысынында мин әле лә унан көслөрәкмен», — тинем. тип әйтте: «Унан ун көнгә бер тапҡыр». Мин: «Эй, Нәбиулла, ысынлап та, мин һаман да унан көслөрәкмен», — тинем. Ул: «Улайһа, ете көн һайын Ҡөрьән уҡы - уҡы, уға башҡа өҫтәмә, сөнки ҡатыныңдың да һинең өҫтөңдә хоҡуғы бар, тәнеңдең дә һинең өҫтөңдә хоҡуғы бар», — тигән. Абдулла әйтте; Мин артыҡ эшләнем, үҙемә лә йөк булып киткән дәрәжәгә еткәнсе. Ә пәйғәмбәребеҙ миңә: «Ысынында, һин әле лә оҙон ғүмерең бармы-юҡмы икәнен белмәйһең», — тине. Абдулла әйтте; — Шулай итеп, мин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм миңә әйткәнде һайланым һәм эшләнем. Ҡартайғас, мин дә төш күрҙем, әгәр тәүҙә Пәйғәмбәребеҙҙән рухшаһ - еңеллек - алһам. Һәм миңә [Зөһәйр бин Хәрб] беҙгә [Рәүх бин Үбәҙә] беҙгә [Хөсәйен Әл Мөғәллим] [Яхъя бин Әбү Касирҙан] был иснәд менән һөйләне, һәм ул һүҙбәйләнештән һуң өҫтәне; 'Һәр айҙа өс көн, һәр изге эш өсөн һеҙгә ун тапҡыр сауап буласаҡ, тимәк, был Әд Даһр ураҙаһы -бөтә ваҡытҡа-'. Һәм хәҙистә был һүҙҙәр әйтелгән; Мин: «Нәбиулла Дауыттың ураҙаһы нисек?» тип яуап бирҙе: «Был ярты ваҡыт». Һәм ул Ҡөрьән уҡыуға ҡағылышлы бер нәмәне лә телгә алманы. Ә ул да телгә алманы; — Һис шикһеҙ, ҡунаҡтарығыҙ ҙа һеҙҙең өҫтөгөҙҙә хоҡуҡлы. Нисек кенә телгә алмаһа ла; — Һис шикһеҙ, һеҙҙең өҫтөгөҙҙә балаларығыҙ ҙа хоҡуҡлы.