Sesungguhnya puasa yang paling utama adalah puasa saudaraku daud, ia berpuasa sehari dan berbuka sehari

Imam Muslim : 1966

و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً يَزْعُمُ أَنَّ أَبَا الْعَبَّاسِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُا بَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أَصُومُ أَسْرُدُ وَأُصَلِّي اللَّيْلَ فَإِمَّا أَرْسَلَ إِلَيَّ وَإِمَّا لَقِيتُهُ فَقَالَ أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ تَصُومُ وَلَا تُفْطِرُ وَتُصَلِّي اللَّيْلَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنَّ لِعَيْنِكَ حَظًّا وَلِنَفْسِكَ حَظًّا وَلِأَهْلِكَ حَظًّا فَصُمْ وَأَفْطِرْ وَصَلِّ وَنَمْ وَصُمْ مِنْ كُلِّ عَشْرَةِ أَيَّامٍ يَوْمًا وَلَكَ أَجْرُ تِسْعَةٍ قَالَ إِنِّي أَجِدُنِي أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ فَصُمْ صِيَامَ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ وَكَيْفَ كَانَ دَاوُدُ يَصُومُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا وَلَا يَفِرُّ إِذَا لَاقَى قَالَ مَنْ لِي بِهَذِهِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ عَطَاءٌ فَلَا أَدْرِي كَيْفَ ذَكَرَ صِيَامَ الْأَبَدِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَامَ مَنْ صَامَ الْأَبَدَ لَا صَامَ مَنْ صَامَ الْأَبَدَ لَا صَامَ مَنْ صَامَ الْأَبَدَ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ إِنَّ أَبَا الْعَبَّاسِ الشَّاعِرَ أَخْبَرَهُ قَالَ مُسْلِم أَبُو الْعَبَّاسِ السَّائِبُ بْنُ فَرُّوخَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ ثِقَةٌ عَدْلٌ

Һәм миңә [Мөхәммәт бин Рәфиғ] һөйләгәнен әйткәндән һуң [Ғәбдүррәзаҡ] беҙгә [Ибн Джүрәйж] һөйләгәнен әйтте, мин ишеттем ['Ата`] ул бәхәсләште, тип [Әбүл Ғәббәс] уға һөйләне, тип ишетте [Ғабдулла бин Әмру бин Әл Әш] радлиаллаһу ғән; Пәйғәмбәребеҙгә хәбәр килде, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, мин көн һайын ураҙа тотам, төнө буйы намаҙ уҡыйым. Бәлки ул миңә берәйһен ебәргәндер, йә осрашҡанмындыр. Шунан һораны: «Рәхмәттә һеҙ ураҙа тотаһығыҙ һәм бер ҡасан да ураҙаны боҙмайһығыҙ, шулай уҡ төнө буйы - йоҡламайынса - намаҙ уҡыйһығыҙ тип яҙылғаны дөрөҫмө?» Эшләмә, сөнки һинең күҙҙәреңдең дә хаҡы бар, һинең дә хаҡың бар, ғаиләңдең дә хаҡы бар. Шуның өсөн ураҙа тотоп, ауыҙ асырға, намаҙ уҡырға, йоҡларға кәрәк. Унан һуң ун көн һайын бер көн ураҙа тотығыҙ, шунан һуң һеҙгә туғыҙ тапҡыр сауап биреләсәк». Ул: «Ысынлап та, мин һаман да унан көслөрәкмен, эй Нәбиуллаһ», — тигән. Ул яуап бирҙе: «Улайһа, ураҙаны Дауыт ғәләһис сәләм тотоғоҙ». Абдуллаһ: «Дауыт пәйғәмбәр нисек ураҙа тотто, эй, Нәбиуллаһ?» Ул яуап бирә: «Дауыт пәйғәмбәр бер көн ураҙа тотто, бер көн ауыҙ асты. Ә Дауыт пәйғәмбәр ҙә яу яланынан ҡасмаған, тап дошман менән осрашҡанда». Ғабдулла тағы: «Улай булғас, был ураҙанан миңә ниндәй сауап булыр, эй, Нәбиулла?» Ата` тип әйтте; Нисек гел ураҙа тотоуҙы телгә алғанын белмәйем. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм яуап бирә: «Бөтә ваҡыт ураҙа тотҡан кешегә ураҙаның сауабы булмаясаҡ». Ураҙа тотҡан өсөн, һәр ваҡыт ураҙа тотҡан кешегә сауап булмаясаҡ». Һәм миңә әйтте [Мөхәммәт бин Хәтим] беҙгә әйтте [Мөхәммәт бин Бәкер] беҙгә [Ибн Джүрәйжгә] был иснәд менән әйтте, һәм әйтте; [Әбүл Ғәббәс Асы Сәйер] уға хәбәр иткәнен, тине ул; Мосолман Әбүл Ғаббас Әс Сәйб бин Фәррух Мәккә ҡалаһында йәшәгән һәм ул Циҡҡа -ышаныслы- һәм ғәҙел кеше булған.