Mukjizat bertambahnya bekal kaum muslimin melalui doa Rasulullah
Imam Muslim : 1099و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَسِيرُونَ عَشِيَّتَكُمْ وَلَيْلَتَكُمْ وَتَأْتُونَ الْمَاءَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ غَدًا فَانْطَلَقَ النَّاسُ لَا يَلْوِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ قَالَ فَنَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى تَهَوَّرَ اللَّيْلُ مَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ قَالَ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ السَّحَرِ مَالَ مَيْلَةً هِيَ أَشَدُّ مِنْ الْمَيْلَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ حَتَّى كَادَ يَنْجَفِلُ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ مَتَى كَانَ هَذَا مَسِيرَكَ مِنِّي قُلْتُ مَا زَالَ هَذَا مَسِيرِي مُنْذُ اللَّيْلَةِ قَالَ حَفِظَكَ اللَّهُ بِمَا حَفِظْتَ بِهِ نَبِيَّهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَانَا نَخْفَى عَلَى النَّاسِ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَى مِنْ أَحَدٍ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ ثُمَّ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ آخَرُ حَتَّى اجْتَمَعْنَا فَكُنَّا سَبْعَةَ رَكْبٍ قَالَ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الطَّرِيقِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالشَّمْسُ فِي ظَهْرِهِ قَالَ فَقُمْنَا فَزِعِينَ ثُمَّ قَالَ ارْكَبُوا فَرَكِبْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ نَزَلَ ثُمَّ دَعَا بِمِيضَأَةٍ كَانَتْ مَعِي فِيهَا شَيْءٌ مَنْ مَاءٍ قَالَ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا وُضُوءًا دُونَ وُضُوءٍ قَالَ وَبَقِيَ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ قَالَ لِأَبِي قَتَادَةَ احْفَظْ عَلَيْنَا مِيضَأَتَكَ فَسَيَكُونُ لَهَا نَبَأٌ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ فَصَنَعَ كَمَا كَانَ يَصْنَعُ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبْنَا مَعَهُ قَالَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَهْمِسُ إِلَى بَعْضٍ مَا كَفَّارَةُ مَا صَنَعْنَا بِتَفْرِيطِنَا فِي صَلَاتِنَا ثُمَّ قَالَ أَمَا لَكُمْ فِيَّ أُسْوَةٌ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ عَلَى مَنْ لَمْ يُصَلِّ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجِيءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَلْيُصَلِّهَا حِينَ يَنْتَبِهُ لَهَا فَإِذَا كَانَ الْغَدُ فَلْيُصَلِّهَا عِنْدَ وَقْتِهَا ثُمَّ قَالَ مَا تَرَوْنَ النَّاسَ صَنَعُوا قَالَ ثُمَّ قَالَ أَصْبَحَ النَّاسُ فَقَدُوا نَبِيَّهُمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَكُمْ لَمْ يَكُنْ لِيُخَلِّفَكُمْ وَقَالَ النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ فَإِنْ يُطِيعُوا أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ يَرْشُدُوا قَالَ فَانْتَهَيْنَا إِلَى النَّاسِ حِينَ امْتَدَّ النَّهَارُ وَحَمِيَ كُلُّ شَيْءٍ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا عَطِشْنَا فَقَالَ لَا هُلْكَ عَلَيْكُمْ ثُمَّ قَالَ أَطْلِقُوا لِي غُمَرِي قَالَ وَدَعَا بِالْمِيضَأَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَبُو قَتَادَةَ يَسْقِيهِمْ فَلَمْ يَعْدُ أَنْ رَأَى النَّاسُ مَاءً فِي الْمِيضَأَةِ تَكَابُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنُوا الْمَلَأَ كُلُّكُمْ سَيَرْوَى قَالَ فَفَعَلُوا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَسْقِيهِمْ حَتَّى مَا بَقِيَ غَيْرِي وَغَيْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ صَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي اشْرَبْ فَقُلْتُ لَا أَشْرَبُ حَتَّى تَشْرَبَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ سَاقِيَ الْقَوْمِ آخِرُهُمْ شُرْبًا قَالَ فَشَرِبْتُ وَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَى النَّاسُ الْمَاءَ جَامِّينَ رِوَاءً قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ إِنِّي لَأُحَدِّثُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي مَسْجِدِ الْجَامِعِ إِذْ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ انْظُرْ أَيُّهَا الْفَتَى كَيْفَ تُحَدِّثُ فَإِنِّي أَحَدُ الرَّكْبِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ فَأَنْتَ أَعْلَمُ بِالْحَدِيثِ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ حَدِّثْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ بِحَدِيثِكُمْ قَالَ فَحَدَّثْتُ الْقَوْمَ فَقَالَ عِمْرَانُ لَقَدْ شَهِدْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَمَا شَعَرْتُ أَنَّ أَحَدًا حَفِظَهُ كَمَا حَفِظْتُهُ
Eta kontatu digute [Syaiban bin Farukh-ek] kontatu digula [Sulaiman, hau da, Ibn Al Mughirah-ek], kontatu digula [Tsabit-ek] [Abdullah bin Rabah-engandik] [Abu Qatadah-engandik] esan duela: Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, behin hitzaldi bat eman zigun, esan zuen: 'Gogoratu, hain zuzen ere, orain arratsaldean eta gauean zehar abiatzen ari zaretela, eta bihar iturburura iritsiko zaretela, Jainkoak nahi badu'. Orduan, lagunak abiatu ziren eta inor ez zen bere lagunarekin makurtu - atzeko patinetan -. Abu Qatadah-k esan zuen: 'Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, gauerdira arte abiatu zenean, - haren ondoan nengoela -, Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, logura sentitzen hasi zen, eta bere gorputza bere animaliarengandik kulunkatzen zirudien. Beraz, harengana joan nintzen, gorputza zuzendu eta behetik eutsi nion, bere animaliaren gainean normal eseri arte ez esnatzeko asmoz'. Abu Qatadah-k jarraitu zuen; Horren ondoren alde egin zuen, gau gehiena igaro zenean, bere gorputza berriro okertu zen bere ibilgailuan, eta berriro zuzendu nion gorputza behetik eutsiz, ez esnatzeko. Bidaian jarraitu zuen, sahur-aren ordua iritsi zenean - egunsentia baino lehenagoko ordua -, bere gorputza lehenengo eta bigarren kulunkak baino askoz bortitzagoa zen, ia erori arte. Orduan harengana joan nintzen, loak hartu eta azpitik eutsi nion. Une bat geroago burua altxatu eta galdetu zuen: 'Nor da hau?' Nik erantzun nion; 'Abu Qatadah naiz', galdetu zuen: 'Noiztik begiratzen nauzu nire bidaian?' Nik erantzun nion; 'Atzo gauetik', esan zuen: 'Ala-k beti babes zaitzala bere profeta zaindu zenuelako'. Orduan galdetu zuen: 'Uste duzu ikusezinak garela beste pertsonentzat?' gero berriro galdetu zuen: 'Beste ezer ikusi al duzu?' Nik erantzun nion; «Hemen zaldun bat dago», berriro esan nuen; «Hemen beste zaldun bat etorri da», bildu ginen arte eta zazpi zaldun zeuden arte». Abu Qatadah-ek esan zuen: «Antza denez, Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) errepidetik irteten saiatu zen burua makurtuz, eta gero esan zuen: «Mesedez, zaindu gure otoitza!». Eta esnatu zen lehenengoa Ala-ren Mezularia izan zen (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean), eguzki izpiak argi ikusten zirenean bere bizkarrean. Abu Qatadah-ek esan zuen; orduan harrituta esnatu ginen. Esan zuen: «Igo zaitezte denok gainera». Gero, gure ibilgailuan zihoala jarraitu genuen bidaia, eguzkia pixka bat gorago zegoenean, jaitsi eta garbiketarako ekarri nuen ur pixka bat zuen ontzi bat eskatu zuen, Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) garbiketa egin zuen garbiketa ezohiko batekin, baina oraindik ur pixka bat geratzen zen. Ondoren, Abu Qatadah-i esan zion: «Zaindu zure garbiketa ontzia, egunen batean zure ontzia kondaira bihurtuko baita!». Bilal-ek otoitzerako deia egin zuen orduan. Ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bi rak'ah errezatu zituen, eta goizeko otoitzarekin jarraitu zuen, egunero bezala egin zuen hori'. Abu Qatadah-ek jarraitu zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek zaldiz ibili zen orduan eta gu berarekin ibili ginen, elkarri xuxurlatu genionean: 'Zein da gure kaffarat-a otoitza bere une egokian amaitzeko?' Orduan esan zuen: 'Ez al naiz adibide bat zuentzat?' Gero esan zuen: 'Ez da esaten otoitza amaitzeko - gutxietsi egiteko - gehiegi lo egiteagatik, otoitza gutxietsi behar da soilik - beste otoitz bat egiteko ordua iritsi arte otoitza egiten ez dutenentzat. Beraz, hau egiten duenak, kontziente dagoenean otoitz egin beharko luke. Eta bihar ahalik eta gehien egin beharko luke garaiz'. Orduan Abdullah-ek galdetu zuen: 'Zer uste duzu egin zutela lagunek?' Abu Qatadah-ek erantzun zuen: 'Horren ondoren, lagunek beren profeta galdu zuten'. Abu Bakr eta Umarrek oihu egin zuten orduan; «Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, zure atzean dago, eta ez zaitu abandonatu!». Izan ere, lagun batzuek diote: «Ez, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, zure aurrean dago». Abu Bakr eta Umarri obeditzen baliote, ez ziren bidetik aterako». Abu Qatadah-ek jarraitu zuen: «Orduan, lagun guztiak harrapatzea lortu genuen eguzkia oso bero zegoenean eta dena bero zegoenean, eta gero kexatu egin ziren: «Alaren Mezularia, lotsagarria da egarri izatea». Hark erantzun zuen: «Ez, ez dizue kalterik egingo!». Ondoren, esan zuen: «Eman iezadazu nire ontzi txikia!». Gero, garbiketarako ontzi bat eskatu zuen. Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ura isuri zuen, eta Abu Qatadah-ek lagunei edateko zerbait eman zien. Lagunek ontzitik ura isurtzen ikusi zutenean, elkartu egin ziren, eta Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: "Egin ezazue ongi, denok edango duzuelako ase arte". Azkenean, bere aginduak bete zituzten, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ura isurtzen jarraitu zuen, Abu Qatadah-ek edariak banatzen zizkien bitartean, ni eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam izan ezik inor geratu ez zen arte. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek isuri zuen, niri esaten zidan bitartean: "Mesedez, edan ezazu". Nik erantzun nion: "Ez dut edango zuk edan arte, Allahren Mezularia!". Esan zuen: "Edaria ematen duena izan behar da azkena edaten". Abu Qatadah-ek esan zuen: "Beraz, edan nuen eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ere edan zuen". Abu Qatadah-ek jarraitu zuen: "Orduan, lagunak uretara etorri ziren eta asetuta geratu ziren, edariz beteta zeudelako". Abdullah bin Rabah-ek esan zuen; «Hadith hau meskita handian helaraziko dut, bai». Bat-batean [Imran bin Hushain] esan zuen: «Ikertu lehenik, gazte, nola helaraziko duzun, gau hartan zaldunetako bat bainintzen». Abdullah bin Rabah-ek esan zuen: «Galdetu nuen: «Orduan, hadith honi buruz gehiago dakizu». Imranek galdetu zuen: «Nongoa zara?». Nik erantzun nion: «Ansar-etik». Imranek esan zuen: «Ados, helarazi hadith-a, zure hadith-arekin hobeto dakizulako». Abdullah-ek esan zuen: «Ondoren, hadith-a jendeari helarazi nion». Imranek esan zuen: «Gau hartako gertaerak ikusi nituen, eta inork ezin ditu nik baino hobeto gogoratu».