Embrasser l'Islam, cliquez ici
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Imam Muslim : 1099

و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَسِيرُونَ عَشِيَّتَكُمْ وَلَيْلَتَكُمْ وَتَأْتُونَ الْمَاءَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ غَدًا فَانْطَلَقَ النَّاسُ لَا يَلْوِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ قَالَ فَنَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى تَهَوَّرَ اللَّيْلُ مَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ قَالَ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ السَّحَرِ مَالَ مَيْلَةً هِيَ أَشَدُّ مِنْ الْمَيْلَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ حَتَّى كَادَ يَنْجَفِلُ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ مَتَى كَانَ هَذَا مَسِيرَكَ مِنِّي قُلْتُ مَا زَالَ هَذَا مَسِيرِي مُنْذُ اللَّيْلَةِ قَالَ حَفِظَكَ اللَّهُ بِمَا حَفِظْتَ بِهِ نَبِيَّهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَانَا نَخْفَى عَلَى النَّاسِ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَى مِنْ أَحَدٍ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ ثُمَّ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ آخَرُ حَتَّى اجْتَمَعْنَا فَكُنَّا سَبْعَةَ رَكْبٍ قَالَ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الطَّرِيقِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالشَّمْسُ فِي ظَهْرِهِ قَالَ فَقُمْنَا فَزِعِينَ ثُمَّ قَالَ ارْكَبُوا فَرَكِبْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ نَزَلَ ثُمَّ دَعَا بِمِيضَأَةٍ كَانَتْ مَعِي فِيهَا شَيْءٌ مَنْ مَاءٍ قَالَ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا وُضُوءًا دُونَ وُضُوءٍ قَالَ وَبَقِيَ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ قَالَ لِأَبِي قَتَادَةَ احْفَظْ عَلَيْنَا مِيضَأَتَكَ فَسَيَكُونُ لَهَا نَبَأٌ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ فَصَنَعَ كَمَا كَانَ يَصْنَعُ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبْنَا مَعَهُ قَالَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَهْمِسُ إِلَى بَعْضٍ مَا كَفَّارَةُ مَا صَنَعْنَا بِتَفْرِيطِنَا فِي صَلَاتِنَا ثُمَّ قَالَ أَمَا لَكُمْ فِيَّ أُسْوَةٌ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ عَلَى مَنْ لَمْ يُصَلِّ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجِيءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَلْيُصَلِّهَا حِينَ يَنْتَبِهُ لَهَا فَإِذَا كَانَ الْغَدُ فَلْيُصَلِّهَا عِنْدَ وَقْتِهَا ثُمَّ قَالَ مَا تَرَوْنَ النَّاسَ صَنَعُوا قَالَ ثُمَّ قَالَ أَصْبَحَ النَّاسُ فَقَدُوا نَبِيَّهُمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَكُمْ لَمْ يَكُنْ لِيُخَلِّفَكُمْ وَقَالَ النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ فَإِنْ يُطِيعُوا أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ يَرْشُدُوا قَالَ فَانْتَهَيْنَا إِلَى النَّاسِ حِينَ امْتَدَّ النَّهَارُ وَحَمِيَ كُلُّ شَيْءٍ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا عَطِشْنَا فَقَالَ لَا هُلْكَ عَلَيْكُمْ ثُمَّ قَالَ أَطْلِقُوا لِي غُمَرِي قَالَ وَدَعَا بِالْمِيضَأَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَبُو قَتَادَةَ يَسْقِيهِمْ فَلَمْ يَعْدُ أَنْ رَأَى النَّاسُ مَاءً فِي الْمِيضَأَةِ تَكَابُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنُوا الْمَلَأَ كُلُّكُمْ سَيَرْوَى قَالَ فَفَعَلُوا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَسْقِيهِمْ حَتَّى مَا بَقِيَ غَيْرِي وَغَيْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ صَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي اشْرَبْ فَقُلْتُ لَا أَشْرَبُ حَتَّى تَشْرَبَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ سَاقِيَ الْقَوْمِ آخِرُهُمْ شُرْبًا قَالَ فَشَرِبْتُ وَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَى النَّاسُ الْمَاءَ جَامِّينَ رِوَاءً قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ إِنِّي لَأُحَدِّثُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي مَسْجِدِ الْجَامِعِ إِذْ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ انْظُرْ أَيُّهَا الْفَتَى كَيْفَ تُحَدِّثُ فَإِنِّي أَحَدُ الرَّكْبِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ فَأَنْتَ أَعْلَمُ بِالْحَدِيثِ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ حَدِّثْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ بِحَدِيثِكُمْ قَالَ فَحَدَّثْتُ الْقَوْمَ فَقَالَ عِمْرَانُ لَقَدْ شَهِدْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَمَا شَعَرْتُ أَنَّ أَحَدًا حَفِظَهُ كَمَا حَفِظْتُهُ

Ani a y’a fɔ an ye [Syaiban bin Farukh] y’a fɔ an ye [Suliman min ye Ibn Al Mughirah ye], a y’a fɔ an ye [Tabit] ka bɔ [Abdullah bin Raba] ka bɔ [Abu Katada] la a ko; Rasulullah a ye kuma dɔ fɔ an ye siɲɛ kelen, a ko; ‘I hakili to a la, tiɲɛn na, i be kurun ta sisan ka taga i ka wulafɛ ni wulafɛ, ani i bena se sini, n’a y’a sɔrɔ Ala sɔnna.’ O kɔ, teriw tagara ani teriw si tun tɛ bolila n’u teriw ye. Abu Katada ko; ‘Tuma min na Rasulullah bɔra suu tilancɛ la, - o wagati la, ne tun b’a gɛrɛfɛ - a y’a sɔrɔ ko sinɔgɔ y’a daminɛ ka Rasulullah minɛ fɔɔ a farikolo tun be komi a be yɛlɛmayɛlɛmana ka bɔ a ka mɔbili kɔnɔ. O kama, n’ tagara a fɛ, k’a farikolo tilen ani k’a dɛmɛ ka bɔ a jukɔrɔ n’ jigiya ye ko n’ tɛna a kunu fɔɔ a ka sigi a ka mobili kan cogo bɛnnin na.’ Abu Katada y’a fɔ tugun ko; O kɔ, a bɔra, suu fanba tɛmɛna tuma min na, a farikolo yɛlɛla tugun a ka mobili kɔnɔ, n’ y’a farikolo tilen tugun k’a dɛmɛ ka bɔ duguma, walisa n’ kana a kunu. A tora tagama na, tuma min na sahur wagati sera - wagati min tun be yen ka kɔn fajiri ɲɛ - a farikolo tun be yɛlɛmayɛlɛma kosɔbɛ ka tɛmɛ yɛlɛmayɛlɛma fɔlɔ ni filanan kan, fɔɔ a tun be ɲini ka ben. O kɔ, ne tagara a fɛ, k’a sinɔgɔ, k’a dɛmɛ ka bɔ a jukɔrɔ. Wagati dɔɔni o kɔ, a y’a kuun kɔrɔta k’a ɲininga ko: ‘Nin ye jɔn lo ye?’ Ne k’a jaabi ko; ‘Ne ye Abu Qatadah ye’ a y’a ɲininga ko: ‘Kabini tuma jumɛn i be n filɛra n ka tagama na?’ Ne k’a jaabi ko; A ko: ‘Kabini kunu sufɛ, Ala k’i latanga tuma bɛɛ, bari i y’a ka kira kɔlɔsi.’ O kɔ, a y’an ɲininga ko: ‘E ka miiri la, yala mɔgɔ wɛrɛw tɛ se k’an ye wa? o kɔ, a y’a ɲininga tugun ko: ‘I ye fɛɛn wɛrɛ ye wa?’ Ne k’a jaabi ko; Ne ko tugun ko: ‘Sobolila dɔ filɛ nin ye; ‘Sobolila wɛrɛ nana yan,’ fɔɔ an lajɛnna ka sobolila wolonfila sɔrɔ’. Abu Katada ko; A be komi Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam y’a ɲini ka bɔ sira kan k’a to a b’a kuun sinsinna, o kɔ, a ko: ‘I ka an ka deliliw kɔlɔsi!’ Ani min fɔlɔ kununna, o ye Rasulullah ye, tuma min na tile yeelen bɔra a kɔfɛ. Abu Katada ko; an o kɔ, an kununa ni kabako ye. A ko: ‘Aw bɛɛ ka yɛlɛ’. An y’an ka tagama ta ka taga n’an ye an ka mɔbili kɔnɔ, tile tun be yɛlɛla dɔɔnin tuma min na, a jigira ka minan dɔ ɲini min kɔnɔ jii dɔɔni be yen n’ nana ni min ye ka ko, Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam fana ye ko ni wudlu’ ye i n’a fɔ a tun be kɛ cogo min na fɔlɔ la, nka jii dɔɔni tun be yen hali bi. O kɔ, a ye Abu Qatadah ladili ko: ‘I k’i janto i ka kokɛminanw na, bari loon dɔ, i ka minan bena kɛ ntalen ye!’ O kɔ, Bilal ye welekan di ka delili kɛ. O kɔ, Rasulullah ye raka fila kɛ, ka taga ɲɛ ni sɔgɔma seli ye, a y’o kɛ i n’a fɔ a b’a kɛ cogo min na loon o loon.’ Abu Katada y’a fɔ tugun ko; Rasulullah shallallahu ‘alayihi wasallam o kɔ, a yɛlɛla ani an yɛlɛla n’a ye, tuma min na an tun be ɲɔgɔn sɔsɔra; ‘An ka kaffarat ye mun ye ka delili ban a wagati bɛnnin na?’ O kɔ, a ko: ‘Yala ne tɛ ɲɛyirali ye aw fɛ wa?’ O kɔ, a ko: ‘A ma fɔ ka ban - ka delili dɔgɔya - sinɔgɔ kojugu kosɔn, ka dɔgɔya dɔrɔn - delili - minw tɛ delili kɛ fo ka se delili wɛrɛ wagati ma. O kama, mɔgɔ o mɔgɔ b’o kɛ, a ka kan ka delili kɛ tuma min na a hakili b’a la. Ani sini, a ka kan ka koo caaman kɛ wagati bɛnnin na’. O kɔ, Abdullah y’a ɲininga ko: ‘E ka miiri la, teriw ye mun lo kɛ?’ Abu Katada y’a jaabi ko; ‘O kɔ, teriw tununa . u ka kira’. Abu Bakri ni Umar ye kulekan ci o kɔ; ‘Ala ka ciden be i kɔ, a ma i bila!’ Tiɲɛ na, teri dɔw b’a fɔ ko; 'Ɔn ɔn, Rasulullah n'aw ɲɛfɛ'. N’u tun ye Abu Bakri ni Umar ka kumaw mɛn, u tun tɛna sira tunu. Abu Katada y’a fɔ tugun ko; ‘O kɔ, an sera ka teriw bɛɛ minɛ tuma min na tile tun ka gwɛlɛ kosɔbɛ ani fɛɛn bɛɛ tun ka gwɛlɛ, o kɔ, u tun be ŋunuŋunu; ‘E Ala ka ciden, maloya lo an be minnɔgɔ la’. A y’a jaabi ko: ‘Ɔn ɔn, foyi tɛna kɛ i la!’ O kɔ, a ko: ‘Aw ka n’ ka minan fitinin di n’ ma!’ o kɔ, a ka ko minan dɔ ɲini. O kɔ, Rasulullah ye jii bɔn, Abu Katadah ye jii di a tɔɲɔgɔnw ma. Tuma min na, ɲɔgɔndanw ye ji bɔnna ye minan kɔnɔ, u y’u yɛrɛ lajɛn, Ala ka ciden ko: ‘Aw ka koɲuman kɛ, bari aw bɛɛ bena min fɔɔ ka wasa’. U labanna k’a ka cikanw labato, k’a sɔrɔ Rasulullah tora ka ji bɔn k’a sɔrɔ Abu Qatadah tun be minfɛnw tilan mɔgɔw cɛ fɔɔ mɔgɔ si ma to fɔɔ ne ni Rasulullah. O kɔ, Rasulullah y’a bɔn k’a fɔ n ye ko: ‘I ka yafa n ma, i k’a min. Ne k’a jaabi ko; ‘Ne tɛna minni kɛ fɔɔ i ka minni kɛ, e Ala ka ciden!’. A ko: ‘Min be minni kɛ, o tigi ka kan ka minni kɛ laban ye’. Abu Katada ko; 'O la, ne ye minni kɛ ani Rasulullah (s.a.w) fana ye minni kɛ'. Abu Katada y’a fɔ tugun ko; ‘O kɔ, teriw nana jii kɔrɔ ani u wasara sabu u tun fanin be minni na.’ Abdullah bin Raba ko; ‘Tiɲɛ na, ne bena nin hadisi lase misiriba kɔnɔ. O yɔrɔnin bɛɛ, [Imran bin Husayini] ko; ‘Sɛgɛsɛgɛri kɛ fɔlɔ, kanbele, i bena a fɔ cogo min na, sabu ne tun ye sotigiw dɔ ye o suu la.’ Abdullah bin Raba ko; ‘Ne ka ɲiningali kɛ; ‘O tuma na, i be hadisi nin lɔn ka ɲɛ’. Imran y’a ɲininga ko; 'I bɔra min?' Ne k’a jaabi ko; ‘Ka bɔ Ansarw fɛ’. Imran ko; ‘A faamuna, hadisi lase, bari i b’a lɔn ka ɲɛ n’i ka hadisi ye’. Abdullah ko; ‘O kɔ, n ye hadisi lase jama ma’. Imran ko: ‘Ne ye o suu ka koow ye, mɔgɔ si tɛ se k’u hakili to u la ka tɛmɛ n’ kan’.